Safter Kartoğlu 99 yaşında yaşamını yitirdi: YAŞAM MARATONUNU KAYBETTİ

Kartoğlu’nun cenaze programı henüz netleşmedi.

İşte Saftet Kartoğlu’nun yaşam hikayesi:

18 Ocak 1927’te Zonguldak’ın Devrek ilçesinde doğdu. Parasız yatılı okuduğu Kastamonu Lisesi’nden 1947’de mezun oldu. Bir dönem okuyabildiği Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne yoksulluk nedeniyle devam edemedi. Öğrencilik ve

gençlik yıllarında sporun başta futbol olarak, atletizm (koşu), basketbol, voleybol, hentbol, masa tenisi dallarında uğraş verdi. “Devrek Gençlik” futbol takımının hem çalıştırıcısı, hem kaptanı, hem orta hafı, hem sökülen topun dikicisi, futbol alanının çizgilerinin çizicisi, sonra da çıkıp maçlarda ölesiye oynayan, yöresinin en centilmen oyuncusu oldu.

1957 yılında futbolu bırakıp Devrek ve Zonguldak’ta küçük memurluklarda çalıştı. 1953 yılında hasta kabul memurluğu yaptığı Zonguldak Devlet Hastanesi’ne ilk görev yeri olarak atanarak Çanakkale’den gelen güzeller güzeli hemşire Cahide Güven’e şair Kenan Harun’un Varlık Dergisi’nde okuduğu “Karım Olmalısın Güzel” şiirini “Karım Olmalısın Cahide” diye okuyarak evlenme teklif etmiş ve 1 Kasım 1953’te Devrek’te evlenmiş, Devrek’e yerleşmişler, Devrek için

çalışmışlardır.

Sorumlu sayman olduğu Zonguldak Amelebirliği’nden 1983’de emekli olan Safder Kartoğlu bundan sonda yaşamını İstanbul’da sürdürür ve İstanbul Masterleri Atletizm Kulübü’nün üyesi olur. 50 yaşında Hürriyet Gazetesi’nin Dedeler Yarışı’nda koşmaya başlar.

O gün bugündür koşmayı sürdürüyor. “Sağlığımın elverdiği güne dek koşacağım” diyor. Ara vermeksizin sona erdirilinceye dek Hürriyet Dedeler Koşusu ile İstanbul, Türkiye, Balkan Masterler Atletizm Şampiyonaları’nda 5.000 m, 10.000 m,kros (12.000 m), Haliç Yarı Maratonu, Avrasya Maratonu yarışlarını kezlerce koştu.

1995’te yurtdışında maraton koşmaya başladı. 5 kıtada, 15 ülkede koştu. 1995’ten 2010’a kadar Stockholm, Londra, Rotterdam, Lozan, Viyana, Paris, Atina, New York City, Sidney, Marakeş, Berlin, Zürih, Boston, Roma, Prag Maratonları’nı koştu, bitirdi.

2002 yılında 75 yaşında koştuğu New York City Maratonu’nda yaş diliminde 2.lik ödülünü kazandı. 2010 yılından başlayarak 32., 34. ve 35. Avrasya Maratonu’nda “maratonu bitiren en yaşlı atlet” ödülünü aldı.

Safder Kartoğlu, 2004 yılında yitirdiği 51 yıllık eşi, Zonguldak EKİ (Ereğli Kömürleri İşletmesi) Hastanesi hemşirelerinden Cahide Kartoğlu için 2005’ten bugüne her yıl yarı maraton koşmaya başladı. Doğduğu kent Çanakkale’ye gömülen sevgili eşini anma amacını taşıyan “Sevda Koşusu: Çanakkale Cahide Kartoğlu Yarı Maratonu” adlı koşuyu 2005’te tek başına koşan Safder Kartoğlu’na sonraki yıllarda koşucu dostları eşlik etmektedir.

Eceabat’ta başlayan bu koşu, Cahide Kartoğlu’nun doğum gününde gerçekleştirilmekte, Cahide Kartoğlu’nun sonsuz uykusunu uyuduğu Çanakkale- Lapseki yolu üzerindeki gömütlükte, Safder Kartoğlu’nun eşine yazdığı şiirsel mektubu okumasıyla son bulmaktadır. Ayrıca, Safder Kartoğlu’nun adına Uluslararası Devrek Baston ve Kültür Festivali kapsamında 10 kilometrelik “Safder Kartoğlu

Koşusu” düzenlenen koşu iki defa yapılmış ama sonrasında tekrarlanmamıştır.

Safder Kartoğlu ayrıca Ali İsmail Korkmaz Vakfı ALİKEV’in gönüllü koşucusudur. İlk defa “89 yaşındayım, ama adımlarım 19 yaşında!” diyerek ALİKEV için 13 Kasım 2016’da İstanbul Maratonu’nda 19 yaşında düşleri elinden alınan Ali İsmail’in

düşlerinin peşinden koşmuştur… “Düşlere güç ver!” diye diye… Sonrasında Hatay Barış Koşusu’nda da gençlere eğitim bursu kazandırmak için yerini almıştır.

Haftanın Pazartesi günü dışında tüm günlerinde sabaha karşı beşlerde koşarak hazırlık çalışmalarını aksatmadan sürdüren Safder Kartoğlu, entelektüel birikimi, zengin kitaplığı, derin edebiyat tutkusu, çok iyi bir okur olması, güzel konuşup güzel yazması ve koşarken ezbere okuduğu şiirlerle de farkındalık yaratmaktadır.

İstanbul’da yaşayan Safder Kartoğlu’nun üç çocuğu, dört torunu olsa da koşu dünyasında onu idol olarak gören binlerce genç, çocuk, binlerce torun ona “Safder Baba” diye seslenmektedir. Maratonun ihtiyar delikanlısı Safder Kartoğlu, dimdik,pırıl pırıl yaşamıyla bize tuttuğu ışıkla hepimize baba olmuştur.