Iğdır’da Büyüklerin Sözünün Ağırlığı Mı Kalmadı?

IĞDIR’DA AKSAKALLARIN SÖZÜ NEDEN ESKİSİ KADAR DİNLENMİYOR?

Bir zamanlar Iğdır’da büyüklerin sözüne kulak verilir, aksakalların tecrübesine hürmet gösterilirdi. Mahallelerde, köylerde ve aile meclislerinde onların fikirleri yol gösterirdi. Bugün ise geçmişten gelen bu güzel değerlerin giderek zayıfladığına yönelik endişeler, toplum olarak kendimizi sorgulamamız gerektiğini hatırlatıyor.

Iğdır, geçmişten bugüne geleneklerine, aile bağlarına ve büyüklerine gösterdiği saygıyla tanınan bir şehir. Bu topraklarda aksakallı bir büyüğün yalnızca yaşı nedeniyle değil, hayat tecrübesi, bilgeliği ve insanlara verdiği emek nedeniyle ayrı bir yeri vardı.

Eskiden bir köyde anlaşmazlık çıktığında büyüklerin kapısı çalınır, bir aile önemli karar alacağında onların fikirlerine başvurulurdu. Gençler büyüklerini dinler, büyükler de gençlere yol gösterirdi.

PEKİ, BUGÜN NE DEĞİŞTİ?

Günümüzde yaşamın hızlanması, kuşaklar arasındaki iletişimin zayıflaması ve geleneksel aile ilişkilerinin değişmesiyle birlikte büyüklerin toplum içindeki yerinin eskisi kadar önemsenmediği yönünde kaygılar dile getiriliyor.

Oysa bugün yaşlı olarak gördüğümüz insanlar, dün bu şehrin geleceği için çalışan, ailesini ayakta tutan, toprağını işleyen ve çocuklarını yetiştiren insanlardı.

Onların nasırlı ellerinde emek, yüzlerindeki çizgilerde yaşanmışlık, sözlerinde ise yılların biriktirdiği tecrübe var.

AKSAKALLARIMIZ BU ŞEHRİN YAŞAYAN HAFIZASIDIR!

Iğdır'ın geçmişini en iyi bilenler, bu toprakların zor günlerine tanıklık eden büyüklerimizdir.

Onlar eski mahalleleri, komşuluk ilişkilerini, dayanışmayı, yokluk günlerini ve insanların birbirine nasıl sahip çıktığını hatırlıyor.

Bugün o insanların düşüncelerine kulak vermemek, aslında kendi geçmişimizle aramıza mesafe koymak anlamına geliyor.

Bir şehrin tarihi yalnızca kitaplarda ve arşivlerde yaşamaz. O tarih, büyüklerimizin hatıralarında, anlattıkları hikâyelerde ve bizlere bıraktıkları öğütlerde de saklıdır.

BÜYÜĞE HÜRMET, KÜÇÜĞE SEVGİ NEREDE KALDI?

Elbette her neslin kendine özgü düşünceleri ve doğruları olabilir. Gençlerin fikirlerine değer vermek ne kadar önemliyse büyüklerin tecrübelerini dinlemek de o kadar kıymetlidir.

Saygı, yalnızca büyük konuştuğunda susmak değildir. Onu dinlemek, düşüncesine değer vermek, hâlini hatırını sormak ve kendisini toplumun bir parçası olarak hissettirmektir.

Büyüklerimizin de gençlere anlayışla yaklaşması, onların düşüncelerini önemsemesi gerekir.

Çünkü kuşaklar arasındaki bağ tek taraflı değil, karşılıklı sevgi ve saygıyla güçlenir.

IĞDIR, BÜYÜKLERİNİN KIYMETİNİ YAŞARKEN BİLMELİ!

Bugün çevremizde sessizce oturan, belki de birisinin kendisini ziyaret etmesini, hâlini hatırını sormasını bekleyen nice büyüğümüz var.

Bir gün onların anlattığı hikâyeleri yeniden dinlemek istesek de buna fırsat bulamayabiliriz.

Bu nedenle ailelerde, mahallelerde ve köylerde büyüklerimize daha fazla zaman ayırmalı, gençlerle bir araya gelmelerini sağlamalı ve tecrübelerinden yararlanmalıyız.

UNUTMAYALIM, ONLAR BİZİM YÜKÜMÜZ DEĞİL, REHBERLERİMİZDİR!

Bugün yürüdüğümüz yolların temelinde onların emeği, yaşadığımız hayatın geçmişinde onların fedakârlıkları var.

Iğdır'ın güzel geleneklerini gelecek nesillere aktarabilmek için önce o gelenekleri yaşatan insanlara sahip çıkmalıyız.

Çünkü büyüklerine değer vermeyen bir toplum, geçmişinden kopar; geçmişinden kopan bir nesil ise geleceğe yön verecek en önemli rehberlerinden birini kaybeder.

Aksakallarımızın kıymetini, aramızdan ayrıldıklarında değil, bugün yanımızdayken bilelim!