“Sivil Atatürkçülük” büyüyüp, gelişiyor

Ulusal kurtuluş savaşımızın önderi, Cumhuriyetimizin kurucusu büyük devrimci, olağanüstü askeri deha Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü bugün ölümünün 88’nci yıldönümünde anıyoruz…

Vefatının üzerinden bunca yıl geçmesine rağmen Atatürk’e gösterilen sevgi ve saygı hiç azalmadan hatta artarak devam ediyor…

3 yıl önce fark edip “Sivil Atatürkçülük Büyüyor” diye şunları yazmıştım;

“Bugün gördüğüm en önemli gelişme; Sivil Atatürkçülüğün hızlı biçimde büyüyor olmasıdır. Yani Atatürk sevgisi ve saygısı geçmişte olduğu gibi devlet, asker, kamu, kurum ve kuruluşları eliyle değil, artık vatandaşların gönlünde büyüyor...

İnsanlar bireysel olarak koşup gidiyorlar Anıtkabir’e. Öğrenciler şu belediyenin, bu okulun organizasyonu ile değil kendi anne ve babalarıyla veya arkadaşlarıyla koşuyorlar Atatürk’e...”

Görüyorum ki “Sivil Atatürkçülük” sevgisi her yıl üzerine biraz daha koyarak gelişiyor…

Pandemi döneminde ulusal bayramların ve 10 Kasım anmasının şekli çok değişti. Sokağı çıkma yasağı olduğunda bile vatandaş evde ulusal bayramları kutladı, 10 Kasım’da da Atatürk’ünü andı.

Devletin ciddiyet ve disiplin etkisi azalınca vatandaş Atatürk ile direkt buluşmaya ve halk kendisini doğrudan sahiplenmeye başladı. İşte bundan sonra da “Sivil Atatürkçülük” büyümeye başladı.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm yıldönümleri eskiden tam bir matem havasında geçerdi. Radyolar, televizyonlar sabahtan akşama kadar “Atatürk’ün sevdiği şarkılar” adıyla programlar yapar. Atatürk’ün kurtuluş savaşı sırasındaki askeri dehası ile Cumhuriyetin kuruluşu esnasındaki ileri görüşlülüğü bildik tanıdık kişilerce anlatılırdı. Bunlar yine yapılıyor ama daha sıcak daha samimi bir sivil hava esiyor.

Atatürk Devletin tekelindeydi. Atatürk’ü anmayı da devlet üstlenince programlar ister istemez halktan kopuk oluyordu. Her şey resmiydi, öyle olunca da Türkiye’nin her yanına somurtkan bir hava yayılırdı. İnsanlar o gün neredeyse içlerine kapanır, fazla konuşmaz ve mecburiymiş gibi “çok üzüntülü bir hava” yansıtmaya çalışırlardı.

Bir iş zoraki olunca, onun kıymeti de pek anlaşılamıyor. Yıllar böyle akıp geçti. Bir süredir benim “Sivil Atatürkçülük” diye tanımladığım bir duygunun halkın arasında gelişmekte olduğunu görüyorum.

Atatürk’ü 10 Kasım’da anma şeklimiz de değişiyor. Matem havasından çıkarıp anlama ve anma konseptine geliştiğini görmeyi mutluluk verici buluyorum…

Gazi Mustafa Kemal Atatürk yalnız yaşadığı döneme damga vurmakla kalmadı, vefatından sonra da düşünceleri yaşamaya devam etti.

Ulusal kurtuluş savaşımızın önderi, Cumhuriyetimizin kurucusu büyük devrimci, olağanüstü askeri deha Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü anlayarak, sevgi, saygı, minnet ve şükranla anıyorum…