Kültürlerimizin Türküsümü, Yozlaşmak Mı? (1)

Kültürünü küçümseyen, geleneğini hafife alan toplumlar, maalesef zamanla kendi kimliğini de kaybetmeye mahkûm olurlar. Kültür; bir milletin hafızası, kimliği ve istikbalidir. Japonya'yı ihya eden yalnızca teknolojisi değil, köklerine ve kültürel değerlerine duyduğu bağlılıktır.

İngiltere'nin tarih sahnesindeki yerini şekillendiren unsurlardan biri de, kendi kültürel mirasına gösterdiği sadakattir. Zira medeniyet, yalnızca ekonomik güçle değil, geçmişten geleceğe taşınan değerlerle inşa edilir. Şırnak ise yalnızca Hz.

Nuh Nebi ile özdeşleşen kadim bir coğrafya değil; dünyaya yön veren Mezopotamya’nın örfünü, âdetini, vakarını, misafirperverliğini ve toplumsal dayanışmasını yaşatan müstesna bir kültür hazinesidir. Bu miras; düğünlerimizde, taziyelerimizde, aile bağlarımızda, büyüklerimize hürmetimizde ve toplumsal ahlakımızda hayat bulmuştur.

Ne var ki bugün, kendi ellerimizle yaşattığımızı iddia ettiğimiz kültürümüzü, yine kendi ellerimizle yok ediyoruz! Özellikle düğünlerimizde gelenek adına sergilenen birtakım gösteriş/şatafat ve israf örnekleri, kültürel erozyonun en çarpıcı göstergelerinden biri hâline gelmiştir.

Sorarım size; gelinin saç modeli için İstanbul'dan kuaför getirmek, birkaç fotoğraf karesi uğruna yüzlerce kilometre yol katetmek, yüz binlerce lirayı geçici gösterişlere harcamak, kına gecelerini düğünlerden daha masraflı hâle getirmek ve akrabalara sözde âdet adına fuzuli hediyeler almak hangi kültürün, hangi geleneğin eseridir? Özellikle kadınlar marifetiyle bu yapılanlar, düpedüz israf ve kültürün tarumar edilmesinden başka bir şey değildir.

Dahası, bu anlamsız yarışın bedelini evlenmek isteyen gençlerimiz ve aileleri ödemektedir. Ve buna tüm toplum mesuldür. Bir yuva kurmanın önüne ekonomik engeller koyan, aileleri borçlandıran, gençleri evlilikten uzaklaştıran bu anlayışın; evlilik sonrasında da geçim sıkıntısı ve aile içi huzursuzluklara zemin hazırlaması düşündürücüdür.

Zevce kadar boşanmalarında vuku bulması, maalesef yazdıklarımıza delil niteliğindedir. Unutmayın boşanma; Allah’ın sevmediği en büyük etkenlerdendir. Düğün, iki insanın hayatlarını birleştirdiği müstesna bir mutluluk olayıdır; ekonomik gücün sergilendiği, ailelerin birbirleriyle yarıştığı bir gösteriş sahnesi asla değildir.

Elbette yeniliklere açık olmak gerekir. Ancak modernleşmek, özünden uzaklaşmak; çağdaşlaşmakta, kültürünü terk etmek değildir. Gençlerimizin enerjisi ve yenilik arayışı kıymetlidir. Ne var ki bu arayış, aile bütçesini tüketen, toplumsal değerleri tarumar eden ve geleneklerimizi yozlaştıran bir gösteriş yarışına dönüşmemelidir.

Burada gençlerimiz kadar ailelere, kanaat önderlerine ve toplumun her kesimine de önemli sorumluluklar düşmektedir. Kültür, yalnızca geçmişi anlatmakla değil, doğru olanı yapmak ve yaşatmakla korunur. Nitekim kültürümüzü yaşatmak başka, kültürümüzü bahane ederek onu yozlaştırmak bambaşka bir şeydir.

Gençler; Şırnak'ın asıl zenginliği gösterişli düğün salonları, pahalı gelinlikler veya birkaç fotoğraf karesi değildir. Asıl zenginliğimiz; örfümüz, ahlakımız, aile bağlarımız, dayanışmamız ve asırlardır bize kimlik kazandıran kadim değerlerimizdir.

Kültürünü koruyamayan toplum, geleceğini de koruyamaz. Çünkü köklerinden kopan bir toplumun, yarınlarına bırakabileceği en büyük miras dahi zamanla anlamını yitirir.