10 Kasım'ın Ardından

Hepimizin de bildiği gibi 10 Kasımlar, Vatanımızı emperyalist devletlerin işgalinden kurtaran, Türk yurdunda yeni bir Ulus Devlet kuran, Türk Milletinin karakterine en uygun idare şekli olan Cumhuriyeti bizlere armağan eden ve Türk gençliğine miras bırakan Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün aramızdan ayrılışının yıldönümlerini çağrıştıran bir anma, anlama ve sorgulama günü olarak hafızalarımızda kazınmıştır.

Anma günlerinde 2 dakika süre ile çalan sirenlere, adeta nefes almaksızın saygı duruşu ile eşlik ederken her bir yurttaşın, o anda acaba zihninden neler geçirirler diye hep merak etmişimdir.

Niyet veya düşünce okumak gibi bir yeteneğe sahip olmadığımız için, sadece o anda şahsen kendimin neler hissettiğini siz kıymetli okurlarımla paylaşmak istiyorum.

İstisnasız hepimiz, bir cenaze evine gittiğimizde ölen kişinin ardından ağıtların yakıldığına şahit olmuşuzdur. Bu ağıtların içerisinde ölen kişinin geçmişteki yaşantısından küçük küçük kesitleri öğrenmiş olur, ve böylece duygu yoğunluğumuz artar ve istemeden gözümüz yaşarır değil mi?

Hele de bu kayıp bir Şehit evladımız olur ise, bu duygu yoğunluğumuz yüzlerce kat artarak, olay duygu boyutunu aşar ve; Vatan, Millet, Namus, Esaret, Kurtuluş gibi kavramlar devreye girer ve bizi bu kavramlar arasında adeta bir düşünme girdabına düşürüverir.

O zaman, bu kaybını yaşadığımız değerimiz, şu anda üzerinde yaşadığımız toprakları bizlere vatan yapan, yurdumuzun, milletimizin ırzımızın, namusumuzun, hürriyetimizin korunması için bütün ömrünü Milletine vakfetmiş, dünyadaki bütün mazlum milletlere Umut olmuş bir kişilik ise; yaşayacağımız bu duygu yoğunluğunun derecesi de bir o kadar büyük olacaktır diye düşünüyorum.

İşte, 10 Kasım günü çalan bu sirenin sesini ilk duyduğum andan itibaren, önce içimde garip bir sessizliğe bürünme ve tamamen içime dönerek maziye dalma duygusuna kapılırım.

Sonra Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ümüzün vefatı ile birlikte milyonların onun arkasından gözyaşı döktüğü sahneler aklımdan geçer ve,

Hemen ardından, Kurtuluş Savaşımızın öncesinde, sırasında ve sonrasında yaptığı mücadeleler bir film şeridi gibi zihninden akarken, bir taraftan da gözüm törene katılanlara kayar, ve o hüzünlü bakışlardan Ata'mıza olan saygı ve minnetin izlerini görüp mutlu olurum.

Bu izlerin mutluluğu ile kasvetli ve hüzünlü olan duygu durumum ani olarak bir büyük umuda bürünür. İçimde bir gururlanma hissederim.

Demek ki derim, benim milletim vefalıdır, kendisine hizmet eden insanların kadrini bilir, onlar öldükten sonra arkalarından hayır dualar okur diye bir yargıya ulaşır ve sona yaklaşırken de Ata'mızın ruhuna bir Fatiha gönderirken siren susar.

Anma töreni sırasındaki bu siren sesinin zaman aralığında geçen süredeki bu duygu durumunu sorguladığım da ise, ilk aklıma geliveren, Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün " beni görmek demek illaki benim yüzümü görmek demek değildir, fikirlerimi anlıyorsanız bu kâfidir" sözü olur ve bu günün;

Demek ki bizler için, bir yas tutma günü değil, bu büyük değerimizin fikirlerini ve ortaya koyduğu ilkeleri sorgulama ve anlama günü olması gerektiğini düşünürüm.

Köyümüzün de Muhtarı olmam sebebiyle bu konudaki sorumluluğumu yerine getirmeyi amaçlayarak, günün anlam ve önemi ile ilgili bir konuşma metni yazmak için elime kalemimi aldığımda, birden aklıma, duygu ve düşüncelerimi bir şiir yazarak ifade etmek geldi ve 9 - 10 Kasım gecesi acizane bir şiir kaleme aldım.

Bu şiirimi de sizlerle paylaşarak yazıma son veriyorum.

Kolay değil yokluğuna alışmak, İz bıraktın şu kalbime ATATÜRK. İlkelerin aydınlatır yolumu, Hiç bitmeyen özlemim'sin ATATÜRK.

Yedi düvel saldırmışken yurduma, Önder oldun, Milletine, Orduna, Ömrünü hasrettin, Türk'ün yurduna, Hiç bitmeyen özlemim'sin ATATÜRK.

Kırık kaburganla cepheye koştun, Türk'lüğe ün kattın, vatan yarattın, Sen bu Millet için en büyük şanstın, Hiç bitmeyen özlemim'sin ATATÜRK.

Savaş sonu, hiç de yılgın durmadın, Bir gün olsun rahat yüzü görmedin, Cehalete savaş açtın, yılmadın, Hiç bitmeyen özlemim'sin ATATÜRK.

En büyük eserin Cumhuriyet'ti, Zaten tek hedefin Ulus devletti, Kadrini bilene büyük nimetti, Hiç bitmeyen özlemim'sin ATATÜRK.

İlkelerin Türk gencine ışıktır, Cehalete düşman, bilim'e aşıktır, Uygarlığa yürüyorlar, sayende, Hiç bitmeyen özlemimsin ATATÜRK.

GÜNAY der ki, özlemim'sin sen benim, Cennet mekan olsun, ahrette yerin, Her zaman, her daim, senin askerin, Hiç bitmeyen özlemimsin ATATÜRK....

Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır

Karamandan.com, Karaman ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.