43 yıllık hafızanın çatısı altında

Bazı kurumlar yalnızca haber yapmaz… Bir döneme tanıklık eder, yaşananları kayda geçirir, toplumun hafızasını taşır. 1983'te İL gazetesi başlayan ve 1996'da Anadolu Gazetesi ile devam eden bu yolculuk, bugün Yeni Ankara haber sitesi ve kanalıyla yeni bir mecrada devam ediyor. Değişen teknolojiye, değişen iletişim biçimlerine rağmen değişmeyen bir şey var: Hakikati anlatma, kamuoyuna ses olma ve yaşananları tarihe not düşme gayreti… Bu yolculukta bana kamuoyuna sesimi duyurma imkânı ve imtiyaz hakkı tanıyan kıymetli Ali Çetin abimin şahsında, emek veren bütün çalışma arkadaşlarıma ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Çünkü gazetecilik yalnızca bir haberin yayınlanmasından ibaret değildir. Bazen bir köylünün sesini duyurmaktır. Bazen toprağın, dağın, ormanın ve üreticinin derdini gündeme taşımaktır. Bazen kimsenin konuşmadığı yerde konuşmak, kimsenin görmediğini göstermek ve unutulmak üzere olan bir hikâyeyi yeniden toplumun önüne koymaktır. İşte bu yüzden 43 yıllık bir kurum, yalnızca 43 yıl değildir. Bu ülkenin yaklaşık yarım asırlık yolculuğuna tutulmuş bir aynadır. Nice insanlar geldi, nice insanlar geçti. Nice olaylar yaşandı, nice hikâyeler tarihin sayfalarında yerini aldı. Türkiye değişti, şehirler değişti, iletişim araçları değişti. Ama hafıza değişmedi. Bugün bizlere düşen görev de o hafızayı canlı tutabilmek… Geçmişin birikimini geleceğin iletişim imkânlarıyla buluşturabilmek… Ve en önemlisi, milletin sesini millete ulaştırabilmek. Anadolu Gazetesi ile başlayan yeniliklerin kapısını aralayan bu yolculuğun, Yeni Ankara ile yeni bir mecrada devam etmesini bu açıdan çok kıymetli buluyorum. Bizler belki bugün bir haber yazıyoruz. Ama yarın, o haber bir dönemin belgesi olabilir. Belki bugün bir insanın sesini duyuruyoruz. Ama yıllar sonra o ses, bir dönemin hafızası olarak karşımıza çıkabilir. İşte gazeteciliğin ve kamuoyuna ses olmanın asıl sorumluluğu da burada başlıyor. Hafızayı canlı tutmak… Sesi duyulmayanın sesi olmak… Ve tarihe bugünden bir not bırakmak. Ne mutlu bize ki böylesine köklü bir çatının altında, bu hafızayı yaşatma mücadelesinin bir parçasıyız. Başta Ali Çetin abim olmak üzere, bu yolculukta emeği, kalemi, fikri ve alın teri bulunan herkese gönülden teşekkür ediyorum. Çünkü bazı yolculuklar sadece bir yere varmak için yapılmaz. Bazı yolculuklar, geride iz bırakmak içindir. Ve biz, bugün o izin bir parçasını daha bırakıyoruz.