Meserret Taşkın’dan mektup var: Sonbahar manzaraları

2026 yılının da sonu göründü. Sonbaharı bütün haşmetiyle yaşıyoruz. Bahçedeki ağaçların yaprakları yemyeşildi, rüzgâr yoktu, yağmur bol. Hava desen, ılık. “Bu yıl ağaçlar yapraklarını dökmeyecek herhalde” diye düşünürken ayaz başladı.

Kar yağdı, don oldu; rüzgar, fırtına derken bir gecede benim dökülmez dediğim yapraklar hoop yere indi. Şimdi yerleri görseniz, yapraktan bir halı ile kaplandı. İnanılmaz renkler, desenler her yerde. Gökyüzü dupduru bir mavi.

O güzelim mavinin üstünde, incecik pencere tülleri gibi savrulup giden adeta şeffaf, dumansı bulutlar…Sonbahar duygusallığının dibine vurayım diye telefonumda Chopen’in noktürnlerini açtım. Hem ılık, hem de insanı ısıran kasım güneşinin altında dağlara bakıyorum.

Yerlerde hâlâ gece yağan kırağının izleri. Karşı dağların yamaçlarında, akarken donmuş dereler, çözülmeyi bekliyor. Güneşle birlikte öyle oturabilirim akşama kadar. Ama, ne mümkün! Meserret’liğim beni piyasa kurallarına götürüyor.

Fon vurgunu, sadece fon vurgunu değil, biliyor musunuz? Bütün piyasa fon vurgunu kurallarıyla işliyor. Yüz binlerce üreticinin elindeki ürünü, bir avuç vurguncu bedavaya kapıyor; sonra market reyonlarında tüketiciye fahiş fiyatla satıyor.

Yöneticilerimizin serbest piyasa kuralları dedikleri tam olarak bu. Bu sistem değişmezse, vurguncuların imana ve vicdana geleceği yok.