Kahire’deki Zeynep Hatun Evi, Memlük ve Osmanlı mimarisinin gelişimini yansıtıyor

Paylaş Kaydet En Son Dakika Google'da tercih edilen kaynak Kahire’deki Zeynep Hatun Evi, Memlük ve Osmanlı mimarisinin gelişimini yansıtıyor Dünya Haber — HÜSEYİN EL-KABANİ - Mısır'ın başkenti Kahire'nin tarihi simgelerinden Zeynep Hatun Evi, Memlük ve Osmanlı dönemlerinin mimari ve sanatsal üsluplarını bir araya getiren nadir yapılar arasında yer alıyor.

Kahire'deki El-Ezher Camisi'nin arkasındaki dar sokaklardan birinde konumlanan tarihi konut, Memlük (1250-1517) ve Osmanlı (1517-1867) dönemlerinde gelişen mimari özellikleriyle dikkati çekiyor.

Mısır Turizm ve Eski Eserler Bakanlığının hazırladığı tanıtım verilerine göre konut, renkli camlarla süslenmiş mermer ve alçı işçiliği, ahşap kafesli pencereleri (meşrebiye), bitkisel ve geometrik motiflerle yaldızlanıp renklendirilmiş ahşap tavanlarıyla İslam sanatının seçkin örneklerini bünyesinde barındırıyor.

Memlük Sultanlığı döneminde inşa edilen konut, Osmanlı zamanında 1780 yılında burada ikamet etmeye başlayan Zeynep Hatun'un adıyla anılmaya başlandı.

Mülkiyeti 1942 yılında Mısır Vakıflar Bakanlığına geçen tarihi ev, 20. yüzyılın başlarında Arap Eski Eserleri Koruma Komitesi tarafından kapsamlı bir restorasyondan geçirildi.

Mısır Eski Eserler Kurumunun 1989 yılında yürüttüğü restorasyon çalışmaları sırasında, evin odalarından birinin zemininde bulunan iki toprak küpün içine gizlenmiş büyük bir hazine gün yüzüne çıkarıldı.

Koruma altına alınan ve "Zeynep Hatun Hazinesi" olarak adlandırılan koleksiyon, günümüzde Kahire İslam Sanatları Müzesi'nde sergileniyor.

Tarihi yapının mimari ve sanatsal değerini değerlendiren Mısırlı başarkeolog Mecdi Şakir, Ezher ve Cemaliye bölgelerindeki sivil mimari örneklerinin büyük önem taşıdığına dikkati çekerek, "Bu yapılar, Memlük ve Osmanlı mimarisinin gelişimini yansıtan özgün niteliklere sahip." dedi.

Zeynep Hatun Evi'nin, içerinin doğrudan görülmesini engelleyen kırık giriş düzeni, iç avluları, çeşmeleri, küçük bahçeleri, haremlik selamlık ayrımları ve ahşap kafesli pencereleriyle birbirini tamamlayan özgün bir mimari dili olduğunu belirten Şakir, bu tür İslam dönemi eserlerinin bağımsız birer turizm ürünü olarak pazarlanması gerektiğini ifade etti.

Şakir, "Bu mekânların ruhuna ve özgünlüğüne uygun kültürel ve sanatsal etkinlikler düzenlenmeli." diyerek, yerli ve yabancı film yapımcıları ile yönetmenlerin tarihi konutları çekim platformu olarak değerlendirmeleri yönünde çağrıda bulundu.