Diane Sheehan, Öldü Sanılan Oğlundan 42 Yıl Sonra E-Posta Alınca Torun Sahibi Oldu
- Aralık 2018'de sıcak bir geceydi
- 63 yaşındaki veteriner hekim Diane Sheehan, arkadaşlarıyla akşam yemeği yedikten sonra Avustralya'nın Brisbane şehrindeki evine yeni gelmişti
Diane Sheehan, 1976'da Brisbane'de doğum yaptığında bebeğinin öldüğü söylendiğini ancak 42 yıl sonra oğlundan e-posta alınca bebeğinin evlat edinildiğini öğrendiğini anlattı. E-postada ayrıca bir torunu olduğu da yazıyordu.
Aralık 2018'de sıcak bir geceydi. 63 yaşındaki veteriner hekim Diane Sheehan, arkadaşlarıyla akşam yemeği yedikten sonra Avustralya'nın Brisbane şehrindeki evine yeni gelmişti.
Kanepeye oturduğu sırada telefonuna bir e-posta geldi. E-postayı gönderen adam doğum yılını ve doğduğu hastanenin adını yazmış... ve sonra da onun annesi olduğunu düşündüğünü belirtmişti. Sheehan, BBC'nin Outlook programına verdiği demeçte, "Zihnim tamamen bulandı" dedi.
"Hiçbir şey düşünemiyordum, nefes alamıyordum ve bu saatlerce sürdü... Bedenimden ayrılmış gibiydim."
Ayrıntılar birebir örtüşüyordu. Diane 1976'da o tarihte o hastanede doğum yapmıştı. Ama oğlu ölmüştü.
En azından hastane personeli ona öyle söylemişti.
BEKLENMEDİK GEBELİK 1950'lerde Yeni Zelanda'nın Wellington şehrinde doğan Diane, Katolik bir ailede büyüdü ve rahibeler tarafından yönetilen bir okula gitti.
"Resmi bir cinsel eğitim yoktu... Erkeklerle otobüse binmememiz konusunda uyarıldık" diye hatırlıyor Diane. "Bize aynı koltuğa oturursak hamile kalacağımızı söylediler."
Cinsellikle ilgili doğru bilgilere erişimi olmayan Diane, Kanada'da çocuk bakıcısı olarak çalışırken tanıştığı genç bir binici olan Rick'e aşık olup ilk cinsel deneyimlerini yaşadığında korunma yöntemlerini kullanmayı hiç düşünmediğini söylüyor. "Gerçekten de ilk aşkımdı. Çok ilgi gösteriyordu. Nazikti. Benim gibi atlara meraklıydı. Muhteşem bir biniciydi."
"Hamburger ve patates kızartması yedik ve daha önce hiç böyle bir yere gitmemiştim. Adam kendine güvenli ve bilgiliydi. Ben ise o anın büyüsüne kapılmıştım."
Kısa süre sonra Rick California'ya taşındı. Diane onu ziyaret etti, ancak Kanada'ya dönüş uçuşunu kaçırınca işinden oldu.
Bu da onun artık ülkede kalma hakkına sahip olmadığı anlamına geliyordu ve bu yüzden Avustralya'ya gitti.
O zaman zaten hamileydi ama henüz bunun farkında değildi.
Diane, Sydney'de, ailesiyle aynı muhafazakar Katolik değerlerini paylaşan bir doktor ve karısının işlettiği bir at çiftliğinde iş buldu.
Diane hamile olduğunu ilk fark ettiğinde çok korkmuştu.
"Bunu kendime itiraf edemedim. Sesli olarak da söyleyemedim" diyor. Bu durumu kabullenmesi yaklaşık altı ay sürmüş ve hamileliğini aylarca bol üniformasının altında saklamıştı.
"Çok ufak tefektim. Çiftlikte çalışıyordum, bu yüzden tulum giyiyordum, kolayca gizleyebiliyordum" diye hatırlıyor Diane. "O zamanlar çok baskıcı, çok kontrolcü ve yargılayıcıydı. Bekar bir anne olarak, toplum tarafından yargılanır ve neredeyse dışlanırdınız" diyor.
Doğum sancıları başladığında, kendi başına bunlarla başa çıkmaya çalışmış, kusmaya başlayınca hastaneye kaldırılmıştı.
BEBEĞİNİ KUCAĞINA BİLE ALAMADI Hastanedeki deneyimini travmatik olarak nitelendiriyor.
"Kimsenin benimle doğru dürüst konuşmadığını hatırlıyorum. Bebeğimi benden aldıklarında beni çıplak bir şekilde bir masaya bıraktıklarını biliyorum. Kanama geçirdiğimi ve çok üşüdüğümü hatırlıyorum."
Bebeğini kucağına almasına izin verilmemiş ve bebeğin kız mı erkek mi olduğu da söylenmemişti. Ardından bebeğin öldüğünü söylediler.
Sonraki on yıllar boyunca kimseye anlatmamıştı; ne Rick'e, ne ailesine, ne yıllar sonra evlendiği kocasına, ne de ondan olan iki çocuğuna. "Sanırım gerçekçi olmaya çalışıyordum. Ne anlamı var ki? Ve sanırım o aşamada epey yıpranmıştım." Kendini hem veterinerlik mesleğine hem de eğitimine adamıştı.
"Tek bir işim olsa, iki ya da üç tane yapıyordum. Böylece geceleri yatağa tamamen bitkin bir halde gidiyordum. Düşünmek zorunda kalmaktansa olabildiğince meşgul olmak istiyordum."
ZORLA EVLAT EDİNME POLİTİKASININ MAĞDURU ÇIKTI Ancak şimdi, 42 yıl sonra, isminin gizli kalmasını tercih eden oğlunun hayatta olduğunu ve başka bir aile tarafından evlat edinildiğini okuyunca geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalmıştı.
Diane daha sonra, 1950'ler ve 1970'ler arasında Avustralya'nın zorla evlat edinme politikalarının mağduru olan on binlerce kadından biri olduğunu öğrenecekti.
O dönemde Katolik Kilisesi ve diğer kurumlar, bekar anneleri çocuklarını evlatlık vermeye zorlamak için işbirliği yapmıştı. Bu uygulamalar arasında psikolojik baskı, anne ve çocukların zorla ayrılması ve bazı durumlarda evlat edinme sürecinde usulsüzlükler yer alıyordu.2013 yılında Avustralya hükümeti, binlerce ailenin gördüğü zararı resmen kabul etti ve mağdurlardan özür diledi.
Diane'in oğlu e-postasında, tek isteğinin onunla tanışmak ve belki de bir ilişki kurmak olduğunu açıkladı.
Mutlu bir hayat yaşadığını ve evlat edinen ailesinin kendisine ihtiyacı olan her şeyi sağladığını söyledi.
"Sonra da'Bu arada, bilmenizi isterim ki, siz artık büyükannesiniz' diye yazmıştı."
Ekte kıvırcık saçlı bir kızın fotoğrafı vardı. Diane, fotoğrafı görür görmez e-postanın oğlundan geldiğini anladığını söylüyor. "Torunumun yaşında, yani muhtemelen iki buçuk ya da üç yaşındayken çekilmiş bir fotoğrafım var ve sanki ikiz gibiyiz... Başım döndü."
HAVALİMANINDA BEYAZ ÇİÇEKLERLE KARŞILADI Diane, sırrını açığa çıkarmanın ailesini nasıl etkileyebileceğine dair endişeleri taşıyordu. Eşi ve ondan olan çocukları, Diane'in ilk çocuğuyla tanışma isteğini desteklediler.
Onunla buluşmak için Sydney'e uçtu ve oğlu onu havaalanında karşıladı.
"Elinde küçük bir buket beyaz çiçekle orada duruyordu, bana kocaman sarıldı ve onu bırakmak istemedim." Onun evine gitmiş ve orada gelini ve torunlarıyla buluşmuştu.
Oğlunu evlat edinen anne babasının da yanıltıldığını öğrendi.
"Onlara annesinin ona bakamayacağı, dindar bir aile tarafından evlat edinilmesini istediği, ona belirli bir isim verilmesini istediği, fotoğraflarının şu adrese gönderilmesini istediği söylenmiş." Daha sonra oğlunu evlat edinen annenin kendisine yıllarca mektup yazdığını keşfedecekti.
Bir gün, ikisi birlikte torununun okul konserlerinden birine katıldıklarında, Diane'in oğluna, gelinine ve çocuklarına doğru işaret ederek, "Bize bunların hepsini verdiğiniz için teşekkür ederim" dedi.
Diane o anın kendisini mahvettiğini söylüyor. Bunun, yaşamak zorunda olduğu bir çelişki olduğunu belirtiyor.
"O, sevgi dolu bir evde büyüdü. Sevgi dolu bir evde. Yaşadığım acılara rağmen, hatta şimdi olanların ardındaki gerçeği bildiğim için daha da çok acı çekiyorum... Ama onlar [çocuğumu] evlat edindiler, büyüttüler, sevdiler, ona baktılar, her şeyi yaptılar, harika bir ilişkileri vardı. Çok sevimli, harika, dürüst insanlardı."
Bugün Diane, oğlu ve ailesiyle olan ilişkisini büyütmeye devam ediyor ve öfkenin kendisini ele geçirmesine izin vermeyeceğini söylüyor. "Olanları değiştiremem. Olayda yer alan insanlar, normlar ve kültür... Enerjimi 40 yıl boyunca kaybettiğim çocuğumla yeniden ilişki kurmaya harcamak istiyorum."
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Hava
Yayın: 17 Kasım 2026 08:44 · Kaynak: medyarota.com