Fatih Altaylı yazdı: Sarıgül’ü İBB başkan adayı babam mı yaptı!

İktidara yakın olma ya da iktidardan nemalanma, çevresini nemalandırma arzusu kendi alanında saygın bir “din adamı”, bir “ilahiyatçı” için bile utanç verici bir tavrın nedeni olabiliyor.

Makul ve edepli bir kariyeri, neredeyse “giderayak” diyebileceğimiz bir yaşta, 92 yaşında çöp haline getirebiliyor.

Son yıllarında din adamından çok siyaset adamı gibi. Dini, din bilgisini siyasetin hizmetine sunmuş bir sözde “alim” görüntüsü içinde.

Sürekli olarak “tartışmalı” fetvalar veriyor. Tam da Bektaşi’nin “Meşrebime göre bir imam buldum” tarzı fetvalar.

Bırakın bir din adamını, bu yolsuzluğa karışanların, bu yolsuzluktan zengin olanların bile söylemeye utanacağı, değme trolün “Bu kadar da trolleşmeyeyim” diye paylaşmaktan hicap duyacağı bir açıklama yaparak fon yolsuzluğunun “iktidara karşı yapılmış bir komplo” olduğunu söyledi.

“Sayın Cumhurbaşkanı’nın bu rezaletten haberi yoktu. Olsa buna izin vermezdi” diye Cumhurbaşkanı’nı savunmak başka bir şeydir, “Bu bir komplodur” demek ise bambaşka bir şeydir. Üstelik Cumhurbaşkanı’na daha büyük bir hakaret, daha büyük bir iftiradır.

Cumhurbaşkanı’nı komplocuları bakan yapmakla suçlamaktır. Yaranmaya, kaş yapmaya çalışırken göz çıkarmanın daniskasıdır.

Tabii sözde din alimi Karaman’ın bu “saçmalaması” anında Türkiye’deki İslamcı çevrelerden de sert tepki gördü. Başta Abdurrahman Dilipak olmak üzere pek çok yazar ve ilahiyatçı Karaman’a “İyice saçmaladın” demeye getiren yanıtlar verdi.

Benim gördüğüm en iyi yanıtı ise İslamcı camianın çok yakından tanıdığı bir hukukçu, Doç. Dr. Ramazan Arıtürk verdi.

Arıtürk’ü tanıyanlarınız vardır. Kamuoyu onu en iyi Mavi Marmara Davası’ndaki avukat ve İsrail’e diz çöktürüp tazminat ödeten hukukçu olarak tanır. Ama asıl olarak vicdanlı bir hukukçu kimliği önemlidir ve kendisinin ekopolitik.org.tr’deki yazılarını yakından takip ederim.

Hayrettin Karaman’a verdiği yanıtta Arıtürk şöyle yazmış:

“8 Kasım 2026 tarihli “Fon Komplosu” başlıklı yazınızı hayretle, üzüntüyle ve doğrusu derin bir ahlaki endişeyle okudum.

İslam hukuku, dinî ahlak, adalet ve hakkaniyet üzerine uzun yıllar eserler kaleme almış, Türkiye’de İslami düşüncenin şekillenmesinde önemli bir yere sahip olmuş bir ilim insanının, böylesine ciddi bir piyasa dolandırıcılığı karşısındaki yaklaşımını anlamakta güçlük çekiyorum. Özellikle kamu kaynaklarının kullanımı, finansal denetim mekanizmalarının işleyişi ve toplumun ekonomik geleceği gibi hayati meselelerde, ilmî birikimin gerektirdiği hukuki ve ahlaki duyarlılığın çok daha belirgin olması beklenir.

İlim ehlinin taşıdığı sorumluluk, hakikati araştırmak, hadiseleri adalet ve hakkaniyet ölçüleriyle değerlendirmek ve kamu vicdanına karşı entelektüel dürüstlüğünü korumaktır. İslam hukukunun emanet, ehliyet, adalet ve maslahat ilkeleri de kamu otoritesinin tasarruflarının bu çerçevede ele alınmasını gerektirir.

Siyasi iktidarla kurulan yakınlığın, ilmî muhakemenin bağımsızlığı üzerindeki etkisi de tam bu noktada önem kazanır.”

Arıtürk yazının geri kalan bölümünde de Karaman’a hem hukuk hem de ahlak dersi veriyor.

Arıtürk’ün tavrını önemsememin nedeni ise İslamcı bir aydın ya da entelektüelin nasıl olması gerektiğine dair bir “timsal” oluşturması.

NOT: Arıtürk’ün yazısının tamamını okumak isteyenler bu linke göz atabilirler.

Ulan, bu kadar çok şey biliyordunuz da bugüne kadar niye sustunuz.

Telefonuma ya da e-mail adresime “Sarıgül ile ilgili elimde görüntüler var. Size yollamak istiyorum” diye mesajlar, e-mailler geliyor.

Murat Ağırel’in başına gelenlerden sonra yolla desen bir dert, yollama desen bir dert. “Cinsel içerikli görüntüleri izlemiyorum da, yayınlamıyorum da. Çok önemli olduğuna inanıyorsanız doğrudan savcılığa başvurabilirsiniz” diye yanıt veriyorum.

Bir yolsuzluk meselesini bir yatağın içine koymam.

Anlamadığım, bunca insanın bunca zamandır susup susup şimdi niye hep birlikte ortalığa atıldığı.

Tüm bu anlatılanlar, konuşulanlar arasında en az inandırıcı olan şoförü mü, koruması mı olduğunu hâlâ anlamadığım Ömer D.’nin ifadesi ve açıklamaları.

Tecavüze ve istismara uğradığını anlatıyor ama eğer doğru ise 1,5 yıl önce yayımlanan görüntülerde durum pek de öyle görünmüyor. Adama sorarlar “Eğer bu istismar ise yıllardır neden orada durdun” diye.

Açıkçası bizi ilgilendiren bir konu da değil.

Tabii diğer iddialar korkunç ama bu iddiaların daha önce hangi nedenle olursa olsun gizlenmiş olması da büyük bir suç ortaklığı.

Deniz Baykal, Sarıgül kendisine rakip oluncaya kadar bu yolsuzluk iddialarından hiç de şikayetçi değildi.

Keza bugün Sarıgül ile Yeni Parti ilişkisi üzerinden bolca konuşan CHP’liler herhalde toplumun unutkanlığına güveniyor.

Öyle ya, Sarıgül’ü CHP’ye yeniden “kazandıran” kişi Kayyum Kemal Kılıçdaroğlu’ndan başkası değil.

Sarıgül’ü sadece partiye almakla kalmadı, bir de İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı yaptı.

Deneyiminizi iyileştirmek, tanımlama bilgilerini, sitemizin doğru şekilde çalışmasını sağlamak, içerikleri ve reklamları kişiselleştirmek, sosyal medya özellikleri sunmak ve site trafiğimizi analiz etmek için yasal düzenlemelere uygun çerezler (cookies) kullanıyoruz.