Ev sahibi kirayı üç katına çıkardı: Bolu'da karton ve dallardan yapılan barınakta yaşam mücadelesi

Türkiye'de giderek derinleşen barınma ve kira krizinin en çarpıcı örneklerinden biri Bolu'da yaşanıyor.
Ev sahibinin aylık kirasını 5 bin liradan 15 bin liraya yükseltmesinin ardından evini boşaltmak zorunda kalan 46 yaşındaki Bayram Akkurt, yaklaşık iki aydır boş bir arazide ağaç dalları ve kartonlardan kendi elleriyle yaptığı derme çatma bir barınakta yaşam mücadelesi veriyor.
Sağlık sorunları nedeniyle ağır işlerde çalışamayan Akkurt, başını sokacak bir oda ve yapabileceği bir iş arıyor.
"Yağmur yağmadığı için şükrediyorum"Köroğlu Mahallesi'ndeki evinden ayrıldıktan sonra kalacak bir yer bulamayan Akkurt, çareyi Tabaklar Mahallesi Cumhuriyet Caddesi yakınlarındaki boş bir arazide buldu.
Çevreden topladığı ağaç dalları, yapraklar ve kartonlarla kendine bir yaşam alanı inşa eden Akkurt, yaşadığı zorlu süreci şu sözlerle dile getiriyor:
"Ev sahibi kirayı 5 bin liradan 15 bin liraya çıkarınca bu duruma geldim. Aç ve susuz olduğumu, yardıma ihtiyacım olduğunu söyleyerek her yere başvurdum.Zor durumda olmasam burayı yapmazdım. Çok perişanım. Yağmur yağmadığı için şükrediyorum. Bazen belediyenin çevresinde, bazen de mescitlerde yatmak zorunda kaldım."Gurur ve utanç arasında bir yaşamGündüzleri geçmişte iş yaptığı tanıdıklarının yanına giderek vakit geçiren Akkurt, hayatta kalabilmek için dostlarının ısmarladığı çay ve yemeklere tutunuyor. Ancak hava karardığında yaşadığı dramı çevresinden gizliyor.
"Akşam onlara burada kaldığımı söyleyemiyorum. Utandığım için gelip burada yatıyorum" diyen Akkurt'un evli bir kızı da bulunuyor. Ancak kızına ve torunlarına yük olmak istemediği için onların yanına gitmeyi tercih etmiyor.
"Karşılıksız bir şey istemiyorum, iş verin"Geçmişte inşaat, mobilya, duvar örme ve kalıp çakma gibi beden gücü gerektiren ağır işlerde çalışan Akkurt, mevcut sağlık sorunları nedeniyle artık bu sektörlerde tutunamıyor.
İş yerleri tarafından reddedildiğini ancak çalışmaktan kaçmadığını vurgulayan Akkurt'un yetkililerden ve toplumdan tek bir talebi var: Çalışarak kendi ayakları üzerinde durabilmek.
Akkurt, çağrısını şu sözlerle tamamlıyor:
"Elim ayağım tutuyor, çalışmamazlık yapmıyorum. Ağır iş yapamıyorum ama bekçilik yaparım, çöp temizlerim.""Başımı sokacak bir ev ve çalışabileceğim bir iş versinler. Ya da hurda toplayabileceğim küçük bir araç olsa çalışırım.""Bir odalı, tuvaleti ve banyosu olan bir yer yeter. Kirasını yine kendi emeğimle öderim."