Anneciğim, Takvimler Yılları Değiştirse De Yüreğimdeki Özlemin Hiç Dinmedi
- 18 Kasım 1999… Hayatımın en acı, yüreğimin en derin yarası… Biricik annem Azzet Hayta’yı ebediyete uğurladığım gün… Anneciğim, aradan yıllar geçti
- Takvimler değişti, mevsimler geçti, hayat devam etti
18 Kasım 1999… Hayatımın en acı, yüreğimin en derin yarası… Biricik annem Azzet Hayta’yı ebediyete uğurladığım gün…
Anneciğim, aradan yıllar geçti. Takvimler değişti, mevsimler geçti, hayat devam etti. Ama senin yokluğun hiç geçmedi. İnsan büyüyor, yaş alıyor, nice acılara göğüs geriyor; fakat annesinin özlemi karşısında yine küçücük bir çocuk oluyor.
Bugün ne zaman seni ansam gözlerim doluyor, çocukluğuma gidiyor, sesini, şefkatini, dualarını ve o güzel yüreğini özlüyorum. İnsanın annesi hayattayken sırtı yere gelmezmiş; annesini kaybedince de dünyada hiçbir yer tam anlamıyla evi olmazmış.
Keşke bir kez daha ellerini öpebilsem, başımı dizlerine koyabilsem, sesini duyabilsem… Keşke sana doya doya anne diyebilsem. Ama biliyorum ki bazı kavuşmalar bu dünyaya değil, ahirete kalıyor.
Anneciğim, sen benim geçmişim, çocukluğum, duam ve ömrüm boyunca dinmeyecek en güzel özlemimsin. Seni unutmadım, unutmayacağım. Her duamda, her güzel hatıramda ve yüreğimin en özel yerinde yaşamaya devam edeceksin.
Rabbim mekânını cennet, makamını âli eylesin. Kabrini nur, ruhunu şad eylesin. Bütün annesini kaybeden evlatlara sabır, hayatta olan annelere sağlık ve uzun ömür nasip etsin.
Ölüm, annemi benden aldı ama ona olan sevgimi, özlemimi ve gönlümdeki yerini asla alamadı.
Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Genel
Yayın: 18 Kasım 2026 18:16 · Kaynak: malatyaflashaber.com