Bu fotoğraf içimizi ısıttı

Dün Türkiye Belediyeler Birliği seçimi vardı.
Sandık kuruldu, oylar sayıldı, bir yarış yaşandı.
Kocaeli oraya kilitlendi, Türkiye yakından takip etti.
Biraz uzun sürdü, hatta bir arada gazetedeki arkadaşlara “6 saat oldu beyler, Türkiye 2 saatte genel seçimi bitiriyor” diye soğuk bir espri bile yaptım.
Neyse seçim bitti.
Ben bugün size seçimin sonucunu değil, bir fotoğrafı anlatmak istiyorum.
Yukarıdaki fotoğrafı.
Açık söyleyeyim, uzun zamandır bir fotoğrafa bakıp bu kadar iyi hissetmemiştim.
Bir yanda Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce.
Yeni Parti’li.
Diğer yanda Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın.
AK Parti’li.
İki ayrı parti, iki ayrı şehir, iki ayrı aday.
Aynı masada, karşı karşıya oturmuş, birbirlerine gülümsüyorlar.
Arkalarında onlarca insan var.
Kimi telefonunu kaldırmış, kimi elleri önünde bağlı, hepsi bu sahneye bakıyor.
Fotoğrafçı da kareyi yakalamaya çalışıyor.
Çünkü herkes aynı şeyi hissediyor.
Bu sıradan bir “an” değil.
Tarihi bir fotoğraf.
Gelelim niye böyle hissettiğimize.
Türkiye’de genel siyasetin hali ortada.
Gerginlik var.
Diyalog ortamı yok.
Partiler arasında bir masaya oturmak bile neredeyse haber oluyor.
Böyle bir ortamda dünkü seçim bir demokrasi yarışı oldu.
Yarış dediysem kavga değil.
Yarış dediysem düşmanlık hiç değil.
Ayşe Ünlüce ve Tahir Büyükakın seçimin başından sonuna kadar olgun durdular.
Nazik davrandılar.
Birbirlerine karşı tek bir kırıcı söz etmediler.
Seçim öncesinde birbirlerini tebrik ettiler.
Seçim sonrasında yine birbirlerini tebrik ettiler.
Başarılar dilediler.
Sürekli yan yana durdular.
Bir aday rakibine başarı diliyorsa, bunun adı seçimdir.
Bir aday rakibinin yanında durabiliyorsa, bunun adı demokrasidir.
İkisi de bunu yaptı.
Bize bu güzel tabloyu yaşattılar.
Şunu da not edeyim.
Ben yıllardır seçim takip ediyorum.
Oda seçimi, kulüp kongresi, belediye seçimi, parti kongresi.
Pek çoğunda şunu gördüm.
Seçim bitince kazanan kazanmış, kaybeden kaybetmiş olur; çoğu zaman kaybeden seçim bitince hemen çıkar gider. Kazananı tebrik etmez.
Bir dargınlık, bir küslük, bir soğukluk yaşanır.
Dünkü seçimde bunu görmedim.
Fotoğrafa tekrar bakın.
Ayşe Ünlüce’nin yüzüne bakın.
Tahir Büyükakın’ın yüzüne bakın.
İkisinin de yüzünde bir gerginlik yok.
Bir hesaplaşma yok.
İki insan oturmuş, sohbet ediyor.
Siyasette böyle fotoğraflar ne kadar az çekiliyor, farkında mısınız?
Biz Kocaeli’de Tahir Büyükakın’ı yakından tanıyoruz.
Nezaketini biliyoruz.
Ama bu fotoğrafta beni asıl etkileyen tek bir kişi değil.
İkisinin birlikte oluşturduğu tablo.
Çünkü nezaket tek taraflı olunca ortaya böyle fotoğraf çıkmazdı.
Fotoğraf iki tarafın da aynı olgunlukta olmasıyla çıkar.
Peki, bu fotoğraf bize ne söylüyor?
Bence şunu söylüyor.
Rekabet düşmanlık değildir.
Rakip olmak, hasım olmak değildir.
Farklı partide olmak, aynı masada oturamamak değildir.
Bu iki başkan bunu bize gösterdi.
Hem de Türkiye’nin bütün belediye başkanlarının toplandığı bir çatının altında gösterdi.
Bu bir, “Biz birlikte Türkiye’yiz” fotoğrafıdır.
İçimizi ısıtan, yüreklerimizi ısıtan bir fotoğraftır.
Seçim yarışının nasıl yapılacağını iki belediye başkanı göstermiş.
Alınacak ders bu kadar açık.
Ben bu fotoğrafı sakladım.
Siz de saklayın.
Siyasetten umudunuz kesildiğinde bir daha bakarsınız.
Demek ki oluyormuş.
Demek ki yapılabiliyormuş.
Ayşe Ünlüce’ye de Tahir Büyükakın’a da teşekkür ederim.