Biz gençlere emanet bir Cumhuriyet var!

Bazı günler vardır, takvimde sıradan bir gün gibi durmaz. Sabah uyandığınızda içinizde tarife olması zor bir heyecan olur. Sokaklara başka bir gözle bakarsınız, dalgalanan kıyılarımızı yüzünüzde istemsiz bir gülümseme belirir. İşte benim için 29 Ekim tam da böyle bir gün…

Cumhuriyet Bayramı yaklaşınca hareket kıpırdama oluyor. Daha 24 yaşındayım. Cumhuriyet'in ilan edildiği tarihlerde, o günlerin heyecanına tanıklık edilmedi. Ama bugün o heyecanı hissetmek, o ruhu yaşamak için illa o günler yaşanmış olmak gerekmiyor.

Çünkü Cumhuriyet, sadece geçmişte yaşanmış bir olay değil; bugünümüzün, sevdiklerimizin ve hayallerimizin de adı.

Bu yıl Cumhuriyetimizin ilanının 103. yıl dönümünü kutlayacağız.

Dile kolay, 103 yıl!

Bir milletin yeniden açılmasının, kendi geleceğine sahip olmasının, bağımsızlığının ve iradesinin ortaya çıkmasının üzerinden tam 103 yıl geçti.

29 Ekim 1923'te ilan edilen Cumhuriyet, bize yalnızca bir yönetim biçimi bırakmadı. Bize hakkı söz verdi, eşit yurttaşın değerini hatırlattı, gelecekte umutla bakabilmenin kapısı açıldı. En önemlisi, bu ülkenin geleceğinde hepimizin payı gösterildi.

Ve elbette bütün bu hikayenin başında Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının büyük mücadelesi var. Yoklukların, başarabileceklerin ve savaşların ardından kurulan bu Cumhuriyet, kolay kazanılmış bir miras değil.

Bugün programlama konuşabiliyor, hayaller kurabiliyor, yeteneğimizi yapabilme yeteneğimizi ve gelecekte planlar kurabiliyorsak bunun arkasında büyük fedakarlıklar var.

Bazen sanırım da biz hayatta, sahip olduğumuz bazı değerlerin kıymetini günlük yaşam telaşında unutabiliyoruz.

Sabahın olgunlaşması, hayatın koşturmacasına ayak uydurmak, geleceğimizi kurmak derken bazı şeyleri sıradanlaştırabiliyoruz. Oysa 29 Ekim geldiğinde bir durumda olduğunu düşünmek:

Bizlere nasıl bir emanet bırakıldı? Ve biz bu emanete nasıl sahip çıkıyoruz?

Ben bu ülkenin bir genci olarak Cumhuriyet Bayramı'nı yalnızca törenlerden, bayraklardan ve kutlamalardan ibaret görmüyorum. Elbette sokaklarımızın kırmızı beyaza bürünmesini, çocukların ellerinde bayraklarla koşmasını, marşlarımızın hep bir ağızdan söylenmesini çok seviyorum. Bunları gördüğümüzçe insanın içi gerçekten başka türlü oluyor.

Ama Cumhuriyet'i kutlamak, bence biraz da onun değerlerini günlük hayatımızda yaşatmak demek. Birbirimize saygı gösteriyoruz, farklı ürünlere dayanıklılık gösteriyoruz, adaletten yana olmak, çalışabilmek, üretkenlik ve bu ülkede daha güzel insanlara mevcut olmak için mevcut olmak üzere gelmek demek.

Bir gazeteci olarak da Cumhuriyet'in çözümü başka bir yerden tükendi. Düşüncenin, sözün, haberin ve toplumsal topluluğun duyurabilmesinin ne kadar değerli olduğu her gün yeniden oluşturuldu. Çünkü bir ülkenin gelişmesi, insanların özgürce yaşayabilmesi ve geleceğe bakabilmesiyle de yakından ilgili.

Düzce'nin sokaklarında dalgalanan bayraklara bakıldığında aynı duyguyu üretildi. Bu günün insanlarıyla, gençleriyle, çocuklarıyla, büyükleriyle aynı bayramın sevincini paylaşmak güzel. Çünkü Cumhuriyet hepimizin. Sevinci de sorumluluğu da hepimizin.

Dahası Cumhuriyet, yalnızca büyüklerimizin bize bıraktığı bir miras değil; bizim gelecek nesillere bırakacağımız bir emanet.

Bugünün gençleri olarak belki geçmişin zorluklarını yaşamadık ama yarının Türkiye'sini şekillendirecek olan biziz. Bu nedenle Cumhuriyet'i öğrenilebilir, değer bilgisi ve ona sahip olmak herkesin sorumluluğundadır.

İşte bu yüzden 29 Ekim geldiğinde kıpırdama oluyor. Çünkü o gün sadece bir bayramı kutlamıyoruz. Bir milletin yeniden doğuşunu, bağımsızlığını, umudunu ve potansiyeli olan inancını savunuyoruz.

Ve son olarak…

Bu 29 Ekim'de senden küçük bir şey istiyorum. Evinizin balkonuna bir bayrak asın, çocuğuna Cumhuriyet'in ne demek olduğunu anlatın, bir büyüğünüzün elinizi tutup bayramını kutlayın. Belki de sadece başlangıcınızın gökyüzünde dalgalanan bayrağımıza bakın ve bir an önce düşünün.

Çünkü bazı değerler vardır, anlatmakla bitmez; hissederek yaşatılır.

Cumhuriyetimizin 103. yılı kutlu olsun!

Başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, bu toprakları bize vatan yapan bütün kahramanlarımıza saygı, minnet ve rahmetle anıyorum.

Ve burada, benim gibi geleceğe yönelik hayalleri olan bütün gençlere sesleniyorum:

Cumhuriyet geçmişimizden gelen gururumuz, bugünümüzün güvencesi ve sunacaklarımıza taşıyacağımız en değerli emanetimizdir. Ona sahip çıkalım, dostumuzu kaybetmeyelim ve bu ülkenin sınırlarının daha güzel olması için hep birlikte çalışalım.

Ne mutlu Cumhuriyet'i anlayana, yaşatana ve geleceğe taşıyana!

Ne mutlu Türk'üm diyene!