Yoksulluğu bilerek üretiyor kapitalizm!
- Bir avuç insanın sarayında ışık yanarken, dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan karanlıkta ekmek arıyor
- Birileri servetine servet katıyor, birileri ömrünü bir lokma ekmeğe bölüyor
Bir avuç insanın sarayında ışık yanarken, dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan karanlıkta ekmek arıyor. Birileri servetine servet katıyor, birileri ömrünü bir lokma ekmeğe bölüyor. Birileri dünyanın bütün zenginliklerini kasalarına doldururken işçi, alın terinin karşılığını alamadan günün sonunda evine yorgun, cebi boş, yüreği kaygılı dönüyor.
Kapitalizm yoksulluğu tesadüfen üretmiyor; bilerek, isteyerek, kendi çarklarını döndürmek için üretiyor. İşsizliği korkuya, açlığı itaate, yoksulluğu boyun eğmeye dönüştürüyor. İnsanın emeğini satın alıyor ama insanın yaşamını hiçe sayıyor.
Fabrikalar çalışıyor, limanlardan gemiler kalkıyor, toprak bereketini veriyor, şehirler göğe yükseliyor. Ama sofralarda ekmek eksik, çocukların çantasında umut eksik, emekçinin cebinde yarın eksik.
Ey dünyanın dört bir yanındaki işçiler! Ey madenin karanlığında, fabrikanın gürültüsünde, tarlanın sıcağında, tersanenin paslı demirlerinde ömrünü tüketen insanlar!
Sizin elleriniz kuruyor bu dünyayı, sizin alın teriniz döndürüyor çarkları, sizin emeğiniz yükseltiyor sarayları, sizin omuzlarınız taşıyor insanlığın bütün yükünü.
Ama ürettiğiniz zenginlik sizin sofranıza uğramıyor. Çünkü kapitalizm, emeğin sahibini yoksullaştırırken emeğin ürününe el koyuyor.
Bu bir kader değil, bu bir alın yazısı değil. Bu, insanın insana kurduğu sömürü düzenidir. Bu düzen değişebilir, bu karanlık dağıtılabilir. Yeter ki işçi, emekçi, kadın, genç ve ezilen halklar kendi gücünü tanısın, birbirinin elini tutsun.
Berlin’den İstanbul’a, Paris’ten Diyarbakır’a, Havana’dan Johannesburg’a, Londra’nın madenlerinden Latin Amerika’nın tarlalarına, Asya’nın fabrikalarından Ortadoğu’nun yoksul mahallelerine aynı öfke, aynı umut, aynı mücadele büyüyor.
Bir dilde yükseliyor grev, başka bir dilde haykırıyor direniş. Renklerimiz, ülkelerimiz, inançlarımız farklı olsa da ekmeğimiz aynı sömürünün elinde küçülüyor, geleceğimiz aynı karanlığa mahkûm edilmek isteniyor.
Öyleyse dayanışmamız sınırları aşsın, kardeşlik hiçbir ülkenin pasaportuna sığmasın. Bir işçinin yarası bütün işçi sınıfının yarası olsun. Bir kadının çığlığı bütün dünyanın özgürlük çığlığına dönüşsün. Bir halkın direnişi başka halkların umudunu çoğaltsın.
Çünkü dünya bir avuç zenginin mülkü değil. Çünkü yaşam sermayenin insafına bırakılamaz. Çünkü ekmeği üretenler aç, dünyayı kuranlar yoksul, emeği yaratanlar köle kalamaz!
Biz başka bir dünya istiyoruz: Çocuğun aç yatmadığı, kadının korkmadan yaşadığı, işçinin sömürülmediği, halkların kimliğiyle, diliyle, kültürüyle özgür olduğu, ekmeğin bölüşüldüğü, adaletin sınıflara göre değişmediği, insanın insana kardeş olduğu bir dünya…
Ve biliyoruz: O dünya gökten düşmeyecek, birilerinin lütfuyla kurulmayacak. Örgütlü emekle, birleşik mücadeleyle, halkların enternasyonal dayanışmasıyla taş taş, omuz omuza, bugünden yarına inşa edilecek.
Yoksulluğu üretenlere karşı emeğin onurunu yükselteceğiz. Sömürüye karşı dayanışmayı, karanlığa karşı umudu, zulme karşı direnişi büyüteceğiz.
Bir gün bu dünyanın bütün meydanlarında aynı ses yankılanacak:
Dünyanın bütün emekçileri, ezilen halkları, kadınları, gençleri; birleşin!
Çünkü bizim ellerimizle kurulacak dünya, bizim ellerimizle özgürleşecek.
Çünkü insanın kurtuluşu, insanın insana kardeşliğinden geçer.
Çünkü yoksulluğun olmadığı, sömürünün son bulduğu, özgür ve eşit bir dünya mümkündür!
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Genel
Yayın: 19 Kasım 2026 06:58 · Kaynak: politikahaber.com