Kötü Oyun, Güzel Sonuç!

Elazığspor için Şanlıurfaspor karşılaşmasını değerlendirirken başlığı fazla düşünmeye gerek yok: Kötü oyun, güzel sonuç!

Lig Beyaz Grup'ta 10. hafta mücadelesinde temsilcimiz Elazığspor, Şanlıurfaspor karşısında belki de sezonun oyun anlamında en kötü performansını ortaya koydu. Ancak futbolun güzel tarafı da burada. Her zaman iyi oynayarak kazanamıyorsunuz.

Bazen eksiklerinize, bazen oyunun içindeki aksaklıklara rağmen kazanmayı bilmeniz gerekiyor. Elbette sakat oyuncuların fazlalığı takımın oyun gücünü etkileyen önemli faktörlerden biriydi. Kadro istikrarının bozulması, sahadaki uyumu ve oyun organizasyonunu da ister istemez etkiliyor.

Ancak bu durum, sahada gördüğümüz eksikleri görmezden gelmemizi gerektirmiyor. Elazığspor'un özellikle oyun anlamında daha fazlasını yapabilecek kapasitede olduğunu biliyoruz.

Karşılaşmada futbol kalitesi açısından beklentilerin altında kalan bir Elazığspor izledik. Pas bağlantılarında, hücum organizasyonlarında ve oyunun kontrolünü ele alma konusunda ciddi sıkıntılar yaşandı. Fakat bir şeyi teslim etmek gerekiyor: Mücadele vardı. Takım, istediği oyunu sahaya yansıtamasa da sonuca ulaşmak için savaşmayı bırakmadı.

Bazen kötü oynadığınız bir maçtan üç puanla ayrılmak, sezonun ilerleyen haftaları için çok kıymetlidir. Çünkü şampiyonluk yarışında yalnızca güzel futbol oynadığınız günlerde değil, zorlandığınız günlerde de kazanabilmek önemlidir.

Şanlıurfaspor karşısında alınan galibiyetin en önemli getirisi ise yeniden liderlik koltuğuna oturmamız oldu. Sezonun henüz başındayız ancak zirvede kalmanın, yarışın psikolojik üstünlüğünü ele geçirmenin değeri büyük.

Yalnız burada önemli bir ayrıntının altını çizmek gerekiyor: Liderlik sevindiricidir ama asıl hedef sezon sonunda zirvede kalabilmektir. Bunun yolu da her hafta üzerine koyan, eksiklerini gideren ve oyun kalitesini yükselten bir takımdan geçiyor.

Şanlıurfaspor karşılaşmasının bir başka güzel tarafı ise iki camia arasındaki kardeşlik ve dostluk görüntüleriydi. Elazığspor ile Şanlıurfaspor arasındaki sportif rekabetin tribünlere taşınan bir düşmanlığa dönüşmemesi, aksine dostluk ve kardeşlik görüntüleriyle anlam kazanması son derece kıymetliydi.

Tribünlerde sergilenen bu güzel görüntüler, futbolun sadece kazanmak ve kaybetmekten ibaret olmadığını bir kez daha gösterdi. Rakip olabilirsiniz, aynı hedef için mücadele edebilirsiniz ama dostluğun ve kardeşliğin önüne hiçbir rekabeti koymamak gerekir.

Elazığ ve Şanlıurfa'nın iki komşu şehir olarak sergilediği bu tablo, futbolumuz adına örnek alınması gereken bir duruştu.

Kazanan Elazığspor oldu, ancak dostluk da bu maçın kazananları arasındaydı.

Karşılaşmanın üzerinde durulması gereken bir diğer konusu ise taraftar desteğiydi. Tribünlerdeki ilgi ve destek, açıkçası beklenen seviyede değildi.

Elazığspor sıradan bir takım değil. Bu şehir için bir aidiyet, bir tutku ve ortak bir heyecan. Böyle bir takımın şampiyonluk mücadelesi verdiği dönemde tribünlerin daha fazla dolmasını, desteğin daha güçlü hissedilmesini beklemek en doğal hakkımız.

Taraftarın eleştirme hakkı olduğu gibi takımın da taraftar desteğine ihtiyacı var. İyi günde herkesin yanında olması kolaydır. Önemli olan, takımın zorlandığı, oyunun kötü olduğu anlarda da desteği sürdürebilmektir.

Bu galibiyeti abartıp eksikleri görmezden gelmek doğru değil. Kötü oyunu görüp kazanılan üç puanın değerini küçümsemek de doğru değil.

Teknik heyet gerekli dersleri çıkarmalı, futbolcular daha iyisini yapmak için çalışmalı. Taraftar ise bu yürüyüşün en güçlü parçası olduğunu unutmamalı.

Çünkü bu yol uzun, bu yarış zorlu ve bu hedef hepimizin ortak hedefi.

Elazığspor yeniden lider. Şimdi bu liderliği koruma, oyunumuzu geliştirme ve şehriyle birlikte şampiyonluğa yürüme zamanı.