“Cim Bom soslu” futbol notları

Sezon başında katıldığım çeşitli toplantılarda, canlı yayınlarında yorum yaptığım çeşitli TV kanallarında ve sevgili gazetem Yenigün’deki yazılarımda “Bu sezon da Galatasaray şampiyon olur; onu Beşiktaş zorlar” diye görüş bildirmiştim; sohbetlerimdeki yankıları bitmedi gitti.

İşin ilginç yanı, tahminimin% 100’lük kısmı da tutuyor yani...

Galatasaray benim haklı olduğumu daha şimdiden “kanıtladı” gibi; (yense de yenilse de) Beşiktaş da bambaşka bir ruhla şampiyonluk mücadelesine renk katıyor.

Futbol üzerine sohbet ettiğim bazıları (ve bana çeşitli yollarla ulaşabilen tanımadığım birtakım kişiler) hafta boyunca ciddi ciddi Galatasaray’ın Amed’e takılacağını söyleyip durdular...

Maç oynandı; Galatasaray “dozer gibi” yoluna devam ederek sahadan yine galip ayrıldı; “mutlaka takılacak!” diyenler, bu defa da “zor kurtuldu haa!” demeye başladılar!

“Fanatik” taraftarlık -hem fikirleri, hem de duyguları “sabitlediği için”- insanı gerçeklerden uzaklaştırıp, gülünç durumlara düşürebiliyor gerçekten...

Amed’in İstanbul’da Galatasaray’ı yeneceğine ciddi ciddi inanmak gibi.

Haftada sadece tek maç oynadığı için bütün maçlarına “dipdiri” çıkan “yeni ve hevesli” bir takımın orada, burada, şurada çeşitli kulvarlarda 3 günde bir maç oynamaktan adeta canı çıkmış olacağı düşünülen bir takımı yenmesi imkansız değil elbette, sürpriz de değil; böyle bir şey mümkün yani, ama bu onu kolayca yenebileceğiniz anlamına gelmiyor elbette.

Galatasaray’la oynuyorsunuz kardeşim; Galatasaray ile! Ligde sahasında 41 maçtır kaybetmeyen, 22 günde Türkiye’de-Avrupa’da, içeride- dışarıda arka arkaya 6 galibiyet alan bir takım bu.

Bu son maçında da 3-0 iken 4. gol için, 4-2 iken 5. gol için sürekli “saldıran” bir takım!

Ve sen bu takıma, bu son maçta “yenilecek” diyorsun; komik, çok komik!

Ben size takılabileceği maçı söyleyeyim; Cim Bom ligin devresine girene dek, takılırsa sadece Beşiktaş’a takılır; kendisi gibi “iyi futbol” oynayan Kartal durdurabilir yani onu...

Ben bu tür “fikir alışverişleri”nde hep böyle söylerim göğsümü gere gere; vakti zamanı gelince görürüz, kimin hayalperest, kimin gerçekçi olduğunu.

“Ve bizimkiler”

İzmir’i Süper Lig’de tek başına temsil etmenin onurunu yaşayan Göztepe’ye nazar değdi...

Yıllardır bir türlü bir “takım” olarak göremediğim Başakşehir’e İzmir’de 2-1 yenildiler ve art arda gelen galibiyet serisine nokta koydular. Geçmiş yıllarda İstanbul ekibini en güçlü olduğu zamanlarda yenebilen Göz Göz, istatistiklerde üstün olduğu bir maçtan yenik ayrılmanın hüznünü yaşadı ve yaşattı.

1. Ligdeki iki Muğla ekibinden Bodrumspor”güldürürken”, Muğlaspor “ağlatıyor”.

Son haftalarda aldığı güzel sonuçlara deplasmanda Boluspor galibiyetini de ilave eden Bodrumspor 7. sıraya yükselirken, 6-0’lık Kayseri deplasmanının ardından evinde Erokspor’a da 5-0 yenilen Muğlaspor’a sözcüğün tam anlamıyla “yazık oluyor”. Yani “yazık oluyor”un açıklaması şu; 2 haftada 11 gol yiyen Muğla ekibi 18 puana çakılıp kalınca, çok rahatça yer alabilecek olduğu zirve grubunun da uzağında kaldı.

Manisa FK’nın işi her geçen hafta iyice zorlaşıyor... Sezon başından beri “dikkat; orada zemin çok kaygan!” diye uyardığım Manisa ekibi “ligin dibine alışıyor gibi”.

2. Lig Beyaz Grupta zirve mücadelesi veren Aliağa FK, büyük bir fırsatı elinin tersiyle iterek, zirvedeki rakiplerinden biri olan Muşspor ile İzmir’de golsüz berabere kaldı. Böyle olunca da bir ara liderliğe kadar yükselen Aliağa temsilcisi 4. sıraya geriledi.

3. Ligin şampiyon adaylarından Karşıyaka “şampiyon adayı gibi oynamaya başlayınca” art arda aldığı galibiyetlerle yukarıya doğru hızlandı... Lige kötü başlayan Kaf-Kaf, son haftalardaki galibiyet serisine İzmir’deki 2-0’lık Bigaspor maçıyla devam ederek 7. sıraya yükseldi.

3. Ligin İzmirli ekiplerinden Altay, Gaziemir ve Bucaspor ise kötü sonuçlar almaya devam ediyorlar... Altay Ankara’da Etimesgut’a 3-0, Gaziemir de deplasmanda Balıkesirspor’a 3-1 mağlıp olurken, Buca’da Bucaspor rakibinin neredeyse bütün 2. yarıyı tek kişi eksik oynadığı maçta Söke 1970’i de yenemeyip golsüz berabere kaldı.