Şehit Babasının Saatinde Donup Kalan Zaman: Vüsal Kazımov'un Hikayesi

Bir şehit babasının yaşamı, evladının kaybıyla birlikte geri dönülemez bir şekilde değişir. Lenkeran Devlet Üniversitesi'nde uzun yıllar görev yapan Kamran Hoca için de hayat, oğlu Vüsal'ın şehadet haberiyle bambaşka bir mecraya girdi.

Yıllar süren dostluklarına rağmen, Kamran Hoca'nın yaşadığı bu büyük acı, çevresindekiler için hem bir gurur kaynağı hem de derin bir sessizliğin ifadesi oldu. Vüsal, babasına zamanın kıymetini hatırlatmak amacıyla bir saat hediye etmişti.

Ancak 29 Kasım günü, Vüsal'ın şehadet haberi ailenin kapısını çaldığında, babasının kolundaki o saat tam 17.02'de durdu. Vüsal'ın evden ayrıldığı ana kilitlenen saat, o günden sonra bir daha çalışmadı. Cenaze töreni sırasında ağır hastalığı nedeniyle evinin penceresinden oğluna veda etmek zorunda kalan Kamran Hoca için bu duran saat, zamanın adeta donup kaldığı o acı günün kalıcı bir nişanesi oldu.

Otuz yaşında şehitlik mertebesine ulaşan Vüsal, çevresinde vatanseverliği ve Karabağ'a olan tutkusuyla tanınan bir gençti. İki kız çocuğu babası olan Vüsal, büyük kızı Nuray'a küçük yaşlardan itibaren millî değerleri ve bayrak sevgisini aşılamaya büyük önem verirdi.

Ailesi için sadece bir evlat değil, aynı zamanda en yakın dost ve sırdaş olan Vüsal'ın yokluğu, babası Kamran Hoca ve annesi Güler Hanım'ın hayatında derin bir boşluk bıraktı. Anne Güler Hanım, evladının vatanını ailesinden bile çok sevdiğini ifade ederek, yaşadığı tüm acıya rağmen Vatan sağ olsun diyerek metanetini koruyor.

Aile, Vüsal'ın hayallerini, vatanına olan bağlılığını ve çevresine kattığı değerleri anılarında yaşatmaya devam ediyor. Şehadetinin üzerinden altı yıl geçmesine rağmen, ailenin ve silah arkadaşlarının yüreğinde Vüsal'ın hatırası ilk günkü canlılığını koruyor.

Bugün Kazımov ailesi, evlatlarının şehadetiyle başlayan bu onurlu ve hüzünlü süreci, onun vatan sevgisine duydukları saygıyla göğüslüyor. Kamran Hoca, oğlunun vatanı uğruna ölümü göze almasını en büyük teselli olarak görüyor.

Vüsal'ın sesi ve sohbetleri artık fiziksel olarak aralarında olmasa da, geride bıraktığı vatan sevgisi ve anıları, ailesinin ve sevdiklerinin hafızasında yaşamaya devam ediyor.