Yılmaz Güney’in ceza aldığı cinayet dosyası 50 yıl sonra AİHM’de
- Yılmaz Güney’in hakim Safa Mutlu'yu öldürme suçundan hüküm giydiği davanın dosyasını, ailesi 50 yıl sonra AİHM'e taşıyor
- Aile adına yapılan başvuruda, Yılmaz Güney'in adil yargılanmadığı ve olayın meşru müdafaa olduğu belirtildi
Yılmaz Güney’in hakim Safa Mutlu'yu öldürme suçundan hüküm giydiği davanın dosyasını, ailesi 50 yıl sonra AİHM'e taşıyor. Aile adına yapılan başvuruda, Yılmaz Güney'in adil yargılanmadığı ve olayın meşru müdafaa olduğu belirtildi.
Paylaş Paylaş WhatsApp Kopyala Kısa Dalga - Yönetmen, senarist ve oyuncu Yılmaz Güney, Adana’nın Yumurtalık ilçesinde Hâkim Safa Mutlu’yu öldürme suçundan yargılanıp mahkûmiyet almıştı. Dava dosyası, 50 yıl sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne taşındı.
T24'ten Sibel Yükler'in haberine göre; Güney ailesi adına başvuruyu yapan avukat Bişar Abdi Alınak, 1976 tarihli mahkeme dosyasının güvenlik gerekçesiyle gizli tutulduğunu, bu nedenle dosyanın tamamının 50 yıl sonra ellerine ulaştığını söyledi.
O dönem verilen mahkeme kararında da adil yargılama yapılmadığı iddiasına dayanak oluşturan kanıtlar konusunda "haksız tahrik" tespitinin yapıldığı ortaya çıktı. Güney'e ceza veren mahkemenin, gerekçeli kararında, "Yılmaz Pütün maruz kaldığı haksız tahrik sebebiyle Safa Mutlu'yu kasten ve tevehhüren öldürdüğü sonucuna varılmıştır” ifadelerini kullandığı görüldü.
Başvuruda, öldürülen Safa Mutlu’nun sandalye ile vurduğu Güney’in elindeki silahın kendisine yönelik saldırı sırasında ateşlendiği belirtilerek, o dönem verilen adli tıp raporu, bilirkişi raporu, tanık ifadeleri ve kriminoloji raporunu sundu. Güney’in silahını bilinçli şekilde ateş ettiğinin hâlâ tespit edilemediği söyleyen Alınak, “Safa Mutlu’nun vurulma anını gördüğünü iddia eden tek bir tanık da yok.
Geometrik ve balistik tespit yapılmadan olayın oluşu açıklanamamaktadır” dedi ve olayın tamamen aydınlatılması için Safa Mutlu’nun mezarının açılmasını talep etti.
Olay, 1974’te Adana’nın Yumurtalık ilçesindeki Belediye Plaj Moteli’nde gerçekleşti. Dava dosyasına göre Hâkim Safa Mutlu, eşi Nuran Mutlu ve yakınları, çadırında kaldıkları otelin gazinosuna gitti. Yılmaz Güney ise film çekimi için gittiği Yumurtalık’ta, eşi Fatoş Güney, misafiri olan dönemin Adana Belediye Başkanı Ege Bagatur, o dönem asistanı olan yönetmen Şerif Gören ve film ekibi ile aynı otelin gazinosunda oturuyordu.
1976 tarihli gerekçeli kararda yer alan Yılmaz Güney’in ifadesine göre, Güney misafirleriyle gazinoda oturduğu sırada masaya 22 kalibrelik bir tabanca getirildi ve Adana Belediye Başkanı Ege Bagatur'a isterse tabancayla ateş edebileceğini söyledi. Bunun üzerine gazino sahibi, mekânda bulunan hâkim Safa Mutlu’dan atış için izin istedi.
Ancak Güney’in ifadesine göre, bu sırada arka masalardan “Aktör değil, p. biri” şeklinde küfürler duyuldu. Kimin küfür ettiğini bilmediğini söyleyen Güney, “Ayıptır sana yakışmaz” denildiğini ve masasındaki bir arkadaşının “Hâkimmiş” demesi üzerine “Hâkimse bize ne, terbiyesini bilsin" dediğini öne sürdü.
İfadesine göre Güney, bu sırada arka masadan "Kim söyledi?" sorusu yükselince “Ben söyledim” diye cevap verdi ve ardından sarhoş olduğunu söylediği birkaç kişinin üzerine doğru geldiğini söyledi.
Tanımadığı kişilerin üzerinde geldiklerini görünce masadaki 22 kalibrelik tabancayı alıp yerinden kalktığını söyleyen Güney, arkadaşlarının tabancayı elinden almak isterken tabancanın patladığını ve bu sırada ayrıca birkaç el ateş edildiğini öne sürdü. Ardından gazinodan otel kısmına gidilen merdivenlere çıktığını anlatan Güney, hakim Safa Mutlu ve Yumurtalık Cumhuriyet Savcı Yardımcısı Tuncer Aslan’ın yakınlarının kendisine dört kez saldırdığını, Safa Mutlu'nun daha sonra kendisine sandalyeyle saldırdığını, bu sırada sol tarafından tek bir atışla yaralanıp düştüğünü öne sürdü.
Güney, savunmasında, olay anında 20 santimetrelik boy farkı olduğunu ve 60 santimetrelik merdivenden ötürü 80 santimetre yükseklikte bulunduğunu söyledi.
İfadeleri alınan gazinodaki diğer tanıklar da Yılmaz Güney’in önce havaya birkaç el ateş ettiğini, merdivenin yanında durduğunu, Safa Mutlu’nun Yılmaz Güney’e dört kez saldırdığını, Güney’in “Üzerime gelme” diyerek tekme vurduğunu, Safa Mutlu'nun yere düştüğünü, kalkıca elindeki sandalyeyle tekrar Güney’in üzerine yürüdüğünü ve silahın dördüncü saldırıda ateşlendiğini iddia etti. Olay yerinde bulunan Güney’in amcasının oğlu Abdullah Bütün ise olaydan bir süre sonra Jandarma Komutanlığı’na teslim olarak cinayeti kendisinin işlediğini iddia etti.
Hâkim Safa Mutlu’nun eşi Nuran Mutlu tanık ifadesinde, eşi Safa Mutlu ile Belediye Plaj Moteli’nde önce birlikte deniz kenarındaki çadırlarına, ardından da yemekten sonra gazinoya gittiklerini söyledi. Nuran Mutlu ifadesinde, Güney’in de ifadesine benzer şekilde, çevredekilerin silah atışı yapmak için Safa Mutlu’dan izin istediğini söyledi.
Mutlu’nun iddiasına göre, Safa Mutlu “Burada silah atılmaz, savcı izinlidir, hakim olarak olaya derhal el koyarım” dedi ancak çadıra dönerken gazinodan üç el silah sesi gelmesi üzerine yeniden gazinoya döndü. Nuran Mutlu ifadesinde, arkasından gittiğinde eşi Safa Mutlu'nun Yılmaz Güney’in elinden tabancasını almak istediğini, ikisi yalnız kavga ederken Yılmaz Güney’in ateş ettiğini ve kocası Safa Mutlu'nun yaralanıp yere düştüğünü iddia etti.
Ancak mahkeme dosyasında, Nuran Mutlu'nun hazırlık ve son soruşturma ifadeleri arasında çelişkili ifadeler olduğu belirtildi.
Yılmaz Güney’in avukatı ise mahkemeye, Nuran Mutlu tarafından yazılan 10 Ocak 1976 tarihli bir mektubu ve mektupla zarfın üzerindeki yazıların Nuran Mutlu’nun el yazısını olduğunu tespit eden 12 Mart 1976 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti raporunu mahkemeye sundu.
Nuran Mutlu’nun, Osman Ö.’ye yazdığı ve mahkeme dosyasına giren mektubun bazı yerlerinde olayı görmediğini açıkça ileri sürdüğü görüldü. Mektuptaki cümlelerde şu ifadeler yer aldı:
“O zamanlar keşke hadiseyi görmediğimi söyleseydim, şimdi çok iyi olacaktı. Ama o anda çocuğumun menfaati için şuursuzca söyledim. İşin içinde biliyorsun ayrıca o anarşist köpeğin mahkum edilmesinde bir zorunluluk kabul ettiğim için o şekilde konuştum.
O zamanlar doğruyu söyleyip işin başında bu davanın dışında kalsaydım çok iyi olurdu. Ama dedim ya çocuğumun geleceğinin ve menfaatlerini düşünmem beni bu davaya kattı.”
Mahkeme tespitinde ise, “Nuran Mutlu'nun olayı görmediği halde görmüş gibi ifade vererek davaya katıldığı anlamına gelebileceği gibi, eşini kaybeden ve gocuğunun geleceğini düşünen ancak davanın uzaması üzerine yeni bir hayat kurma teşebbüsü geciken bir annenin sızlanması mahiyetinde de görülebilir” denildi ancak bir pişmanlık ifadesi olarak kabul edilse bile delil mahiyetinde olmadığı ileri sürüldü.
Bilirkişi raporunda, otopsi raporuna göre hâkim Safa Mutlu’nun sağ gözünden giren ve başın sağ frontal bölgesinden çıkan kurşunun tahribatı nedeniyle beyin kanaması sonucu öldüğü, olay sırasında Safa Mutlu ile aralarında geçen mücadele sırasında sanık Yılmaz Güney’in sol ön kolundan yaralandığı, yönetmen asistanı Şerif Gören'in ise sağ el parmağından yaralandığı tespit edildi.
Yönetmen Şerif Gören, önce ilk ifadesinde, kurşunun denizde olduğu sırada kendisini yaraladığını iddia etti. Ancak daha sonraki ifadesinde “hadise olmasın diye Güney'in elinden tabancayı alırken parmağından yaralandığını” söyleyerek Yılmaz Güney’den şikâyetçi olmadığını söyledi. Gören, ilk ifadesini parmağından yaralandığı için korkudan verdiğini öne sürdü.
Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1976 tarihli gerekçeli kararına göre, sanıklardan Yılmaz Güney “vazifesini yaptığı sırada ve vazifesini yapmasından dolayı Yumurtalık Hâkim Yardımcısı Safa Mutlu'yu öldürmek” ve “ruhsatsız silah taşımak” suçlarından ceza aldı.
Sanıklardan Abdullah Bütün “soruşturmayı yanlış yola sevk etmek” suçundan ceza alırken, hem mağdur hem de sanık olarak dava dosyasında bulunan yönetmen Şerif Gören ise “yalan tanıklıkta bulunmak” suçundan beraat etti.
Avukat Bişar Abdi Alınak tarafından AİHM’e yapılan başvuruda ise elde ettikleri bilgilerin bugüne kadar kamuoyundan gizlediği ve Yılmaz Güney’in “hâkim katili” gösterilerek itibar suikastına uğratıldığını belirtildi.
Alınak, dönemin yargıçlarının taraflı yargılama yaptığını öne sürerek fethi kabir talebini dilekçeye taşıdı; dönemin bilirkişi raporu ile Polis Enstitüsü Kriminalistik Öğretmeni Ertuğrul Korhan’ın raporunu ve çizimini dosyaya ekledi. Kararın korunmasının Yılmaz Güney, sevenleri ve Hâkim Safa Mutlu’nun yakınları açısından gerçeğin ortaya çıkmasını engellediğini öne süren Alınak, toplumsal barış ve tarihsel yüzleşme tartışmaları sürerken etnik kimliklere yönelik önyargının ve iç hukukta sonuçsuz kalan başvuruların AİHM’e taşınmak zorunda kalınmasının ağır bir tablo oluşturduğunu ifade etti.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.

Kategori: Asayiş · Bölge: Bursa
Yayın: 20 Kasım 2026 12:04 · Kaynak: kisadalga.net