Amasya'da 540 Yıllık Osmanlı Sırrı: 5 Asırlık Caminin Koruyucu İkiz Çınarlar!

Amasya Sultan II. Bayezid Camii avlusundaki 540 yıllık ikiz çınarlar, asırlara uzanan dirençli hikayeleriyle ziyaretçilerini büyülüyor.

Amasya’nın en önemli Osmanlı miraslarından biri olan Sultan II. Bayezid Camii’nin avlusunda yükselen asırlık ikiz çınar ağaçları, yüzyıllara uzanan geçmişleri ve büyüleyici gövde yapılarıyla kente gelenlerin ilgi odağı olmaya devam ediyor.

1482-1486 yılları arasında inşa edilen tarihi camiyle yaşıt olan ve 1992 yılında "anıt ağaç" olarak tescillenen dev çınarlar, Amasya’nın yaşayan en yaşlı tanıkları arasında gösteriliyor.

Caminin Güvenliği İçin Dikilmişlerdi Osmanlı Devleti’nin 8’inci padişahı Sultan II. Bayezid tarafından caminin yapımıyla eşzamanlı olarak dikilen bu ağaçların arkasında tarihi bir mühendislik sırrı yatıyor. Dönemin mimari dehasıyla, tarihi yapıyı yıldırım düşmelerinden korumak ve birer "yıldırımsavar" işlevi görmesi amacıyla dikilen çınarlar, aradan geçen 540 yılı aşkın sürede görevlerini başarıyla yerine getirerek görkemli boyutlara ulaştı.

İçleri Tamamen Boşalsa da Ayakta Kaldılar Çevre genişlikleri yaklaşık 9 metreye ulaşan dev ağaçlar, gövdelerindeki derin izlerle doğanın ve zamanın gücünü gözler önüne seriyor. Yıllar boyunca üzerlerine düşen yıldırımlar sebebiyle iç kısımları büyük ölçüde boşalan ve devasa oyuklar oluşan çınarlar, bu durumlarına rağmen yeşil yapraklarını ve ihtişamlarını koruyor.

Cami avlusuna adım atan yerli ve yabancı turistler, içinden gökyüzü görünen bu dirençli ağaçların önünde bol bol hatıra fotoğrafı çektiriyor.

Ziyaretçiler ve Öğrenciler Hayran Kalıyor Cami cemaatinin ve turistlerin yanı sıra kenti ziyaret eden öğrenci grupları da ikiz çınarların hikayesini öğrendiklerinde şaşkınlıklarını gizleyemiyor. Ziyaretçilerden Şafak Satılmış, ağaçların asırlar önce birer yıldırımsavar olarak dikildiğini ilk kez burada öğrendiğini ve bu köklü mantığın büyüleyici olduğunu ifade etti.

Güzide Özay ve Hülya Bodur ise içleri boşalmasına rağmen yüzyıllardır kentin hafızasını taşıyan bu anıt ağaçların, Amasya’nın geçmişiyle bugünü arasında adeta canlı bir köprü oluşturduğunu belirtti.