Atatürk’ün Okuma Aşkı

Allah’ın ilk emri “OKU…” Okuma bilmeyen Peygamberimiz (s.a.v.) okuma bilmiyorum deyince seni yaratan Rabbi’nin adıyla oku emrini vermiştir. Peki, bizler okuyor muyuz? Kendi dinimizin kitabını hiç okuduk mu? Okuduğumuz Kuran-ı Kerim’in mealini, ne anlatılmak istediğini biliyor muyuz?

Atatürk Kuran-Kerim’in Türkçe mealini hazırlatmış ve Anadolu’ya dağıtmıştır. Atatürk’ün Kütüphanesi Çankaya’da eski köşkün içinde bir odadaydı. Bir bölümü camlı dolap bir bölümü de camsız dolaptı. Kitaplığında her konuda yani Askeri, tarih, edebi, hukuk, roman kitapları ama en çok tarihi kitapları bulunurdu.

1929 yıllarında Fransızca kitaplara çok merak salmış ve Fransa’dan kitaplar getirtiyordu. Atatürk kitap okumayı çok sever ve kitap okurken mutlaka kahve içerdi. Kütüphane odasında genişletme çalışmaları yaparak daha çok kitaba sahip olmuştu.

Atatürk özellikle Reşat Nuri Güntekin’in “Çalıkuşu”, Aka Gündüz’ün “Dikmen Kızı” romanlarını çok sever ve yanındakilere bu kitapları okuyup okumadıklarını sorardı.

Atatürk’ün en sevdiği hediyeler kitaplardı. Kendisine kitap hediye edildiği zaman da çok sevinirdi. Bir yılbaşı gecesi Milli Eğitim Bakanı o sırada yeni basılan birkaç kitabı hediye olarak getirdiğinde çok sevinmiş ve teşekkür etmişti.

Bir özelliği de şöyleydi… Okuduğu kitaplarda önemli yerlerin altını kırmızı kalemle çizer, önemli olmayan yerleri de kurşun kalem veya mavi kalemle çizerdi. Okuduğu kitapların sayfalarını kıvırmazdı. Çok hızlı okuma tekniğine sahipti.

Kütüphanede bulunan yaklaşık kitaplardan beş bin kadarını okuduğu söylenmektedir. Okuduğu kitaplar arasında çoğunlukla tarih kitapları olup, bunun yanında Türk İslam tarihi üzerinde çok durmuş, bunun yanında sosyoloji, hukuk, ekonomi dallarında da çok kitap okumuştur.

Atatürk yalnız çalışma ve kendi odasında kitap okumaz, yemek sofrasında da bezen kitap okurdu. Okuduğu ve kütüphanedeki kitapların bakımına ve korunmasına çok özen gösterirdi. Atatürk, bu kadar çok kitap okuma merakı ve sevgisi yanında, kitap yazmaya da merak salmıştı.

Atatürk’ün yazarlığa ve gazeteciliğe gençlik yıllarında merak saldığı ve zaman-zaman da bazı gazete ve mecmualarda yazılar yazdığı bilinmektedir.

Vakit adlı gazetelerde yazmıştır. Bu yazılarını Asım Us adıyla kaleme alan Atatürk, bu gazetede Hatay meselesi üzerinde çok durmuş ve Fransız hükümetinin davranışlarını çok sert ifadelerle tenkit etmiştir.

Bu kadar okumayı ve yazmayı seven bir kişi, yazarlara çok büyük bir sevgi duyar, onları zaman-zaman köşke davet eder, onlardan yazılar ve kitaplar hakkında görüşler alırdı. Yazdığı Nutuk, saatler ve günler alan bir çalışmanın sonucunda meydana gelmiştir. TBMM’de okuyacağı yazıları da çok dikkatle hazırlardı.

Günümüzde okuma alışkanlığının çok az olduğunu, ilçemizde açılan kütüphaneyi hiç ziyaret etmeyenleri, günlük bir gazete ve kitap okumayanları görüyoruz. Boş zamanlarda telefonda gereksiz yerlerde vakit geçirenler, oyunlar oynayanlar, ilçemizdeki yerel gazeteleri okumayanlar, açılan kitap fuarlarını ziyaret etmeyenlerin, kendi çocuklarından okumayı beklemeleri doğru olur mu?

Atatürk yabancı yazarların kitaplarını ve yazılarını da okurdu. Atatürk’ün sofrası ilim, irfan ve tartışma sofrası olur, arkadaşları veya misafirleri ile karşılıklı görüş alış verişinde bulunulurdu. Atatürk her sabah erken kalkar ve şekerli kahvesini içerek günlük gazeteleri de mutlaka okurdu.

Okuma alışkanlığının çocuklarımızda, gençlerimizde, kısaca hepimizde olması ve bol-bol kitap okuyarak boş zamanlarımızı değerlendirmeyi dilerim. Mutlu ve sağlıklı günler de yazmak ve okumakla geçsin diyorum. Her şeyin gönlünüzce olması dileklerimle hoşça kalın.