Köy Yolunda Geçmişime Rastladım
- Uzun zamandır köy yollarına düşmemiştim
- Şehrin içindeki telaş, birbirini kovalayan işler, yetişilecek saatler ve hiç susmayan telefonlar derken; insan, bir zamanlar hayatın nasıl aktığını da unutuyormuş
Uzun zamandır köy yollarına düşmemiştim.
Şehrin içindeki telaş, birbirini kovalayan işler, yetişilecek saatler ve hiç susmayan telefonlar derken; insan, bir zamanlar hayatın nasıl aktığını da unutuyormuş. Geçen gün yolum birkaç köye düştü. Sabahın erken saatlerinde başladığım o yolculuk, akşamüstü dönerken içimde yıllardır kapalı duran bir kapıyı aralamıştı.
Virajları döne döne yükselen yollarda, her köşede başka bir çocukluk hatırası çıktı karşıma. Bir evin bacasından tüten duman, avluda kuruyan çamaşırlar, kapının önünde sohbet eden yaşlılar, odun taşıyan bir delikanlı, bahçeden dönen bir kadın… Hepsi bana uzak bir dünyayı değil, aslında çok iyi bildiğim ama uzun zamandır uğramadığım kendi geçmişimi hatırlattı.
Köyde zamanın başka türlü aktığını yeniden gördüm.
Kimse saatin kaç olduğuna bakarak konuşmuyordu. Güneşin nerede olduğuna, havanın kokusuna, hayvanların huzursuzluğuna, akşamın serinliğine göre kuruluyordu gün. Bir evin kapısından içeri girdiğimde sobanın sıcaklığı, demlikteki çayın kokusu ve “Bir bardak çay içmeden olur mu?” diyen samimi ses, insanın yıllardır özlediği bir yakınlığın hâlâ kaybolmadığını gösterdi.
O sofralarda çeşit çeşit yemek yoktu belki. Ama bir lokmanın paylaşılmasında öyle bir bereket vardı ki, şehirde kurulan en gösterişli masalarda bile bulunmuyordu. Ekmek bölünürken insanlar birbirine bakıyordu. Çay içilirken herkesin elinde telefon değil, sözü vardı.
Birinin derdi olduğunda kapısı çalınıyor, hastası olduğunda haber beklenmeden yanına gidiliyordu.
Köy hayatını uzaktan izleyenler bazen onu yalnızca yoksullukla anlatıyor. Oysa orada gördüğüm şey, yokluğun kutsanması değildi. Elbette geçim derdi vardı, eksik vardı, zorluk vardı. Ama insanın insanla kurduğu bağ henüz kopmamıştı.
Komşuluk hâlâ bir ihtiyaç değil, bir gönül meselesiydi. Kimse yalnız kalmaya mahkûm değildi. Bir ses duyulmasa bile, bir kapının ardında mutlaka hâlini soracak biri vardı.
Şehirde ise kalabalıkların içinde yalnızlaşan bir hayat kurduk. Aynı apartmanda yıllarca yaşayıp komşusunun adını bilmeyen insanlar olduk. Birbirimize birkaç metre mesafede otururken, ekranların içine kilometrelerce uzaklık koyduk.
En çok da gençler adına düşündüm o gün.
Onları suçlamak kolay. Telefonu ellerinden düşürmediklerini, dijital dünyanın içinde kaybolduklarını söylemek de… Fakat gençlere, bizim yaşadığımız o sıcak hayatı ne kadar anlatabildik? Bir akşamüstü kapı önünde yapılan sohbeti, mahallede top oynarken kurulan arkadaşlığı, komşunun bahçesinden gelen bir tabak yemeği, bayram sabahlarının heyecanını, büyüklerin elini öpmeyi, birlikte susmayı, birlikte gülmeyi ne kadar gösterebildik?
Onlar, doğdukları çağın içine büyüdüler. Biz ise onlara çoğu zaman sadece “Eskiden her şey güzeldi” demekle yetindik.
Oysa köylerde hâlâ yaşayan hayat, bir nostalji fotoğrafından ibaret değil. O hayat, geçmişten kalmış bir hatıranın bugüne ulaşmış hâliydi. Bir annenin çocuğuna seslenişinde, yaşlı bir amcanın misafire yer açışında, bahçeden koparılan meyvenin paylaşılmasında, kapının önüne bırakılan ayakkabılarda; insanın unuttuğu tarafı hâlâ yaşıyordu.
O köylerden dönerken şunu hissettim: Ben sadece birkaç köy gezmemiştim. Çocukluğuma uğramıştım. Kaybettiğimi sandığım bir hayata yeniden dokunmuştum.
Belki de özlediğimiz şey çok uzaklarda değildi.
Belki de biz, şehirlerin gürültüsünde kaybolurken; huzurun, samimiyetin ve insanca yaşamanın izini köy yollarında bırakmıştık.
Biz bugün köye gideceğimizi sanarken aslında geçmişimize, özlemle andığımız, o eski günleri yaşayan yerlere yolculuğa çıkmış zamanda yolculuk yapmışız, tavsiyem nere olduğu önemli değil bence bir köy evini sizde ziyaret edin o vakit ne söylemek istediğimi daha iyi anlayacaksınız, kalın sağlıcakla...
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Yangın · Bölge: Giresun/Bulancak
Yayın: 16 Kasım 2026 10:28 · Kaynak: yenigiresun.net