Malatya Bu Çocukları Görmüyor mu, Görmek mi İstemiyor?

Malatya’da soğuk havaya rağmen incecik kıyafetlerle trafik ışıklarında mendil satan, sürücülerden para isteyen çocuklar yine sokaklarda. Herkes görüyor, herkes üzülüyor ama bu çocukların neden sokakta olduğu sorusu hâlâ cevabını bekliyor. Peki, bu manzaraya artık kim dur diyecek?

Malatya’da trafik ışıkları kırmızıya döndüğünde sürücülerin karşısına artık alışılmış bir manzara çıkıyor. Küçücük çocuklar, ellerinde mendillerle araçların arasında dolaşıyor. Kimi mendil satmaya çalışıyor, kimi uzattığı eline birkaç kuruş bırakılmasını bekliyor.

Üstelik havanın dondurucu soğuğunda, üzerlerinde mevsim şartlarına uygun kıyafetler bile olmadan…

İnsan ister istemez soruyor: Bu çocukların yeri gerçekten trafik ışıkları mı?

Bir çocuğun soğukta titreyerek araçların arasında dolaşması, sadece o çocuğun ailesinin ya da birkaç kurumun meselesi değildir. Bu, hepimizin meselesidir. Çünkü ortada yalnızca mendil satışı yok; çocukların güvenliği, eğitimi, geleceği ve belki de istismara açık bırakılan küçücük hayatları var.

Üstelik bu manzara Malatya’da bugün ortaya çıkmış yeni bir sorun değil. Yıllardır farklı kavşaklarda karşımıza çıkıyor. Çocukların hangi trafik ışıklarında bulunduğu da sır değil. Ancak asıl merak edilen, bu çocukların kimlerin yönlendirmesiyle sokaklara çıktığı ve neden kalıcı bir çözüm üretilemediğidir.

Bir çocuğun eline mendil verip onu trafiğin ortasına göndermek, çocukluk hakkını elinden almaktır. Eğer bu çocuklar aileleri ya da başka kişiler tarafından zorla çalıştırılıyor veya dilendiriliyorsa bunun mutlaka ortaya çıkarılması gerekir.

Elbette her çocuğun ve her ailenin durumu ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Ancak hiçbir gerekçe, çocukların hayatını tehlikeye atmayı haklı gösteremez.

Bu topraklarda kimsesiz çocuklara sahip çıkma anlayışı yeni değildir. Cumhuriyetimizin ilk yıllarında kurulan Himaye-i Etfal Cemiyeti, çocukları koruma ve onlara sahip çıkma düşüncesinin önemli örneklerinden biridir. Bugün de devletin ilgili kurumları, çocukların korunması konusunda gerekli imkânlara ve sorumluluğa sahiptir.

Malatya Valiliği koordinasyonunda İl Emniyet Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ve belediyeler ortak bir çalışma yürütmelidir. Öncelikle bu çocukların hangi bölgelerde bulunduğu belirlenmeli, ailelerinin ve sosyal koşullarının durumu araştırılmalı, varsa çocukları istismar eden veya zorla çalıştıran kişiler hakkında gerekli işlemler yapılmalıdır.

Ancak mesele yalnızca çocukları trafik ışıklarından uzaklaştırmakla bitmez. Onları yeniden aynı sokaklara döndürecek şartlar ortadan kaldırılmadan kalıcı çözüm sağlanamaz. Eğitim, sosyal destek, ailelerin ihtiyaçlarının belirlenmesi ve çocukların güvenliğinin sağlanması birlikte ele alınmalıdır.

Şimdi Malatya’nın yetkililerine birkaç sorumuz var:

Bu çocuklar hangi trafik ışıklarında, kimlerin kontrolünde bulunuyor? Soğuk havada sokakta kalmalarına neden izin veriliyor? Çocukların güvenliği için bugüne kadar hangi çalışmalar yapıldı? Bu sorunun bir daha yaşanmaması için nasıl bir yol haritası hazırlanıyor?

Bunlar cevapsız bırakılmaması gereken sorulardır.

Burada amacımız kimseyi peşinen suçlamak değil, yıllardır gözümüzün önünde yaşanan bir soruna dikkat çekmek ve çözüm için yetkilileri harekete geçirmektir.

Unutmayalım; bugün bir mendil almak için camımızı açtığımız çocuk, yarın eğitiminden uzak kalmış, çocukluğunu sokaklarda tüketmiş bir birey olabilir. Oysa her çocuk oyun oynamayı, okula gitmeyi, sıcak bir yuvada büyümeyi ve güven içinde yaşamayı hak eder.

Kırmızı ışıkta araçlar duruyor ama bu çocukların sokaktaki hayatı durmuyor.

Malatya’nın artık bu görüntüyle anılmasını istemiyoruz. Bir çocuğun üşümesine, tehlikeye düşmesine ve geleceğinin sokaklarda kaybolmasına alışamayız.

Çünkü mesele birkaç mendil, birkaç lira meselesi değildir. Mesele çocuklarımızdır.

Ve çocukların korunması, ertelenebilecek bir sorumluluk değildir.

Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.