Selçuk Esenyel TEDx sahnesinde cesaret ve sorumluluğu anlattı

Selçuk Esenyel TEDx sahnesinde cesaret ve sorumluluğu anlattı

Paksoy-1 gemisinden kaçırılan 10 Türk denizcinin kurtarılması için yürüttüğü müzakereleri anlatan Av. Selçuk Esenyel, TEDx sahnesinde cesaretin, sorumluluğun ve gücün kullanımının anlamını tartışmaya açtı. Anlatısının merkezinde, başkalarının hayatını etkileyen bir karar karşısında insanın ne yapacağı sorusu vardı.

Esenyel & Partners Hukuk Bürosu Kurucu Ortağı Av. Selçuk Esenyel, 6 Kasım 2026’da Çemberlitaş Gençlik Merkezi’nde düzenlenen TEDxIstanbul University’nin “Prism” temalı etkinliğinde konuştu. Esenyel, 2019’da Nijerya açıklarında deniz haydutları tarafından kaçırılan Türk denizcilerin kurtarılma sürecini, bu deneyimin kendisine yüklediği ahlaki sorumluluk üzerinden değerlendirdi.

Konuşmanın dayandığı olay, 13 Temmuz 2019’da Paksoy-1 gemisine yapılan saldırıydı. Kamerun’dan Fildişi Sahili’ne seyreden Türk bayraklı geminin 18 kişilik mürettebatından 10’u kaçırılmıştı. Esenyel’in de görev aldığı müzakere sürecinin ardından denizciler 9 Ağustos’ta serbest bırakılmıştı.

Mesleki görevin ötesinde bir sorumluluk

Esenyel, olaydan ilk olarak basın aracılığıyla haberdar olduğunu, yardım talebi kendisine ulaştığında ise alışık olduğu hukuki hizmetlerin ötesine geçen bir durumla karşılaştığını anlattı. Armatörün ofisinde haber bekleyen ailelerin varlığı, soyut bir kriz dosyasını somut insan hayatlarıyla yüz yüze geldiği bir sorumluluğa dönüştürmüştü.

Afrika’daki önceki deneyimlerine rağmen rehine müzakeresi konusunda aynı ölçüde tecrübesi bulunmadığını belirten Esenyel, Nijerya’ya gitme kararını bu koşullarda aldığını söyledi. Anlatısının felsefi ağırlığı da burada ortaya çıktı: İnsan, sonucu başkalarının hayatını etkileyecek bir meselede kendi güvenliğiyle yardım etme sorumluluğu arasında nasıl karar verir?

Cesaretin sınırını soğukkanlılık belirliyor

Cesaret hiçbir zaman korkusuzluk değildir” diyen Esenyel, zor zamanlarda alınan kararların soğukkanlılık gerektirdiğini vurguladı. Kendi ailesi, işi ve kaybetmekten korktuğu insanlar bulunduğunu hatırlatarak Nijerya’ya gitmesini, orada bulunması gerektiğine ilişkin kanaatiyle açıkladı.

Bu yaklaşımda cesaret, tehlikeyi fark ederek karar verebilme yeteneğiyle anlam kazanıyor. Korkunun varlığı, sorumluluk üstlenmeye engel sayılmıyor; kararın sonuçlarını düşünmek için bir uyarı işlevi görüyor. Başkalarının hayatı söz konusu olduğunda, iyi niyetin yanında muhakeme ve ölçü de gerekiyor.

Esenyel, anlatısında kendi kararını da sorguladı. Görüşmelerin kesildiği ve koşulların ağırlaştığı bir aşamada ormanlık bölgeye girdiğini, ancak bugün bu tercihini ailesi açısından fazla riskli bulduğunu belirtti. Bu öz eleştiri, sorumluluğun sınırları üzerine ikinci bir soruyu gündeme getirdi.

Bir insanın başkasını kurtarmak için aldığı risk, kendi yakınlarına karşı sorumluluğuyla nasıl dengelenir? Başarıyla sonuçlanan bir girişim, o süreçte verilen her kararı kendiliğinden doğru kılar mı? Esenyel’in geçmişteki tercihini yeniden değerlendirmesi, cesaretin hatayı kabul etme boyutuna da alan açtı.

Gücün hangi amaçla kullanıldığı önemli

Müzakerelerde karşısındaki kişilerin amaçlarını anlamanın ve süreci yönetebilmenin önemini anlatan Esenyel, gücün kullanım amacını sorguladı. Dinleyicileri, bir anlaşmazlıkta çözüm bulmaya mı yoksa karşı tarafı alt etmeye mi odaklandıklarını düşünmeye çağırdı.

İnsan hayatının söz konusu olduğu bu olayda, müzakerenin ölçüsü denizcilerin sağ dönmesiydi. Bu nedenle karşı tarafın davranışlarını anlamak, atılacak adımların sonuçlarını hesaplamak açısından önem taşıyordu. Anlatı, gücü elinde bulunduran kişinin amacını sorgulamasını da sorumluluğun bir parçası olarak öne çıkardı.

Hayatınızdaki korsanlar kim

Esenyel, “Ama sizin hayatınızdaki korsanlar kim?” sorusuyla yaşadığı deneyimi dinleyicilerin gündelik hayatına taşıdı. Herkesin denizde kaçırılma tehlikesi yaşamayacağını, ancak işi, ailesi veya özel hayatıyla ilgili zor kararlar vermek durumunda kalabileceğini hatırlattı.

Konuşmasının sonunda dikkati, insanın kendi yaklaşımını değiştirebilme imkânına yöneltti. Karşısındakini değiştirmeye çalışırken zamanını tüketmek yerine, meseleye nasıl baktığını ve nasıl karşılık verdiğini sorgulamasını önerdi.

Böylece Paksoy-1 deneyimi, belirsizlik karşısında insanın hangi kararlarının sorumluluğunu üstlenebileceği üzerine bir düşünme çağrısına dönüştü.