Çocuğunuzun Öz Güvenini Fark Etmeden Zedeliyor Olabilir misiniz?

Çocukluğumdan hatırladığım en kıymetli cümlelerden biri şuydu: "Sen yaparsın." Canım babam bunu öyle büyük konuşmaların içinde söylemezdi. Yeni bir işe cesaret ederken, zorlandığım bir konuda, bazen sadece gözlerimin içine bakarak… "Denersin, yaparsın, ne kaybedeceksin ki… " derdi.

Bugün geriye dönüp baktığımda fark ediyorum ki bana en büyük hediyesi, bir oyuncağı ya da bir başarı ödülü değil; kendime güvenebilmem için bana duyduğu güvendi. Bugün sizlerle bu yaşantıyı paylaşırken kendisine de teşekkür ederim sayesinde devam edebildim...

Öz güven, çoğu zaman yanlış anlaşılan kavramlardan biridir. Bazı ebeveynler öz güveni, çocuğu sürekli övmek ya da her yaptığına "Harikasın!" demek sanabilir. Oysa araştırmalar öz güvenin, çocuğun başarabildiği deneyimler, güvenli ilişkiler ve koşulsuz kabul gördüğü bir ortam içinde geliştiğini gösteriyor.

Yani öz güven, alkışla değil; deneyimle büyür. Ne yazık ki bunu fark etmeden zedeleyebildiğimiz anlar da olabiliyor.

Çocuğumuz ayakkabısını bağlamaya çalışırken sabırsızlanıp "Dur, ben yapayım." dediğimizde…Bisiklete binmeye çalışırken daha düşmeden "Yapamazsın." diye seslendiğimizde…Ödevini kendi yöntemince yaparken hemen müdahale ettiğimizde… Biliyorum aslında iyi niyetle hareket ediyoruz. Onu korumak, üzülmesini engellemek istiyoruz.

Ancak çocuklar bazen şu mesajı alıyor: "Demek ki annem ya da babam bile benim yapabileceğime inanmıyor."

Bir çocuğun "Ben yapabilirim." inancı en çok kendi başarı deneyimleriyle gelişir. Hatta en iyi öğretme yöntemi yaparak ve yaşayark öğrenme diye boşuna denilmiyor. Elbette her denemesi başarıyla sonuçlanmayacaktır. Ancak deneme fırsatı bulamayan bir çocuk, başarı hissini de yaşayamaz.

Öz güven; hiç düşmeden yürümek değildir. Düştüğünde yeniden ayağa kalkabileceğini bilmektir. Bu yüzden bazen çocuklarımızın küçük başarısızlıklarına da alan açmamız gerekir. Ayakkabısını ters giysin…Yapbozu yanlış yerden başlatsın…Kulesi yıkılsın…Çünkü bütün bunlar sadece hata değil; öğrenme fırsatıdır.

Bir başka önemli nokta da kullandığımız dildir. "Sen çok zekisin." demek ilk bakışta güzel görünse de, çocuk zamanla hata yapmaktan korkabilir. Çünkü "zeki" görünmeyi korumaya çalışır. Bunun yerine; "Bu iş için gerçekten emek verdin.""Pes etmeden tekrar denemen çok hoşuma gitti.""Çözüm aramanla gurur duydum." gibi çabanın ve sürecin fark edildiği cümleler, gelişim odaklı bir bakış açısını destekler.

Çalışmalar çocukların doğuştan gelen yeteneklerinden çok emeklerinin görülmesinin öğrenmeye karşı daha cesur bir tutum geliştirmelerine katkı sağladığı yönünde.

Elbette öz güven, çocuğu her konuda başarılı görmek değildir. Öz güven; güçlü yönlerini bilirken zorlandığı alanları da kabul edebilmesidir."Her şeyi yapabilirim." demek değil…"Zorlanabilirim ama öğrenebilirim." diyebilmektir.

Belki de çocuklarımızın en çok duymaya ihtiyaç duyduğu cümleler farklıdır. "Sonuç ne olursa olsun, ben senin yanında olacağım, birlikte tekrar deneyebiliriz." Demeye ne dersiniz?

Çünkü çocuklar yalnızca kendileri hakkında söylediklerimize değil, onlar hakkında düşündüğümüze de inanırlar. Ve bazen bir çocuğun hayatını değiştiren şey; uzun nasihatler değil, tam zamanında söylenmiş sade bir cümledir: "Sana güveniyorum."

702px)" srcset=" Kentsel Dönüşüm Kredisi Faizi Yüzde 0.69'a Düştü: Evini Yenileyeceklere Şartlar Açıklandı! 702px)" srcset=" Yaşlı ve Engelli Aylığı Alanlara Kasım Müjdesi! Paralar Hesaplara Yatıyor 702px)" srcset=" Doğal Gaz Faturasında Yeni Tarife: Limiti Aşan Daha Fazla Para Verecek 702px)" srcset=" Vergi Ve Harçlara Büyük Zam Geliyor!