Turançiftçi: "Sendikalara baraj getirmek değil, memurların sorunlarını çözmek gerekir

Sosyal Güvenlik Çalışanları Sendikası (SGK-SEN) Genel Başkanı Ali Turançiftçi, son günlerde basında yer alan sendikalara baraj getirme tartışmalarına ilişkin "Sendikalara baraj getirmek değil, memurların sorunlarını çözmek gerekir" dedi. Sosyal Güvenlik Çalışanları Sendikası (SGK-SEN) Genel Başkanı Ali Turançiftçi, son günlerde basında yer alan sendikalara baraj getirme tartışmalarına ilişkin "Sendikalara baraj getirmek değil, memurların sorunlarını çözmek gerekir" dedi.

Turançiftçi konuyla ilişkin yaptığı açıklamada şu hususlara dikkat çekti:

"Sendikaların önüne baraj koyarak sendikal örgütlenmeyi sınırlandırmaya yönelik yaklaşımlar, sorunları çözmek yerine yeni sorunlar doğurur. Sendikal rekabeti azaltmak, temsil alanını daraltmak ve belirli sendikaları sistemin dışına itmek, kamu çalışanlarının hak arama mücadelesine katkı sağlamaz. Aksine, çalışanların tercih özgürlüğünü ve sendikal çeşitliliği tartışmalı hale getirir.

Artık aynı konuları tekrar tekrar gündeme getirerek sendikaları sayısal eşikler üzerinden tartışmak yerine, memurların hayatına doğrudan dokunan sorunlara odaklanmak gerekiyor. Sendikaların önüne yeni engeller koymak değil, çalışanların haklarını daha güçlü savunabilecekleri, özgürce örgütlenebilecekleri ve adil şekilde temsil edilebilecekleri bir sistem oluşturulmalıdır.

Unutulmamalıdır ki sendikaların varlık sebebi yalnızca üye sayısını artırmak veya belirli bir sayısal güce ulaşmak değildir. Sendikaların asıl görevi; üyelerinin ve kamu çalışanlarının ekonomik, sosyal ve özlük haklarını korumak, çalışma hayatındaki adaletsizliklere karşı mücadele etmek ve çözüm üretmektir.

Bu nedenle sendikacılığı üye sayısı, baraj ve yetki tartışmalarına sıkıştırmak, asıl meselelerin gözden kaçmasına neden olmaktadır."

Memurların çözüm bekleyen pek çok sorunu olduğunu hatırlatan Turançiftçi, şunları söyledi:

"Enflasyon karşısında eriyen maaşlar, gelir adaletsizliği, emekliliğe yansımayan ödemeler, görevde yükselme ve unvan değişikliği süreçlerindeki sorunlar, mülakat tartışmaları, kariyer ve liyakat beklentileri, sosyal haklar ve çalışma şartları hâlâ gündemdeki yerini koruyor. Memurlar, bu sorunların çözümü için somut adımlar atılmasını bekliyor.

Öyleyse enerjimizi neden çalışanların sorunlarına değil de sendikaların önüne konulacak yeni barajlara harcıyoruz? Neden memurun alım gücünü, özlük haklarını, emeklilikte yaşadığı gelir kaybını ve çalışma hayatındaki adaletsizlikleri konuşmak yerine sürekli sendikaların üye sayılarını tartışıyoruz?

Sendikal rekabetin kazananı yalnızca sendikalar değildir. Farklı sendikaların varlığı, çalışanlara tercih hakkı sunar; sendikaları daha fazla çalışmaya, daha fazla üretmeye ve üyelerinin sorunlarına daha fazla eğilmeye teşvik eder.

Rekabetin sağlıklı zemini, sendikaların önüne engel koymak değil, daha iyi sendikacılık yapmalarını sağlayacak özgür ve demokratik bir ortam oluşturmaktır.

Bir sendikanın gücü yalnızca kaç üyeye sahip olduğuyla ölçülmemelidir. Üyelerinin hakkını ne kadar savunduğu, sorunları ne kadar gündeme taşıdığı, çözüm için ne kadar mücadele ettiği ve çalışma hayatına ne kattığı da dikkate alınmalıdır. Sayısal büyüklük tek başına başarılı sendikacılığın göstergesi değildir.

Ayrıca sendikal tercih, kamu çalışanının kendi iradesiyle vermesi gereken bir karardır. Memur, kendisini en iyi temsil ettiğine inandığı sendikaya üye olabilmeli, gerektiğinde sendikasını değiştirebilmeli ve hiçbir baskı altında kalmadan örgütlenebilmelidir.

Sendikal örgütlenmenin önüne getirilecek sınırlamalar, çalışanların temsil edilme imkânları bakımından da değerlendirilmelidir.

Unutmayalım: Sendikaların önüne baraj koymakla memurun refahı artmaz. Sendikal örgütlenmeyi sınırlandırmakla çalışma hayatındaki sorunlar ortadan kalkmaz. Asıl mesele, sendikaların kaç üyeye sahip olduğu değil, milyonlarca kamu çalışanının hangi sorunlarına çözüm üretebildiğidir.