Siyasette “liyakat” sorunu

Bir ticari firma düşünün;

Firmayı kuran ve başarılı olan kişi, iş hacmi büyüdüğünde “profesyonel” elemanlar mı aramalı, yoksa “eş, dost

akraba” mı seçmeli?

Bizim kültürümüzde “akraba” ile işbirliği yaygındır.

Oysa, şirketin daha başarılı olabilmesi, o işin “profesyoneli” bir kişi ve kadronun oluşturulması ile mümkündür.

Türkiye’de “aile şirketleri” bu nedenle uzun ömürlü değillerdir!

Oysa, İslamiyet’in temel değerlerinden biri; “işi ehline vermek” değil midir?

Ticari bir şirket, kişiyi ilgilendirir.

Peki ya “ülke yönetiminde liyakat” aranmaz mı?

Cumhurbaşkanı Erdoğan, uzun yıllar ülke yönetiminde görev verdiği Ali Babacan ve Ahmet Davutoğlu ile yolları ayırdığında;

“Onlar, o makamlara kendileri layık oldukları için gelmediler” demişti. (28.Temmuz 2022)

Peki, “işi ehline vermek” ilkesine ne oldu?

Erdoğan, Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanı Oktay Saral ile de yoları ayırmak zorunda kaldı.

Bu kez arada Azerbaycan Cumhurbaşkanı Aliyev vardı.

Aliyev, Atatürk’e yönelik tarihi açıklamalarda bulunuyor, Atatürk’ten övgüyle söz ediyor, okullarda kıyafet düzenlemesi getiriyordu.

Kardeş ülke Türkiye’den, bu konuda gelen tepkiler üzerine Aliyev 31 Türk vatandaşına ülkesine giriş yasağı koyuyordu.

Bu tepkilerden birini de Oktay Saral yaptı!

Aliyev, bu tepkiye nasıl bir “karşı tepki” verdi bilemeyiz.

Ancak, Saral görevinden ayrıldı!.

Olayın özeti bu olsa gerek.

Bir “sade vatandaş” olarak Saral’ın tepkisini “doğal” sayabiliriz.

Ancak, Saral’ın “siyasal bir görevi var!”

“Cumhurbaşkanı Danışmanı.”

“Sözcüsü” değil!

İç siyasette “sözcü” gibi konuşması “olağan” karşılanabilir.

Siyasette, özellikle dış siyasette “duygusallığa” yer yoktur.

Saral’ın asıl mesleği “İnşaat Mühendisliği.”

Yaptığı iş, siyaset.

Çok kolaymış gibi gelebilir!

Ancak, Cumhurbaşkanı’nın “Başdanışmanı” isen, üstlendiğin görevle ilgili yeterli koşullara sahip olmak zorundasın!

Söyleyeceğin her sözü, çok yönlü düşünerek söylemek zorundasın!

Danışman isen, sen konuşmayacak, düşünceni Cumhurbaşkanına sunacaksın!

Sen, geri planda kalacaksın!

Uluslararası ilişkilerde, bir siyaset kişisi adına görüş belirtmekle görevli “sözcüler” de vardır.

Sözcü de, söyleyeceği her sözün “onayını” almakla sorumludur.

Diplomatik Danışman;

Uluslararası siyaset konusunda derin bir birikime ve geleceğe yönelik sonuçlara dair uzgörüsü olmalıdır.

Az konuşmalı, çok dinlemelidir.

İç siyasette, “kişisel kimliğinize” göre siyaset yapma özgürlüğünüz vardır.

Ama, uluslararası siyasette bu kurallara uyacaksınız.

Bir işyerine, fabrikaya işe girerken “oryantasyon çalışması” yani, “işyeri kurallarına uyum” çalışması yapılır.

Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanı görevine atandığında da “işe uyum çalışması” yapılmış olmalı?

Yapılmadıysa, bu konuda “sorumlu” başka biridir!

Oktay Saral, henüz çok genç bir kişi.

Zaman ve deneyim her şeyin temelidir.

Geçmiş olsun!