Kocaeli’de ev sahibi olmak artık imkansız bir hayal mi?

Herkesin ortak ve en temel hayallerinden biridir başını sokabileceği bir ev sahibi olmak... Kira derdinden, ev sahibinin iki dudağının arasından çıkacak zam oranından kurtulmak; kendi çatısının altında huzurla yaşamak ve yarın çocuklarına sıcak bir yuva bırakabilmek...

Bizim toplumumuzda ev sahibi olmak, sadece basit bir barınma ihtiyacını karşılamak değildir. Aynı zamanda geleceğe güvenle bakmak, finansal bir güvenceye kavuşmak ve yarınları teminat altına almak demektir.

Ancak ne yazık ki son yıllarda derinleşen ekonomik sıkıntılar, yüksek enflasyon ve kontrolsüz fiyat artışları bu insani hayali her geçen gün biraz daha imkansız kılmaktadır. İnsanlar gece gündüz çalışıyor, üretiyor ve ay sonunu getirmek için büyük bir mücadele veriyor.

Ay sonu geldiğinde ise mutfak masrafları ve faturalar karşısında elinde hiçbir birikim kalmayan vatandaş için ev sahibi olma düşüncesi adeta seraba dönüşüyor.

Meseleye yaşadığımız kent özelinde baktığımızda durumun vahameti çok daha net anlaşılıyor. Sahibindex ve BETAM tarafından açıklanan Eylül 2026 verileri, Kocaeli’deki konut piyasasının geldiği noktayı gözler önüne seriyor.

Verilere göre Kocaeli’de konutların ortalama metrekare fiyatı 43 bin 206 TL’ye ulaşmış durumda. Bu da standart, mütevazı 100 metrekarelik bir evin fiyatının ortalama 4 milyon 206 bin TL olduğu anlamına geliyor.

Gelin, ortalama bir çalışanın bu evi alma imkânını basit bir matematikle hesaplayalım:

Konutun en az yüzde 30’unu peşin ödemeniz gerektiğinde, cebinizde hazır bulunması gereken tutar yaklaşık 1 milyon 261 bin TL.

Kalan tutarı 10 yıl vadeli ve güncel piyasa koşullarına göre ortalama aylık yüzde 2,89 faizli konut kredisiyle tamamlamak istediğinizde, karşınıza çıkan aylık taksit tam 88 bin TL.

Bankacılık standartlarına göre bu taksitin hane halkı gelirinin yüzde 40’ını aşmaması gerekiyor. Yani bu taksiti ödeyip krediyi çekebilmek için haneye her ay girmesi gereken toplam gelir yaklaşık 220 bin TL!

Şimdi Kocaeli sokaklarında, fabrikalarında, idari binalarında çalışan hemşehrilerimize bakıp soralım: Kocaeli’de kaç ailenin evine her ay 220 bin TL giriyor?

Kira ödeyen, pazar masrafıyla boğuşan, çocuğunun okul masrafını, servisini, faturalarını düşünmekten uykusu kaçan sabit gelirli bir vatandaş; 1 milyon 260 bin liralık peşinatı hangi birikimle bir araya getirecek? Hangi gelirle aylık 88 bin liralık krediyi ödeyecek?

Elbette toplumun her kesiminin imkânı aynı değil. Ancak alın teriyle çalışan, bu kente değer katan insanların başını sokacağı bir ev sahibi olmasının bu derece imkansız hale gelmesi, üzerinde ciddiyetle durulması gereken sosyolojik bir sorundur.

İnsanlarımız lüks villaların, şatoların peşinde değil. Sadece yıllarca çalışmasının karşılığı olarak başını sokabileceği bir eve sahip olmak, kira cenderesinden kurtulmak ve evlatlarına mütevazı bir gelecek bırakmak istiyor.

Bir zamanlar yıllarca tasarruf edip, kıt kanaat geçinerek de olsa ev sahibi olma hayali kuran aileler, bugün bu hayalin hesabını bile yapamayacak noktaya gelmiştir. Kocaeli’deki 220 bin TL’lik aylık gelir hesabı, vatandaşın alım gücü ile konut piyasası arasındaki mesafenin ne kadar korkunç bir şekilde açıldığının en açık kanıtıdır.

Ev sahibi olmak, bu ülkenin çalışkan insanları için yeniden ulaşılabilir ve makul bir hedef haline getirilmelidir. Zira bir insanın ömrünü çalışarak geçirip günün sonunda başını sokacağı bir yuvaya dahi sahip olamayacağını kabullenmesi, sadece ekonomik bir kayıp değil; toplumsal umudun ve yarınlara olan inancın da zedelenmesidir.