Atık Memurların Geri Dönüşümü!

Trabzon sahilinde yürürken doktoralı mühendis, eski bir idareci arkadaşımla karşılaştım. Aktif görevindeyken başarılı çalışmalarıyla tanıdığım arkadaşım, “Başkan, gel bir kahve içelim. Sana soracaklarım var.” dedi.

“Türkiye Çevre Ajansında direktördün. Şimdi ne yapıyorsun?” diye sordu.

“İki yıldır uzman unvanıyla maaş alıyorum. ‘Lüzum görürsek çağırırız.’ dediler. İki yıldır ne çağıran var ne de bir iş soran!” dedim.

“Ben de tam bunu konuşacaktım.” diye söze girdi.

“Emine Erdoğan Hanımefendi’nin öncülüğünde yürütülen Sıfır Atık Projesi’ni kıymetli buluyorum. Emek verenlerden Allah razı olsun. Ancak ben de senin gibi, hiçbir iş yapmadan maaş alanlardanım. Benim gibi binlerce insan var.

Eğitimli, tecrübeli, yöneticilik yapmış insanları devletimiz değerlendiremez mi? Yüzde 20’lere ulaştığı iddia edilen atıl personeli yeniden kazanmak, maaş alan memuru âdeta çöp olmaktan kurtarmak için bir geri dönüşüm projesi yapılamaz mı?”

Bir süre şaşkın şaşkın yüzüne baktım. Ne enteresan bir yorumlama! Sıfır Atık için bunca çalışma yapılırken sıfırlanmış insanlar nasıl olur da akla gelmezdi?

Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığının verilerine göre kamuda 5 milyon 263 bin 73 kişi çalışıyordu. Bu sayı memurların yanı sıra sözleşmeli personeli ve işçileri de kapsıyordu. Peki, bu insan kaynağının ne kadarı bilgi ve birikimine uygun görevlerde değerlendiriliyordu?

Valiler, başkanlar, müdürler, müşavirler, müfettişler, müftüler, uzmanlar… Doktoralı mühendisler, hukukçular, yıllarını devlet hizmetine vermiş deneyimli yöneticiler…

Bir görev değişikliğiyle bütün bu birikim neden bir kenara bırakılıyor, tecrübe atık, bilgi çöp ediliyor? Yetişmiş insan gücü neden bankamatik memuruna dönüştürülüyor?

Bakan değişiyor, başkan değişiyor, vali değişiyor; al devletin memurunu, ver devletin memurunu!

Elbette her yeni yönetici kendi ekibiyle çalışmak isteyebilir. Ancak yeni bir ekip kurmak başka, öncekinin tecrübesini bütünüyle devre dışı bırakmak başkadır. Makamlar değişebilir; fakat milletin yetiştirdiği insanın bilgisi, tecrübesi ve emeği çöpe atılamaz.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 10 ve 11. maddeleri, amirlere ve memurlara sorumluluklar yükler. Görev vermek, çalışmayı takip etmek ve verilen işi denetlemek yöneticinin sorumluluğudur. Çalıştırılmayan memurun durumuyla onu çalıştırmayan yöneticinin sorumluluğu birbirine karıştırılmamalıdır.

Çözüm aslında zor değil. Atıl bırakılan personelin bilgi, deneyim ve yetenekleri belirlenerek kurumların ihtiyaçlarıyla eşleştirilebilir. Uzmanlar araştırma, proje, eğitim ve danışmanlık alanlarında değerlendirilebilir; tecrübeli yöneticiler birikimlerini genç kuşaklara aktarabilir.

Bunun için önce mevcut durum ölçülmeli, ardından somut adımlar atılmalıdır. Mesele yalnızca ödenen maaş değil, milletin imkânlarıyla yetişmiş insanların bilgi ve tecrübelerinden yararlanılmamasıdır.

Sıfır Atık Projesi elbette değerlidir. Ancak kâğıdı, plastiği ve camı geri kazanırken insanın bilgisini ve tecrübesini gözden çıkarmak büyük bir çelişkidir.

Öyleyse Atıl Memuru Yeniden Kazanma Projesi de başlatılsın. İnsan kaynağında da geri dönüşüm olsun!

Unutmayalım: En büyük israf, çöpe atılan bir eşya değil, değerlendirilmeyen birikim ve heba edilen bir ömürdür.

Sıfır atık önemlidir; sıfırlanmış insanı yeniden kazanmak da öyle!

Milletin hazinesinden beslediğimiz insandan atık olmaz!

Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır

Trabzon Günebakış’ın temel yayın politikası Trabzon’a özgü, sahadan üretilen haberlerle şehrin nabzını tutmaktır. Muhabirlerimiz, kentin gündemini birebir takip ederek yerel gelişmeleri, insan hikâyelerini ve bölgeye özgü olayları okurlarımıza ulaştırır.

Bunun yanı sıra gün içinde zaman zaman dış kaynaklardan alınan haberler de editörlerimiz tarafından Trabzon’a özgü ayrıntılar, yerel gözlemler, uzman görüşleri ve saha bilgileriyle zenginleştirilir. Bu yaklaşım sayesinde haberlerimiz benzerlerinden ayrışan, benzersiz, özgün ve doyurucu bir içerik niteliği kazanır.

Trabzon Günebakış, okurlarına yalnızca haber değil; analiz, bağlam ve değer sunmayı ilke edinmiştir.

Trabzon Günebakış’ın temel yayın politikası Trabzon’a özgü, sahadan üretilen haberlerle şehrin nabzını tutmaktır. Muhabirlerimiz, kentin gündemini birebir takip ederek yerel gelişmeleri, insan hikâyelerini ve bölgeye özgü olayları okurlarımıza ulaştırır.

Bunun yanı sıra gün içinde zaman zaman dış kaynaklardan alınan haberler de editörlerimiz tarafından Trabzon’a özgü ayrıntılar, yerel gözlemler, uzman görüşleri ve saha bilgileriyle zenginleştirilir. Bu yaklaşım sayesinde haberlerimiz benzerlerinden ayrışan, benzersiz, özgün ve doyurucu bir içerik niteliği kazanır.

Trabzon Günebakış, okurlarına yalnızca haber değil; analiz, bağlam ve değer sunmayı ilke edinmiştir.