Akıp Giden Zaman Değil Biziz

Hayatın koşturmacası içinde en çok kurduğumuz cümlelerden biridir: “Zamanım yok.” İşe yetişmeye çalışırken, bir çay molasını bile aceleye getirirken ya da akşam başımızı yastığa koyup günün nasıl geçtiğini anlamadığımız anlarda hep suçu zamana atarız. Oysa zaman, kendi ritminde sessizce akıp giden tarafsız bir nehirdir; onu nasıl adımlayacağımızı belirleyen ise tamamen biziz.

Zamanı değerlendirmek denince çoğumuzun aklına her dakikayı bir işle doldurmak, durmaksızın üretmek veya yapılacaklar listesindeki maddelerin üzerini çizmek geliyor. Oysa var olan zamanı doğru yaşamak, hayatı bir yarışa çevirmek demek değildir.

Gerçekten zamanı değerlendirmek, zamanın bilincinde olmaktır. Sabah içilen ilk yudum çayın tadını hissedebilmek, sevdiklerimizle göz göze gelip samimi bir sohbetin içinde kaybolabilmek ya da sadece durup gökyüzüne bakabilmektir.

Geçmiş, avuçlarımızdan kayıp gitmiş bir hatıradır; değiştiremeyiz. Gelecek ise henüz gelmemiş bir ihtimaldir; kontrol edemeyiz. Elimizde tutabildiğimiz tek gerçek sermaye, tam da şu an, yani “bugün”dür. Biriktirdiğimiz güzel anılar, okuduğumuz anlamlı bir sayfa, birine gösterdiğimiz içten bir tebessüm ya da kendimize ayırdığımız sessiz bir beş dakika… İşte zamanı zenginleştiren şeyler bunlardır.

Zamanı ertelemek, aslında hayatı ertelemektir. Yarın başlarım, emekli olunca yaparım, müsait bir zamanda görüşürüz” diyerek ertelediğimiz her an, aslında yaşamın bize sunduğu benzersiz bir fırsatın kaçıp gitmesine izin vermektir.

Anı kaçırmadan yaşamak, her anın içine bir parça anlam katabilmekle başlar. Takvim yaprakları her gün birer birer eksilirken kendimize sormamız gereken belki de tek soru şudur. Bugün var olan bu zamanı gerçekten yaşadım mı, yoksa sadece geçmesini mi bekledim?

Zamanı durduramayız ama onu neyle dolduracağımızı seçebiliriz. Ve hayat, tam da bu seçimlerin toplamından ibarettir. YAZAR GAZETECİ:MURAT UYGUN

Beni yeni yazılarda e-posta ile bilgilendir.