Güney Çin Denizi'nde Nesiller Boyu Süren Balıkçıların Duygusal Hikayesi

CGTN tarafından hazırlanan'The Sea We Call Home' isimli belgesel çalışması, Güney Çin Denizi'ndeki balıkçıların kuşaklar boyu süregelen yaşam pratiklerini, kadim navigasyon tekniklerini ve denizle kurdukları derin duygusal bağı çarpıcı hikayelerle gözler önüne seriyor. Tarihsel Bir Kayıp ve Kıyıda Bekleyiş Yıl 1975 olduğunda, 30 kişiyi taşıma kapasitesine sahip bir balıkçı teknesi denize açıldı ve o günden sonra hiçbir zaman geri dönmedi.

Bu trajik olayda Fu Yuhua'nun eşi Su Xianli de kayıplar arasında yer alıyordu. Aradan geçen yarım asırdan fazla süreye rağmen Fu, eşinin elinde kalan tek fotoğrafı hala büyük bir özenle saklamaya devam ediyor. Fu Yuhua, o dönemdeki içsel dünyasını ve yaşadığı zorlukları şu sözlerle ifade etti: "O yıllarda üç çocuğum da henüz küçüktü ve zaten babalarını kaybetmişlerdi.

Eğer annelerini de kaybederlerse ne yaparlardı?" Bu ifade, kaybın aile üzerindeki derin etkisini gözler önüne seriyor. Fu'nun oğlu Su Biaowei yetişkinliğe adım attığında balıkçılık mesleğini seçti. Su, denize açıldığında Fu ve gelini Lu Chunxiang kıyıda onun dönüşünü beklerlerdi.

Lu Chunxiang, özellikle hava koşullarının kötüleştiği veya denizin hırçınlaştığı anlarda eşi için büyük bir endişe duyduğunu belirtti. Güney Çin Denizi, bu aile için hem bir geçim kaynağı hem de hayatın içinden can alan bir güç olarak karşımıza çıkıyor.

Lu Chunxiang'ın babası da geçmişteki bu büyük felakette yaşamını yitirmişti. Hem Lu Chunxiang hem de Su Biaowei, babalarını kaybettikleri sırada henüz beş yaşındaydılar. Yıllar sonra evlenen bu çift, aslında aynı denizin şekillendirdiği ortak bir hayatı sürdürmeye devam ettiler.

Günümüzde, yeni bir kuşak hâlâ denize açılıp balık avlıyor ve bu aile üyeleri de tıpkı atalarının yaptığı gibi kıyıda beklemeye devam ediyor. Denizle Şekillenen Ortak Bir Yaşam Denize açılma ve kıyıda bekleme döngüsü sadece tek bir aileye özgü bir durum değil.

Çin'in güneyinde yer alan Hainan Eyaleti'ndeki Tanmen balıkçı kasabasında, balıkçılar nesillerdir geçimlerini Güney Çin Denizi'nden sağlıyorlar. Bazı balıkçılar, büyüklerinden kalan av rotalarını ve teknik becerileri miras alarak devam ediyorlar.

Örneğin Su Chengfen, büyükbabasıyla denize açılmaya başladığında henüz 13 yaşındaydı. Su'nun elinde bulunan ve Genglubu adıyla bilinen geleneksel navigasyon kitapları, modern uydu sistemleri henüz yaygınlaşmadan çok önce balıkçıların kullandığı rotaları detaylıca kayıt altına almıştı.

Su Chengfen, 2021 yılında vefat etmeden önce şu sözleri paylaşmıştı: "Belirli bir resife giderken hangi rotayı izlememiz gerektiğini öğrenmek istediğimizde Genglubu'ya bakmamız yeterliydi." Diğer balıkçılar ise uzun yıllar süren pratikler ve tecrübelerle kazandıkları becerileri kullanarak avlanmak için resiflerin arasına girmeye devam ediyorlar. Ancak günümüzde av miktarları ciddi şekilde azalırken, geleneksel yöntemleri benimseyen gençlerin sayısı da her geçen gün azalmaktadır.

Jinqing Adası'nda faaliyet gösteren balıkçılar ise farklı yöntemlere yönelmektedir. Daha büyük ölçekli gemiler, küçük balıkçı teknelerini kıyıdan çok daha uzak mesafelere taşımaktadır. Belgesel ekibinin 12 yıl önce ilk kez karşılaştığı Feng Ping, günümüzde adalar arasında hem balıkçılık yapıp hem de mal taşımaktadır.

Feng Ping, değişimi şu sözlerle ifade etti: "Yelken açtığımız deniz çok fazla değişmedi. Ancak insanlar değişti." Balıkçıların yaşam pratikleri farklılaşsa da aralarındaki bağlar korunmaya devam ediyor. Deniz, onların geçimlerini sağladıkları, kuşaklar arasında bilgi birikiminin aktarıldığı, her gidiş ve dönüşün aile yaşamının temel bir parçası olduğu bir dünyayı temsil ediyor.

Yuvayı Oluşturan Bağlar Wang Zhenzhong, çocukluk yıllarında babasının teknesini beklemek için annesiyle birlikte deniz kıyısına giderdi. O dönemlerde balıkçıların ne zaman geri dönecekleri hakkında kesin bir bilgi edinmenin pek bir yolu bulunmuyordu.

Wang Zhenzhong o günleri şu şekilde hatırlıyor: "Ufukta küçücük bir nokta gördük ve yavaşça büyüdü. Bir tekne geri dönüyordu. Ancak teknenin balıkçı barınağına ulaştığında bizimki olmadığını anladık. Bu yüzden beklemeye devam etmek durumunda kaldık." Wang'ın paylaştığı bu anılar, Fu Yuhua ve ailesinin yaşadığı hikaye ile büyük benzerlikler taşımaktadır.

Nesiller boyunca balıkçılar denize açılırken, aileleri her zaman onların geri dönüşünü bekledi. Bu dokunaklı hikâyeler; Güney Çin Denizi'ndeki ada sakinlerini ve balıkçıları merkezine alan, beş farklı anlatı içeren'The Sea We Call Home' (Yuva Adını Verdiğimiz Deniz) başlıklı CGTN belgeselinde yer alıyor.

Belgesel, bu yaşam öyküleri üzerinden geleneksel navigasyon yöntemlerini, değişen balıkçılık tekniklerini, insanlar ve deniz arasındaki kopmaz bağı derinlemesine inceliyor. Bu balıkçılar için deniz, sadece bir geçim alanı değil, çok daha derin anlamlar barındıran bir kavramdır.

Deniz; büyüklerinin aktardığı bilgileri, kaybettikleri kişilerin anılarını ve sevdiklerinin geri döneceğine dair besledikleri umutları taşımaktadır. Wang Zhenzhong, bu durumu şu sözlerle özetliyor: "Erkekler geniş denizlere açılırlar.

Bunu kendi yuvaları için yaparlar. Kadınlar ise onları bekler ve çocuklarını büyütürler. İşte gerçek yuva budur. Büyüyünce çocuklar da babalarının izinden giderler. İşte bu da yuvadır.