Alevilik Nedir? (2)

Yani her şeyin akıl süzgecinden geçerek rafine (saflaşmış) edilmiş hayat gerçeği..

Ancak şüphesiz bunu söylerken aklı putlaştırmak gibi bir anlam çıkarılmamalıdır. Akıl ve inancın birlikteliği söz konusu..

Bu arada şüphesiz Alevilik temelde kendisine yol gösterici gerçek rehber olarak bildiği, Kur'an'ı Kerim'i, Hz. Peygamber'in yaşamını en iyi bilen ve yorumlayan yegâne varisi hakiki olan, Ehl-i Beyt'i seçmiştir.

Hz. İmam Ali, adaletiyle, insanları aydınlatmasıyla varlık bulandır.

Bugün Dede ve Baba dediğimiz Tasavvuf ateşinin yandığı mekânlar, kaynaklar olan ocak ve dergâhlarda pişen Aleviler, Bektaşiler, Mevleviler, Hatay Alevileri, yani Alevi İslam anlayışında olan tüm insanlara İslamiyet'in özü olan Alevi İslam yorumunun ilkeleri anlatılmış ve ibadetlerimiz de tüm güzelliği ile cemlerde bu şekliyle, insanlara aktarılmıştır.

Bilgi ile aydınlatılmış, inanç ile yoğrulmuş, kendini bilen, ahlaklı, faziletli insan da yaradılışın da kendisine sunulmuş olan soyluluğunun bilinciyle donanmış olacaktır.

Temelini, güzel ahlaklı olma anlayışından alan, Alevi İslam inancına sahip insanlar, barış, hoşgörü, kardeşlik duygularıyla birbirine yaklaşıp, gönül kırmadan, kul hakkı yemeden, hesabını bu dünyada verebilme olgunluğuyla yaşayıp, bir erdemli insan olarak bu fani dünyadan bu olgun tavırlarla göçmeyi bu hale ulaşmayı hedeflerler.

Amaç; eline, diline, beline sahip kâmil insan olmaktır.

ALEVİLİK, MAVERAÜNNEHİR'DE Kİ TÜRK KAVİMLERİNİN YORUMUDUR

İslam, üç büyük yorumla hayat bulmuştur;

Arap kavimlerinin yorumuna; Sünnilik, Farsların yorumuna; Şiilik, Türk kavimlerinin yorumuna da; Alevilik, denilmiştir.

İster tek tanrılı semavi dinler, isterse çok tanrılı dinler olsun, iki ana kaynaktan beslenmişlerdir.

Örf (kamu vicdanı), Nas (kitabi kaynak). Örfüyle bağdaşmayan din, yaşam hakkı bulamaz.

Salt din yoktur. Her inanç bu kaynaklardan beslenmiştir.

Alevilik; tarihi gelişimi ve zaman süreci itibariyle; Kur'an'ı Kerim ve onu hayatlarında uygulayan Ehl-i Beyt soyunun, Maveraünnehir'deki Türk kavimlerine ilk elden anlatımı- yorumu- uygulaması sonucu hayata aktarılan ve bu gayretlerle gerçekleşen ve göçler sonucu, Küçük Asya denilen Anadolu'da hayatiyet ve gerçek kimliğini bulan, Viyana'ya kadar giden İslam anlayışının adıdır.

Türk yurtların da bu ışığı Ehl-i Beyt'ten sonra, o duru ve an yorumunu, velayet makamında olan yani Veli dediğimiz Allah dostları günümüze kadar taşımışlardır.

Arap çöllerin de kılıç kokan, kin ve kan kokan, zulmü temsil eden inanç, nasıl oldu da buram- buram insan sevgisine dönüştü?

Ve nasıl oldu da merkeze insan konulup, Allah'a giden yol insandan geçer anlayışı hâkim kılındı?

Bu anlayış Allah ve peygamberden onay almış saf ve temiz insan sevgisidir.

Bu yüzden Hz. İmam Ali, Hz. İmam Hasan, İmam Hüseyin ve sayısız Allah dostları şehit edilmişlerdir. Bu sebeple Mansur'un başı kesilmiş, bu gerekçeyle Nesimi'nin derisi yüzülmüştür.

Bundan ötürü; binlerce insan kanı akıtılmıştır.

Ama, inanan insana ne önem arzeder ki! Ölüm sevgili ise, ona dönmek, ona gitmek, onunla bütünleşmek, Mevlana'nun da dediği gibi ona ulaşmak "Şeb-i Arus" yani, düğün ve bayram ise sevgiliden kim korkar ki?

Korku cahil ve cühelanın işidir.

Ölüm korku değildir. İnancını ve fikirlerini savunup sonunda da insan ölecekse, o ölüm Tanrı ile bütünleşmektir.

İnsan bütününden, tamlığından korkar mı?

Korkmamışlar ve canları pahasına, yanan ışığı günümüze söndürmeden taşımışlardır.

Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber, Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber.

Alevilik, İslam'ın doğru yorumudur dedik.

Niçin, doğru yorumdur?

Çünkü, İslam son dindir, artık başka din gelmeyeceğine göre, o din tüm alemi kucaklamalıdır.

Tüm insanlığı kucaklamalıdır. Rengi, ırkı, şekli ne olursa olsun ayırmadan kucaklamalıdır.

Çünkü, Tanrı, "Rabbül Alemin"dir. Yani "Alemlerin Rabbi"dir. Onun son peygamber olarak gönderdiği Hz. Muhammed Mustafa da "Alemlerin rahmeti"dir.