Çaycumaspor Yalnız Değildir… Ama Bunu Hep Birlikte Kanıtlamak Zorundayız

Bir şehir, kendi takımını yalnız bırakıyorsa, aslında kendi hikâyesini, kendi adını ve kendi geleceğini de yalnız bırakıyordur. Bugün Çaycumaspor’un meselesi tam da budur: Bir takımın değil, bir ilçenin aidiyet sınavı…

Hatırlayalım. Çaycumaspor kapanma aşamasına geldiğinde, adeta bir kurtarıcı gibi imdada Şenan Kerçin yetişti. Takımı aldı, sahip çıktı, ayağa kaldırdı ve bölgesel lige kadar çıkardı. O günlerde Çaycuma’da bir umut yeşerdi.

Tribünlerde “bizim takım” diyen sesler yükseldi. Peki gelinen noktada ne oldu? Çaycumaspor ve Şenan Kerçin, kendi kaderine terk edilmiş gibi yalnız bırakıldı. Bu tabloyu görmemek, bu tabloyu konuşmamak mümkün değil.

Elbette Çaycuma Belediye Başkanı Bülent Kantarcı’nın destekleri ve belirli sponsorların katkılarıyla iş bir şekilde yürüyor. Ama şunu artık herkesin kabul etmesi gerek: Bir ilçenin takımı, sadece bir başkanın, bir yöneticinin ya da birkaç sponsorun omuzlarında yürümez.

O takım, o şehrin esnafının, iş insanının, gençlerinin, ailelerinin, velhasıl hepimizin ortak sorumluluğudur.

Çaycumaspor daha güzel liglerde oynasa, daha büyük sahalarda mücadele etse kim memnun olmaz? Kim “Bizim takımımız” diye gururlanmaz? Ama gurur, sadece tribünde oturup alkışlamakla olmaz. Gurur, sahip çıkmaktır. Gurur, maç günü otobüsü doldurmaktır.

Gurur, formayı almak, sponsor olmak, esnafın vitrinini takımın renkleriyle süslemek, gençleri tribüne taşımaktır.

Burada mecburiyet, ceza korkusu değil; vefa borcudur. Şenan Kerçin’in başlattığı bu kurtuluş hikâyesini yarım bırakmak, sadece ona değil, Çaycuma’nın kendisine de haksızlıktır. Bir kurtarıcı geldi, takımı ayağa kaldırdı; şimdi sıra şehirde. Şimdi sıra esnafta, iş insanında, vatandaşta, gençte, yaşlıda…

Gelin, hep birlikte bir zincir oluşturalım. Bu zincirin ilk halkası bir sponsorluk olsun, ikincisi bir forma alsın, üçüncüsü tribünü doldursun, dördüncüsü maç günü esnafına sahip çıksın. Öyle bir aidiyet duygusu gelişsin ki, Çaycuma Spor bir daha asla yalnız kalmasın. Öyle bir zincir kuralım ki, halkaları kırılmasın; herkes elini taşın altına koysun.

Unutmayalım: Takım sadece 11 oyuncudan ibaret değildir. Takım, arkasındaki şehirdir. Çaycumaspor’un gücü, Çaycuma’nın yüreğinden gelir. Bugün tribünde bir kişi fazla olalım; yarın daha güzel liglerde bir şehir fazla olalım.

Bu yazı bir çağrıdır: Çaycumaspor’u yalnız bırakmayalım. Çünkü bu takım hepimizin. Ve bu zincirin ilk halkası bugün, sende başlasın.