4 EYLÜL: BİR MİLLETİN KALBİNİN ATTIĞI ŞEHİR

Sesli Dinle A− A+ Kaydet Bu haberin interaktif sürümü var Fotoğraflı, kaydırmalı anlatım — 28 bölüm › 4 Eylül 1919’da Sivas’ta toplanan kongre, bağımsızlık mücadelesinin yolunu açan iradeyi ortaya koydu. Bazı şehirler vardır; orada tarih yazılır.

Ve bazı günler vardır, yalnızca bir takvim yaprağı değildir.

O gün Sivas’ın taş sokaklarında yürüyen insanların ayak sesleri, yalnızca bir şehri değil, esaretin gölgesinden çıkmaya hazırlanan koskoca bir milleti uyandırıyordu.

Toprağı işgal edilmiş, ordusu dağıtılmış, başkentinin üzerine çaresizlik çökmüş.

“Milletin istiklalini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.”

İşte 4 Eylül, bu cümlenin ete kemiğe büründüğü gündür.

Çünkü o gün Sivas'ta yalnızca bir kongre toplanmadı.

Yoksulluğun içinde yine de vatanından vazgeçmeyen insanlar toplandı.

Ve hepsinden önemlisi, “Bu memleket bizimdir” diyebilen bir irade toplandı.

Bugün Sivas sokaklarında yürürken bazen düşünüyorum...

Acaba o gün burada yürüyenlerin kalplerinden neler geçti?

Cephelerden gelen haberleri nasıl dinlediler?

Çocuklarının yüzüne bakarken yarının ne getireceğini biliyorlar mıydı?

Vatan kaybedilirse, geriye kazanılacak hiçbir şey kalmayacaktı.

İşte bunun için sustuklarında bile vatan konuşuyordu içlerinde.

Bunun için yokluklarına bakmadan omuz verdiler.

Bunun için kimi canını, kimi malını, kimi gençliğini bıraktı bu toprağa.

Bugün bize çok sıradan gelen bir kelimenin —vatanın— o gün ne kadar ağır bir bedeli vardı, hiç düşündük mü?

Biz bugün bayrağa bakarken yalnızca kırmızı ve beyaz görüyorsak, eksik bakıyoruz.

Bir milletin bağımsızlık uğruna ödediği bedel var.

Sen o gün milletin kalbine şahitlik ettin.

4 Eylül 1919'da burada yakılan ateş, bugün hâlâ sönmediyse bunun sebebi yalnızca geçmiş değildir.

Çünkü vatan sevgisi geçmişte kalmış bir duygu değildir.

Her İstiklal Marşı okunduğunda yeniden ayağa kalkar.

Ve insan, memleketinin kıymetini bazen uzaklara gidince değil, onu kaybetme ihtimalini düşündüğünde anlar.

Bugün bize düşen, 4 Eylül'ü yalnızca törenlerle anmak değildir.

Bir dakikalık saygı duruşuyla geçiştirmek hiç değildir.

Bir millet umudunu kaybetmediği sürece yenilmez.

Bir millet birbirine sırtını dönmediği sürece yıkılmaz.

Bir millet vatanını yalnızca üzerinde yaşadığı toprak olarak değil, uğruna yaşanacak bir emanet olarak gördüğü sürece esir olmaz.

Bugün Sivas'ın göğünde yine bayrak dalgalanıyor.

Güneş yine aynı dağların ardından doğuyor.

İnsanlar yine günlük telaşlarının peşinde koşuyor.

Ama ben biliyorum ki bu şehrin toprağında, bizim göremediğimiz başka bir ses daha var.

Bazen yaşlı bir insanın gözlerinde belirir.

Bazen bir çocuğun İstiklal Marşı'nı söylerken kabaran göğsünde...

Bazı miraslar evlatlara altınla, mülkle, servetle bırakılmaz.

4 Eylül bize işte böyle bir miras bıraktı.