Barış, Sulh Etmek

Hamit KİRAZ'ın Kaleminden…

Kavganın sebebi ne olursa olsun, Nasıl başladığı değil, nasıl sona ereceğidir. Genel olarak kültürümüzde vardır bir kavga, küskünlük insanlar arasında küçük uyuşmazlık olduğunda büyüklerimiz derdi olay büyümeden aileler duymadan barıştıralım.

Çünkü hiçbir küskünlük hiç bir savaş sonsuza kadar sürmez, Hiçbir kavga çözümsüz kalmak zorunda değildir.

Geçmişe baktığımızda, dünya savaşlarının bile bir gün sona erdiğini ve ardından barışın geldiğini görüyoruz. Atatürk'ün'Yurtta sulh, cihanda sulh' sözü de barışın ne kadar önemli olduğunu anlatır.

Çünkü savaşta, kavga'da da kazanan yoktur.

Bir taraf daha az, bir taraf daha çok zarar görür; ama sonuçta iki taraf da kaybeder. Asıl olan insanlara zarar vermeden sorunları çözebilmek ve barışın yolunu bulabilmektir.

Barış, savaştan daha fazla emek, sabır ve çaba ister. Bazen insanlar bu zorluğu göğüslemek yerine şiddete ve silaha sarılır, kavgayı büyütür. Oysa işin sonunda yine barışın gerekli olduğunu anlarlar. Madem sonunda barışılacak, neden baştan barış için çaba göstermeyelim?

Görüyoruz ki aşiretler arasında, aileler arasında yaşanan kavgalar bazen yıllarca, hatta nesiller boyunca sürüyor. Kinler büyüyor, kırgınlıklar derinleşiyor, insanlar birbirinden uzaklaşıyor. Maddi manevi zorluklarla karşılaşıyor,

Ancak yıllar sonra yine tarafların bir araya gelip barışabildiğine şahit oluyoruz. Öyleyse neden yıllarca sürecek düşmanlıklar yaşayalım? Neden çocuklarımıza kin ve nefret bırakalım? Olaylar büyümeden biraz emek versek, çaba göstersek, insanlara zarar gelmeden araya girip tarafları barıştırmaya çalışsak daha doğru olmaz mı?

Savaş herkesle yapılır Barış akil ve onurlu insanlarla yapılır. Unutmayalım ki barışmak yenilmek değildir. Aksine, insanın öfkesine yenilmemesi, aklını ve vicdanını öne çıkarmasıdır.

Önemli olan kavgayı kazanmak değil, barışı kazanmaktır. Çünkü barış olmadan huzur, huzur olmadan yaşam, yaşam olmadan da hayatın olmaz.