Kaht-ı Rical

II. Abdülhamid, Osmanlı İmparatorluğu’nun sondan üçüncü padişahıdır. İmparatorluğu 33 yıl yönetmiştir. Son iki padişah sırasıyla Mehmed Reşad (1909 – 1918) ve Mehmed Vahdeddin’dir (1918– 1922).AKP’liler son iki padişahın ismini ağızlarına almıyorlar.

Varsa yoksa II. Abdülhamid. II. Abdülhamid ve İngiliz gemisi Malaya ile yurt dışına kaçan Sultan Vahdeddin kardeştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde tahta çıkan dört padişah (V. Murad, II. Abdülhamid, V. Mehmed Reşad ve VI.

Mehmed Vahdettin) birbirlerinin kardeşidir. Vahdettin, bu kardeşlerin en küçüğüdür. II. Abdülhamid’in mirasını isteyen torunları da Mehmed Reşad ve Sultan Vahdeddin’i tanımıyorlar. Abdülhamid’i çok sevdiklerinden, onun dönemine benzemeye çalışıyorlar.

Nasıl mı? Gelin bir bakalım. II. ABDÜLHAMİDAbdülhamid iyi bir borsa ve finans yatırımcısıdır. Dönemin finans merkezi olan Galata borsasını yakından takip etmiş, yabancı ve yerli hisse senetleri ile tahvillere başarılı yatırımlar yaparak hatırı sayılır bir servet elde etmiştir.

Ayrıca, çeşitli maden ortaklıkları kurarak dönemin ham madde ticaretinde yer almıştır. Otokratların en büyük özelliği korkak olmalardır. Bu nedenle başta dış güçler olmak üzere iktidarını devirmek isteyen gruplardan çok çekinirdi.

Abdülhamid, 33 yıllık iktidarında iki Türkiye büyüklüğünde toprak kaybetti. Bence, en hazini de Kıbrıs’tır.1878 Ayastefanos Antlaşması ve yaklaşan Berlin Konferansı sürecinde Rusya'nın Doğu Anadolu'ya (Kars, Ardahan, Batum) yönelen tehdidine ve Osmanlı Devleti'ni ortadan/bölme tehlikesine karşı İngiltere'den destek ve ittifak alabilmek için adanın yönetimini İngiltere'ye devretmiştir.

Sonra da İngiltere adaya çöktü. Ancak, iktidarını kaybetme korkusu yaşayan bir otokrat, vatan toprağını böyle kolayca gözden çıkarabilir. İttihat ve Terakki hareketinin içinden çıkan Jön (Genç) Türkler, II. Abdülhamid’in başının belasıydı.

Çünkü bunlar otoriterliğin sona ermesini ve imparatorluğun Anayasa ve meclis tarafından yönetilmesini hedefliyorlardı.(Nitekim, bu hedeflerini 1908 yılında çıkardıkları Anayasa “Kanuni Esasi” ve kurdukları “Meclis-i Mebusan ile gerçekleştirdiler.)II. Abdülhamid, sadece vatan topraklarını kaybetmedi.

Aynı zamanda, imtiyaz yöntemiyle yabancıların tekel niteliğindeki altyapı yatırımlarına katılımına bizzat imza attı. Elektrik, havagazı ve demiryolu hizmetleri. Demiryolu hizmetleriyle, Avrupalı yatırımcılar bu ülkedeki hammaddeleri ülkelerine ucuz biçimde götürüyorlar ve sanayide ürettikleri malları Osmanlı’ya pahalı biçimde satıyorlardı.

Hesapsız, kitapsız, ihalesiz ve yüksek kâr garantileriyle hem de. Yabancılar, II. Abdülhamid’e Bağdat Demiryolu projesini önermişlerdi. İngilizler, kâr garantisi istemeden bu demiryolunu yapmayı taahhüt ettiler. Ancak, İngilizlerin bir suçu vardı.

Abdülhamid’in baş belası Jön Türkleri destekliyordu. II. Abdülhamid, imtiyazı İngilizler yerine yüksek kâr garantisi isteyen Almanlara verdi. Abdülhamid’in kendi iktidarı için vatan topraklarını ve imtiyazları hesapsız ve kitapsız bir biçimde yabancılara tahsis ettiğini Babı Ali’deki (Hükümet Merkezindeki) bürokratları görmüyor muydu?

Tabii ki görüyorlardı. Bu nedenle de madem padişah bu peşkeşleri yaparken iktidarını korumayı hedefliyordu, biz de maddi geleceğimizi garanti almayı hedeflemeliyiz diyordu. Evet, evet Cenap Şahabettin’in alenen yazdığı gibi açıktan rüşvet alıyorlardı.

Osmanlı’da, padişahlar önemli dönemlerde devlet adamlarından görüşlerini layihalar şeklinde kendilerine sunmalarını isterlerdi. Osmanlı arşivinde, II. Abdülhamid dönemine ilişkin yüzlerce layiha bulunmaktadır. Bunlardan birisi de “Deli” lakabıyla anılan Nusret Paşa’ya aittir.

Çünkü bir otoritere, ancak bir deli böyle bir layiha yazabilirdi. II. Abdülhamid yayımladığı layihada “İmparatorluğun içinde bulunduğu yönetim krizinden çıkmak için ne yapılması gerektiğini” sormuştu. DELİ NUSRET PAŞA’NIN CESARETİNusret Paşa layihasında “devletin içinde bulunduğu siyasî krizden çıkabilmesi için ıslahat yapılmasının bir zorunluluk olduğunu, ancak hâlen devlet kademelerinin en üstünde bulunan kişilerin çoğunun ehliyetsiz ve kifayetsiz olmaları nedeniyle bu kişilerle ıslahatın yapılmasının mümkün olamayacağını” belirtti.

Nusret Paşa ehliyetsiz ve kifayetsiz yöneticileri, başlıktaki “Kaht-ı Rical” kavramıyla nitelendirmişti. Günümüz diliyle Deli Nusret Paşa “yürek yemişti.”Deli Nusret Paşa’nın cesareti II. Abdülhamid’de yoktu. Bütün olan biten yolsuzluğa ve toprak kaybına karşın en önemli tepkisi bir genelge yayınlamak oldu.

Padişah 19 Nisan 1888 tarihinde bir İrade-i Seniye yayımladı ve şöyle dedi: “Demiryolu imtiyazları konusunda bazı komisyon ve dairelerin kişisel çıkar sağlamak amacıyla teklifte bulundukları anlaşıldığı takdirde, ilgililerin cezalandırılacağı bildirilmesi.”Değerli okur, Osmanlı Devleti’nde rüşveti suç kabul eden Ceza Kanunu 48 yıl önce 1840 yılında çıkartılmıştı. Bu kanunu rüşvet yiyen memurlar bilmiyorlar mıydı?

Biliyorlardı elbette. Ancak, cezalandırılmayacaklarını da biliyorlardı. Neden? Gelin bir bakalım. CEZASIZLIKİngilizcesi “impunity” olan “cezasızlık” ibaresi, yolsuzluk literatüründe yoğun biçimde kullanılmaktadır. Bu ibare şu anlama gelmektedir; kanunlar enayiler ve garipler içindir.

Değerli okur sen, ben, o yani arkasında bir güç ve utanma duygusu olmayanlar suçtan korkarlar. Ancak, dünya genelinde cezalandırma korkusu ve utanma duygusu olmayan iktidar elitleri bu hakkı kendilerinde bulmaktadır. Örneğin, paranın izinin sürülemediği muhalif belediye operasyonlarında ilgililer şafak operasyonlarıyla gözaltına alınıyorlar.

Neden? Gizli tanıkların “görmedim, duydum” dedikleri ifadelerinde, kendilerine “kimden duydun” şeklinde sorulan soruya “söylemem” rahatlığında ya da genişliğinde verdikleri cevaplar nedeniyle. Baksanıza şu fon vurgununa.

Paranın ayak izleri her yerde. Konuşulan vurgun 20 miyar dolar. Yeni Şafak Genel Yayın Yönetmeni Hüseyin Likoğlu'nun Ekim 2026 sonunda kaleme aldığı "fon" krizine (ekonomideki yüksek montanlı fon ve dolandırıcılık/vurgun soruşturmasına) ilişkin yazısında bir kulis bilgisine yer verdi: Bir AKP’li güçlü “oğlumu tutuklayacak daha anasından doğmadı, tek başıma yapmadım, sadece ben mi yaptım” diyerek tehditler savuruyormuş.

Bu nedenle, II. Abdülhamid’in yukarıdaki İrade-i Seniye’sindeki ricasına benzer biçimde, fon vurgununda “Cumhurbaşkanımız çok üzgün/çok kızgın” diyorlar. Sayın Cumhurbaşkanı, "ummadığınız insanlar bu işlerin içine girmiş" diyor.

MEVZUATTA BÖYLE BİR TÖVBE YOKKurdukları Tövbe Fonuna, “çaldıklarınızı getirin barışalım” diyorlar. Mevzuatta böyle bir tövbe yok.2,2 milyar doları dolandıran Fatma Betül Sayan Kaya AKP’nin WhatsApp gruplarından çıkartılıyor.

Millette biriken öfkenin gazını almak için eski Aile Bakanı Sayan Kaplan’ı tutukladılar ve suç ortağı eşini ev hapsine yolladılar. Akın Gürlek, fon vurgununda “örgütsel bir suç yapılanması var” diyor. Ancak iddialar örgütlü suçları içermiyor.

Zaten ismini Yeni Parti ortaya çıkarmasa kendisinin suç işlediğinden haberimiz dahi olmayacaktı. EPDK’nın kurguladığı milyar milyar dolarlık depolamalı önlisans vurgununu adım adım açıkladım. Hatta CİMER üzerinden bizzat Enerji Bakanlığına, TEİAŞ’a ve EPDK’ya üzerinden sorular zordum.

Tam dokuz tane. Bir sorumda da beni utandırın yahu, bir sorumda. Ne gezer.“Bu vurgunu yapabilmek için, bir gecede kaldırdığınız asgari sermaye ve teminat mektubu şartını, aranızda yazılı olarak istişare ettiniz mi? Her adımı şeffafça attık diyerek, beni halkı yanıltıcı bilgiyi yaymakla suçlayan EPDK tabii ki cevap verEmedi.

Zaten ben de cevap veremeyeceklerini bildiğim için sordum, o soruları. Çünkü ben haklıyım, asrın yolsuzluğunu yapan EPDK klikleri suçlu. ATATÜRK TEK KURŞUN SIKMADAN HATAY’I ALDIBağımsız Türkiye Cumhuriyeti, II. Abdülhamid’in aksine Mustafa Kemal Atatürk’ün başkomutanlığında toprak kazanarak kuruldu.

Geçen hafta vefatının 20. yılında andığımız Bülent Ecevit, Kıbrıs Türklerine toprak kazandırdı ve bağımsız bir yönetim kurmalarına ortam sağladı. Atatürk, tek bir kurşun sıkmadan Hatay’ı Suriye topraklarından alıp Türkiye’nin bir parçası yaptı.

Halk arasında ve Osmanlı geleneğinde Süleyman Şah, Kayı Boyu'nun önderi, Kaya Alp'in oğlu, Ertuğrul Gazi'nin babası ve Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu Osman Gazi'nin dedesi olarak bilinir. Suriye topraklarında bulunan Süleyman Şah’ın Türbesi, Birinci Dünya Savaşından sonra imzalanan antlaşmalarla Türkiye’nin toprağı olarak kabul edildi.

AKP iktidarının hoşgörüsüyle büyüyen IŞID isimli terör örgütü, Türkiye’nin bu toprağını tehdit etti. Türkiye ne yaptı? Türbeyi kaçırdı. Dönemin Başbakanı, “Türbedeki nakil işlemlerinin ardından kalan yapılar patlayıcılarla imha edilmiş, naaş ve manevi değeri olan eşyalar Türkiye'ye (Şanlıurfa üzerinden) getirildi” dedi.

Nereden nereye? Toprak kazanan Atatürk Türkiyesi’nden, Suriye’deki toprağımızdan can havliyle kaçan yeni Türkiye. Tam II. Abdülhamid dönemi.