Gırgır'da Yayımlanan İlk Karikatürümü Buldum

Elimde 11 Ekim 1981 yılına ait Gırgır dergisinin 475. sayısı…

Açıp ikinci sayfasına bakıyorum.

Sayfanın alt köşesinde Gırgır'da yayımlanan ilk karikatürüm.

Çizerek kendimi ifade etmeye başladığım günlerin bir belgesi…

Yayımlanan ilk karikatürümle 45 yıl sonra tesadüf eseri karşılaşınca, (ki bu ayrı bir yazı konusu) aklımdan neler geçtiğini anlatmam kolay değil.

Daha 14 yaşındaydım.

Ortaokul-Lise yıllarımda karikatür çizmek benim için bir tutkuydu.

1981, Türkiye'nin 12 Eylül 1980 askerî darbesinin ardından, ülkenin siyasal ve toplumsal hayatının tamamen değiştiği bir yıldı.

Mizah dergileri de gündelik yaşamı, geçim sıkıntısını, toplumsal olayları kendi dilleriyle anlatmayı sürdürüyordu.

Ben de okuduğum mizah dergilerindeki çizimlerden, gördüklerimden, olup bitenlerden etkileniyor; kendimce hayatı anlamaya, anlatmaya çalışıyordum.

Neredeyse her hafta…

Bir de beklemek var tabii.

Acaba beğenilecek mi?

Yayımlanacak mı?

Yoksa yine olmadı mı?

Her pazar heyecanla Muzaffer Bağırgan’ın gazete bayisine gidiyor, aldığım Gırgır’ın sayfalarını karıştırırken, gözlerim hep kendi çizgilerimi arıyordu.

Nihayet, rahmetli Muzaffer Amca’nın bugün bile hâlâ kulağımdan gitmeyen “Serdar, karikatürün çıkmış!” sözleri…

Bekleyişimin sona ermesi, emeğim ve posta çekiyle gelen ilk telif param…

Gırgır, o yıllarda Oğuz Aral’ın öncülüğünde, genç çizerlere açtığı alanla Türkiye’nin en çok okunan mizah dergilerinden biriydi.

Ben de o derginin bir sayfasında, Oğuz Aral, Latif Demirci, Sarkis Paçacı, Hasan Kaçan gibi ustaların arasında yer bulmuştum.

Ve 10 yıl sonra aynı derginin açtığı karikatür yarışmasında “Türkiye 2.” olmuştum.

Karikatürümün konusuna bakıyorum şimdi.

Bir genç, oturan kadına aşkını ilan etmek istiyor. “Müjgan sana ilan-ı aşk edebilir miyim?” diye soruyor. Kadının cevabı ise romantik havayı bir anda değiştiriyor: “Tabi yalnız kelimesi çift sütuna 250 lira.”

Karikatürün atındaki imza: “Serdar Topraktepe…Susurluk.”

Ne güzel şeymiş insanın adının, doğup büyüdüğü şehrin adıyla birlikte böyle bir dergide yer alması…

Aradan geçen yılları düşünüyorum da…değişen ne var diye…

Bir zamanlar çizgilerle kendimi ifade ediyordum, bugün kelimelerle…

O gün de bir şeyler anlatmaya çalışıyordum, bugün de…

Galiba pek bir şey değişmedi…