Allah’ın Tokadı

Böyle mi öğretti size hocalarınız, büyükleriniz, şeyhiniz, piriniz, yol göstericiniz? Hani, “Kenâr-ı Dicle’de bir kurt kapsa bir koyunu / Gelir de adl-i İlâhî sorar Ömer’den onu” sözü sizin düsturunuzdu, rehberinizdi? Hani siz Hakk’a, hukuka, adalete inanıyordunuz? Peki, nerede sizin adaletiniz?

Size rüşvetin haram, haksız kazancın günah, kul hakkının ağır bir vebal olduğu öğretilmedi mi? Devletin malının milletin emaneti, yetimin hakkının dokunulmaz olduğu anlatılmadı mı? Soyguna göz yummak, vurguncuyu korumak, haksız kazancın önüne siper olmak hangi kitabın, hangi ahlakın, hangi inancın hükmüdür?

Hani, “Devletin dini adalettir” diyordunuz! Hazreti Ömer’in adaletinden söz ediyordunuz! Peki, 17-25 Aralık sürecinde gündeme gelen para, çelik kasalar, milyon dolarlık iddialar, bilekleri süsleyen pahalı saatler, kısa sürede edinildiği ileri sürülen gemiler, yatlar, villalar ve servetlerle mi sağlayacaksınız o adaleti? Söyleyin, Hazreti Ömer’in adaletiyle servetin hesabını veremeyenlerin ne ilgisi var?

Şimdi de 16 Eylül 2026'da patlak veren fon skandalı! İddialara göre yüz binlerce insanın alın teri, yıllarca biriktirdiği parası büyük bir mağduriyetin konusu oldu. Peki, ne oldu? Kim kazandı, kim kaybetti? Paralar nereye gitti?

Kimlerin serveti büyüdü, kimlerin yuvası dağıldı? Bu iddiaların bütün yönleriyle araştırılması, sorumluların ortaya çıkarılması ve mağdurların haklarının korunması gerekirken neden hâlâ cevap bekleyen sorular askıda? Milletin parasını kaybedenlerin değil, parasını soranların susturulmaya çalışıldığı bir düzen olabilir mi? Gerçeklerin ortaya çıkmasından kim, neden korkar?

Hani demokratik hukuk devletinde yargı bağımsızdı? Hani herkes kanun önünde eşitti? Hani makam, mevki, para ve siyasi güç hukukun üstünde değildi? Diyelim ki mahkeme kapılarından kurtuldunuz. Peki, milletin vicdanından nasıl kurtulacaksınız?

Daha da önemlisi, inandığınızı söylediğiniz Mahkeme-i Kübra'da hangi yüzle hesap vereceksiniz? Bir de çıkıp din adına konuşuyorsunuz! Allah'ı Allah'la aldatmak var mı dinimizde? Yalanı hakikat, haksızlığı adalet diye sunmak; mazlumun feryadını duymazdan gelmek; işçinin alın terini, çiftçinin emeğini, emeklinin birikimini hiçe saymak hangi inancın gereğidir?

Devletin imkânlarından yararlanırken milletin hakkını gözetmemek, kamu malını korumak yerine onun üzerinden menfaat sağlandığı iddialarına sessiz kalmak, sonra da dinî söylemlerle kendini aklamak nasıl bir ahlaktır? Üstelik mesele yalnızca para da değil!

Depremde yıkılan binaların hesabını sormak yerine kaderden söz etmek; çimentodan, demirden ve denetimden çalındığı iddialarını görmezden gelmek; maden facialarında can veren işçiler için “İşin fıtratında bu var” demek hangi vicdana sığar? Ormanları, zeytinlikleri, meraları, kıyıları rant uğruna gözden çıkarmak; HES'lerle dereleri, madenlerle dağları, betonla sahilleri tahrip etmek; kamuya ait değerleri elden çıkarırken milletin geleceğini hesaba katmamak memleket sevgisi midir?

Rant varsa ağaç kesiliyor, para varsa doğa katlediliyor. Sonra da meydanlarda vatan, millet, din ve iman nutukları atılıyor! Sahi, sizin için vatan yalnızca üzerinde yaşanacak bir toprak mı, yoksa üzerinde rant sağlanacak bir arazi mi?

Doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovmak, eleştireni düşman ilan etmek, taraf olmayanı bertaraf etmek, kendinden olmayanı ötekileştirmek mi sizin adalet anlayışınız? Caniye villa yaptırmak hangi hukukta var? Haksızlık karşısında susup menfaat karşısında ayağa kalkmak mı sizin ahlakınız?

Elmalılı Hamdi Yazır'ın şu sözünü hatırlatmak isterim: “Kendilerini kanun-ı Hakk'ın fevkinde tanımak isteyen ve emr-ü iradeleriyle hakk-u hakikati tağyir eylemek sevdasında bulunanlar her hâlde sille-i Hakk'ın darbesine mahkûmdurlar.” (Elmalılı, I, 879) İşte meselenin özü budur: Sille-i Hak! Allah'ın tokadı!

Sanmayın ki Allah'ın tokadı mutlaka gökten inen bir darbedir. Bazen mazlumun ahıdır, bazen yetimin gözyaşı, bazen ananın feryadı, bazen de yıllarca susturulmak istenen hakikatin bir gün bütün çıplaklığıyla ortaya çıkmasıdır.

Bazen de Allah'ın tokadı, kendisini milletin üstünde görenlerin milletin iradesi karşısında diz çökmesidir.

Unutmayın! Makamlar geçici, servetler emanet, saltanatlar fanidir. Bugün alkışlayanlar yarın susar, bugün önünüzde eğilenler yarın arkanızı döner. Ama yapılan haksızlık, yenilen kul hakkı, gasp edilen emek ve dökülen gözyaşı unutulmaz.

Mahkeme kapılarından kaçabilirsiniz, hesap soranları susturabilirsiniz, gerçeklerin üzerini bir süre örtebilirsiniz. Ama Allah'ın adaletinden, mazlumun ahından ve tarihin hükmünden kaçamazsınız! Çünkü Allah'ın tokadı, bazen bir anda iner; bazen de yıllarca birikir. Ama geldiğinde ne makam dinler ne saltanat ne de servet!