Bir Makas, Bir İğne, 55 Yıllık Emek: Siraç Ustanın Hikayesi

Mardin’de 13 yaşında terziliğe adım atan 68 yaşındaki Siraç Geroğlu, 55 yıldır iğne ve iplikle hayatını kazanıyor. Bir dönem siparişlere yetişebilmek için sabahın erken saatlerinden gece yarısına kadar çalışan Geroğlu, bugün gelişen tekstil sektörü ve değişen moda anlayışı nedeniyle mesleğin eski günlerini arıyor.

100’den fazla çırak yetiştiren usta, artık mesleğe gençlerin ilgi göstermemesinden endişe ediyor.

Tarihi sokakları, çok dilli ve çok kültürlü yapısıyla öne çıkan Mardin’de bazı meslekler, yalnızca geçim kaynağı değil, aynı zamanda kentin kültürel hafızasının da önemli bir parçası. Bu mesleklerden biri olan terzilik, hazır giyim sektörünün yaygınlaşmasıyla eski günlerini ararken, 55 yıldır makasının başından ayrılmayan Siraç Geroğlu, mesleğini yaşatmaya devam ediyor.

Henüz 13 yaşındayken terziliğe başlayan Geroğlu, yarım asrı aşan meslek hayatında Mardin’in yöresel kıyafetlerini dikerek kentin kültürel mirasına katkı sundu. Özellikle geçmişte yoğun talep gören şalvar ve yelek dikiminde çalışan usta, bir zamanlar siparişleri yetiştirebilmek için sabah saat 07.00’den gece 23.00’e kadar ter döktüklerini anlattı.

Mesleğin eski günlerini özlemle anlatan Geroğlu, geçmişte terzilik atölyelerinin oldukça hareketli olduğunu belirterek, “Eskiden şalvar ve yelek dikerdik, siparişlere yetişemezdik. Sabah 7’de işe başlar, gece 11’e kadar çalışırdık.

Atölyemde benimle birlikte 9 kişi çalışıyorduk. Adeta küçük bir tekstil atölyesi gibiydik. Şimdi ise tek başıma çalışıyorum. Hazır giyim sektörünün gelişmesiyle birlikte terzilikte işlerimiz oldukça azaldı. Artık tek tük işler geliyor, onları yapıyoruz” dedi.

100’DEN FAZLA ÇIRAK YETİŞTİRDİ, ŞİMDİ YETİŞTİRECEK GENÇ BULAMIYOR

Meslek hayatı boyunca 100’den fazla çırak yetiştirdiğini ifade eden Geroğlu, bugün gençlerin terziliğe yönelmediğini söyledi. Geçmişte ustadan çırağa aktarılan meslek kültürünün giderek zayıfladığını belirten Geroğlu, terziliğin gelecek kuşaklara aktarılması gerektiğine dikkat çekti.

“MARDİN’DE YAŞAYAN İNSANLARDAN DİL ÖĞRENDİK”

Mardin’in çok kültürlü yapısının kendisine farklı diller kazandırdığını anlatan ve bir sene Almanya’da yaşayan Geroğlu, Kürtçe, Arapça, Türkçe ve Almanca olmak üzere dört dil bildiğini söyledi.

Geroğlu, “Mardin çok kültürlü bir şehir. Farklı dinlerin ve dillerin bir arada yaşadığı kadim bir kent. Biz de esnaf olduğumuz için farklı insanlarla iletişim kuruyoruz. Zamanla Kürtçe, Arapça, Türkçe ve Almanca öğrendik. Mardin’in kültürel zenginliği hayatımızın her alanına yansıyor” diye konuştu.

TEKNOLOJİ İŞİ KOLAYLAŞTIRDI, GELENEKSEL KIYAFETLER GERİDE KALDI

Terzilikte kullanılan makinelerin de yıllar içerisinde büyük değişim geçirdiğini belirten Geroğlu, eskiden ayakla çalıştırılan manuel makinelerin oldukça yorucu olduğunu söyledi. Yaklaşık 20 yıl önce otomatik makinelerin kullanılmaya başlanmasıyla işlerinin kolaylaştığını ifade eden usta, üretim süresinin kısaldığını ve çalışma saatlerinin azaldığını dile getirdi.

Ancak teknolojik gelişmelerin yanı sıra değişen moda anlayışının da geleneksel kıyafetleri geri plana ittiğini belirten Geroğlu, eskiden günlük yaşamda sıkça tercih edilen şalvar ve yeleklerin artık daha az giyildiğini, bu kıyafetlerin özellikle bazı köylerde varlığını sürdürdüğünü söyledi.

“MESLEĞİMİ HÂLÂ İLK GÜNKÜ ŞEVKLE YAPIYORUM”

55 yıllık meslek hayatına rağmen terzilik sevgisini kaybetmediğini vurgulayan Siraç Geroğlu, işlerin azalmasına rağmen mesleğini severek sürdürdüğünü ifade etti.

Bir zamanlar onlarca siparişin yetişmesi için çalışan, yanında çıraklar yetiştiren ve Mardin’in yöresel kıyafetlerini ilmek ilmek işleyen Geroğlu, bugün tek başına atölyesinde mesleğinin son temsilcilerinden biri olarak makasını elinden bırakmıyor. Onun hikâyesi, yalnızca bir terzinin 55 yıllık emeğini değil, Mardin’de yavaş yavaş unutulmaya yüz tutan bir zanaatın da hikâyesini anlatıyor.