Pegasus CEO’su Güliz Öztürk: Emre 20 Yıl Oldu mu?

10 Kasım’da Pegasus Hava Yolları yine tarihi bir uçuşa imza attı ve Kurtuluş Savaşı’nın başlangıç noktası olan Afyonkarahisar’a, filosundaki 100’ncü uçağı Cumhuriyet ile özel uçuş düzenledi. 4 sene önce 10 Kasım’da Samsun’da başlayan anlamlı proje Atatürk’ün izinden Selanik, Çanakkale ve bu sene de Afyon ile devam etti.

Ben de 4 yıldır bu organizasyonda yer alıyorum.

Priştine, Saraybosna, Dubai, Bişkek, Barselona, Nevşehir… gibi Pegasus’un diğerlerini hatırlayamadığım ilk hat açılışlarında, kız çocuklarının uçaklara isminin verildiği ilk organizasyonda, ilk uçak alımı yapılan törenlerde ve basının davetli olduğu etkinliklerde bulundum.

Uzun yıllar Türkiye ve dünyada tüm havayollarının organizasyonlarında yer aldım. IATA, ICAO gibi havacılık kurallarını belirleyen uygulayıcıların konferanslarında da yer alıyorum.

Ama Pegasus’un etkinliklerinde çok daha huzurlu oluyorum. Sebebi ne biliyor musunuz? Gazeteciler arasında ayrım yapmıyorlar. Herkese aynı ve olumlu davranıyorlar.

Öte yandan Pegasus’un işlerinde havayolu sektörüne emek veren eski arkadaşlarımı görme fırsatı da buluyorum. Banu Karamuk’u, Neyire Katipoğlu’nu. Habertürk’te çalışırken ve Aviationext’i ilk kurduğumda bana yardımcı olan Zeynep Bilinmez, Almina Özer ve Armağan Aslan’ı da görmek bana olumlu katkı sağlıyor ve mutlu oluyorum.

Bugün size Pegasus Hava Yoları ile olan üç hikâyemi anlatacağım.

İlki Afyon dönüşü Pegasus Hava Yolları CEO’su Güliz Öztürk ile olan bir konuşma, ikincisi Ali Sabancı ile olan farklı bir hikâye ve üçüncüsü ise analiz yazılarımın öncüsü Mehmet Nane ile olan cümleler…

Geçtiğimiz hafta Çırağan Sarayı’nda Havacılık Hukuku Konferansı vardı. Güliz Hanım ile orada fotoğraf çekildik, sohbet ettik, haberini yaptım. 4 gün sonra beraber Afyon’a gittik.

Çok yoğun çalıştıklarını biliyorum o nedenle Afyon seyahatinde yanına fazla gitmedim. Mehmet Nane Bey’in de aynı şekilde.

Gazetecilerin bu tarz yöneticilerle ikili görüşme yaptığı önemli etkinlik olsa da ben tempolarını bildiğim için bilerek onlarla yakınlaşmadım.

Afyon’da turumuz tamamlanmış Kütahya Zafer’den dönüş için uçağımızdaki yerimizi almıştık.

Pegasus CEO’su Güliz Öztürk: Emre 20 Yıl Oldu mu?

Uçak daha kalkmamıştı. Baktım herkes yorulmuş, Güliz Hanım’a ve Mehmet Nane Bey’e olan ilgi azalmıştı.

Güliz Hanım’ı koltuğunda tek görünce yanına gidip fotoğraf çekilmem gerektiğini düşündüm.

Yanına gittim. Güliz Hanım çok yorgun değilseniz bir fotoğraf çekilebilir miyiz? dedim. 4 gün önce beraber Çırağan Sarayı’nda çekilmiştik.

Güliz Öztürk; “Olur mu Emre seninle her zaman fotoğraf çekilirim” dedi.

Sonra kalktım uçağın koridoruna doğru yönelirken Güliz Hanım, “Emre 20 yıl oldu mu? dedi.

Ben, “Evet Güliz Hanım oldu!” dedim ve yerime geçtim.

Bu sorudan sonra zamanın nasıl hızlı geçtiğini anladım. Güzel dostluklar kurmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu bir kez daha aklıma kazımış oldum.

Mehmet Nane: Köşe Yazısını Daha Kısa Yazabilmek Çok Önemli

Analiz yazılarımın kaynağının Mehmet Nane olduğunu söylersem yanlış olmaz. Mehmet Nane’nin bana kurduğu bir cümle benim için o kadar önemli ki, yazılarımı ona göre hazırlıyorum. Mesela ‘hava yolları bir fincan kahve ücreti kadar kar edemiyor’ cümlesi, ‘hava yolları pandemiden 2025’te kurtulur’ cümlesi gibi söylediği nokta atışı öngörüler yazılarımda bana ilham veriyor.

Afyonkarahisar uçuşunda da ‘köşe yazısını daha kısa yazabilmek çok önemli’ cümlesi kurdu. Bu cümle benim yol haritamın yeni stratejisi olarak kayıtlarıma geçti. Yine bir şey öğretti…

Ali Sabancı: Emre’nin Muhabiri Ben Olacağım!

Pegasus’un, “Dünyanın En Güzel Hediyesi” kapsamında yapılan resim yarışmasında birinci olan Ada’nın resmi ile hava yolu uçağını boyadı. Hem de Ada’nın ismini uçağına verdi. Bu organizasyon 12 yıl önce yaşandı. O dönem Pegasus Hava Yolları CEO’su Sertaç Haybat idi.

Biz basın mensupları olarak Ali Sabancı ile röportaj yapmak için sıraya girmiştik. Tüm önemli haber kanalları oradaydı. Ben de sıraya girdim. Sonra Ali Sabancı, “Ben konuşmayacağım. Sertaç Bey sorularınızı yanıtlayacak” dedi.

Gazeteciler hayal kırıklığına uğradı. Sertaç Bey ile röportaj yapmaya başladılar. Yarısı işini bitirmişti.

Sonra Ali Sabancı geri geldi. “Emre nerede?” dedi. En arkadaydım.

“Yine tek başına çalışıyorsun. Hem yazıyor Ahem çekiyor, hem de en iyi haberi yapıyorsun. Yine muhabirin yok mu?” dedi.

O da bana, “Bugün senin muhabirin benim, Sertaç Bey’e istediğin soruları ben soracağım” dedi.

İş bitti diğer basın mensupları arkadaşlarla araçlarımıza gittik.

Diğer gazeteciler, “Bizim Sertaç Bey ile olan röportajımız çöp oldu. Emre Nar’a Ali Sabancı özel prodüksiyon yaptı” konuşmalarıyla şirketimize geri döndük.

Sonuç olarak Pegasus hava yolları benim havacılık geleceğimi oluşturan bir yapı oldu her zaman.