Nuh der peygamber demez
- Halk arasında sıkça kullanılan bu sözün nereden çıktığını eskilerde pek bilmezdim
- Açıkçası çok merak ettiğimde söylenemez
Halk arasında sıkça kullanılan bu sözün nereden çıktığını eskilerde pek bilmezdim. Açıkçası çok merak ettiğimde söylenemez. Ne zaman insanlık tarihinin tevhid ve şirk mücadelesine şahitlik eden bir süreç olduğunu fark ettim o zaman bu sözde benim zihnimde biraz oturmaya başladı.
Geçtiğimiz günlerde bir grup arkadaşla Yunus suresi 71-74. Ayetleri müzakere etme şerefine eriştik. Bu ayetlerde Nuh (as)’ın kavmi ile olan münasebetleri, onları yegane ilah olan yer ve göğün, bütün alemlerin rabbı Allah’u Teala’ya itaate çağıran tebliğ ve davet sürecinden kısa bir kesit anlatılıyordu.
Ayetler mealen şöyle; 71- Oku onlara Nuh kıssasını. Hani kavmine, ey kavmim demişti, aranızda bulunmam ve Allah'ın ayetleriyle öğüt vermem ağır geliyorsa size, ben Allah'a dayanmışım, siz de, ortaklarınız da toplanın, ne yapacağınızı kararlaştırın, sonradan da yaptığınız şey, sizi kederlendirmesin, sonra kararınızı bildirin bana ve hiç mühlet de vermeyin.
72- Yüz çevirirseniz zaten sizden bir mükafat istemem, benim mükafatım, ancak Allah'a ait ve Müslümanlardan olmam emredildi bana.
73- Derken onu yalanladılar da onu ve onunla beraber gemide bulunanları kurtardık ve onları hükümdar ettik ve delillerimizi yalanlayanları sulara boğduk, bak da gör, korkutulanların sonları ne oldu.
74- Ondan sonra da insan topluluklarına peygamberler gönderdik, apaçık delillerle geldikleri halde önceden yalanladıkları şeylere bir türlü inanmadılar. İşte biz, haddini aşanların gönüllerini böyle mühürleriz.”
71. ayette sırtını dayadığı gücün farkında olan bir kişinin tavrı ve bu güce ne kadar güvendiğinin, tevhid ve teslimiyet ile tevekkülün zirvesini görebiliyoruz. Allah’ın ayetleri ile size öğüt vermem size ağır geliyorsa sorusu gerçekten çok müthiş ve bir o kadar rest çeken bir ifade olarak karşımızda duruyor.
Sizin için bu konu alay konusu oluyor ve beni türlü şeylerle tehdit ediyorsunuz ya, tehdit ettiğiniz şeyi gerçekleştirmek için siz ve ortaklarınız/ortak koştuklarınız/putlaştırdıklarınız, bir araya gelin ve ne yapacağınıza karar verin. Verdiğiniz karar sizi sonra kederlendirmesin, üzülmeyin, pişman olmayın ve verdiğiniz, benim hakkımda ortaya koyduğunuz hükmü bana bildirin ve bunu uygulamaya koymak için bana hiç mühlet, süre, fırsatta vermeyin.
Bu bir duruştur. Bu duruşu ortaya koyan yürek yada yüreklerin tek dayanağı Allah’a dayanmış olmaları ve O’nun gücüne, kudretine, sözünde durmasına olan güven ve teslimiyettir. Çağdaş firavunların, zalimlerin, her fırsatta Müslümanlara ve İslam’a saldıranların tarihte olduğu gibi bu günde korkuları, korkulu rüyaları hep bu duruş sahibi insanlar ve onların çoğalması olmuştur.
Gazze bu gün canlı şahit ve örnektir. Biz; evimizde, ailemizde, sokağımızda, mahallemizde, köyümüzde, kasabamızda, şehrimizde, bölgemizde, ülkemizde haksızlık ve adaletsizliğin önüne geçmek istiyorsak, adil ve yaşanabilir bir ortam oluşturmak istiyorsak bu duruş, inanç ve teslimiyete sahip olmak zorundayız.
72. ayet bu duruşu tamamlayan daha vurucu bir ifade ile geliyor. Yüz çevirirseniz, (neyden/kimden yüz çevirirseniz, değer verdiklerinizden) yani davetime icabet ederseniz sizden bir mükafat istemem, çünkü benim mükafatım alemlerin rabbı Allah’a ait. O rab ki bana Müslümanlardan, teslim olanlardan olmamı emretti.
Davetine karşılık bulamayan Nuh(as), yalanlanarak ona karşı hiddetlenerek ve şiddetlenerek eza ve cefa çektirmeye niyet eden hak ve adaletin karşısında duranlar, inkarı, inatlaşmayı kendilerine bir adet ve yaşantı biçimi haline getirenler, tez istedikleri azaba düçar olacaklarının farkında değilken bir anda yağan yağmur ve yerden çıkan su ile boğulup gittiler ve daha düne kadar alay ettikleri ve karada yüzdürecek gemi yapıyor vs. şeklindeki çıkışlarının bir boş lakırdı ve söz olduğunu açık ve seçik gördüler ama geriye dönüş yoktu artık.
İçinde bulunduğumuz, şehir yada toplumu, en dar, en küçük yapıdan, en büyük yapıya kadar kurtuluşa erdirmek bizim elimizde değil ancak ve ancak alemlerin rabbı, zül celal-i ve’l ikramın elinde ve kudretindedir. Bize düşen ise, onun ayetleri ile korkmadan ve usanmadan uyarmak, iyi ve doğruyu hatırlatmak, olacaktır.
Yine bize düşen çağrı ve davet/hatırlatma yanında gemiler inşa etmektir. İnsanlığı kurtuluşa götürecek ve yeniden bir çığır açacak, tarih yazacak medeniyeti kuracak insanları götürecek, diğer canlıları taşıyacak araçlar/taşıtlar yapmak ve hazırlıklı olmaktır.
İnsan ve şeytanın mücadelesi sürerken oluşturulan yeni toplumun zaman içerisinde uslu duracağının bir garantisi olmayacak elbette ve 74. Ayette belirtildiği gibi olması gerektiği yeri ve durması gerektiği yerin sınırını aşanları uyarmak için nice elçiler gelecek ve Allah’ın ayetlerini hatırlatacak ancak çoğu inanmayacak ve eski düşünce ve akidelerinden vaz geçmeyecek.
Eski kabuller hep doğru gelecek ve ısrarla bunu savunmaya devam edecekler ve bundan dolayı da Allah azze ve celle de onların gönüllerinin hidayet ile buluşmasına izin vermeyecek. O nedenle Nuh diyecekler ama asla Peygamber demeyecekler.
Gönlünü İslam’a açanların ise sadece hidayeti artacak ve imanları daha da güçlenecek. Nuh (as) gibi gemileriniz/gemilerimiz, Selahaddin Eyyubi gibi siyah sarıklarımız olsun vesselam.
Yorumunuz için teşekkürler, en kısa sürede gözden geçirilip yayınlanacaktır
Karamandan.com, Karaman ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.
Günde en fazla 3 kritik gelişme. Bildirim kirliliği yok, anında bilgi.
Kategori: Kültür-Sanat
Yayın: 19 Kasım 2026 12:48 · Kaynak: karamandan.com