Bir Anne Hakkında, Ölü Arının İğnesi: Antalya Altın Portakal Film Festivali Günlükleri #3

Antalya’da Altın Portakal Film Festivali’nin nabzını tutmaya devam ediyoruz. Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması’nda 5 ve 6 numaralı filmleri de geride bırakırken şu ana kadar sinemaya doyduduğumuz, akılda iz bırakan, işte bu dedirten bir filme henüz karşılaşmamış olmamızın üzüntüsünü yaşıyorum.

Festivali takip eden basın ekibinin tamamına yakını da bu görüşte. Bu sene festival oldukça zayıf başladı ve aynı şekilde de devam ediyor. Umarız diğer 6 filmde biraz toparlanma yaşarız ve iyi filmler izleyebiliriz. BİR ANNE HAKKINDA - ULUSAL YARIŞMA #5Büşra Bülbül’ün ilk uzun metraj filmi “Bir Anne Hakkında”, festivalde Ulusal Yarışma’da kendine yer bulsa da bu yarışma için yarışabilecek seviyede bir film değil.

Sevda Erginci başroldeki anne Sibel rolüyle karşımıza çıkarken, çocuklarından Songül’ü oynayan Deniz Duygu Köse’nin performansı dikkat çekiyor ve yer yer gülümsetiyor.3 çocuklu bir annenin yaşam mücadelesini izlediğimiz filmde hayatta kalmaya çalışan ve çocuklarıyla yaşama tutunan bir anne karakteri çıkıyor karşımıza. Eşi hastanede olan ve iyileşmesi için karaciğer nakli bekleyen Sibel’in çaresiz yaşamı resmediliyor fakat senaryoda tutarsızlıkla göze çarpıyor.

Büşra Bülbül’ün Bekir Bülbül ile birlikte kaleme aldığı senaryonun ilk etapta daha farklıymış da daha sonradan bu şekilde filme alınmış gibi bir havası var çünkü bazı kısımlar apar topar anlatılıyor ve yeterince derinleştirilemiyor. İstanbul’un Avrupa yakasında bir semtten Sakarya’ya 2 şişe süt için giden Sibel’in bu kadar uzun mesafe kat ediyor olması filmi inandırıcı olmaktan ziyade basitleştiriyor.

Birkaç semt öteye gitse de kimse mesafenin uzunluğu ya da kısalığını sorgulamayacak zaten. Neden Sakarya diye sorarken buluyoruz kendimizi. Özetle Bir Anne Hakkında, en azından uzun olmayarak seyirciyi düşünen bir yapım olmuş çünkü yönetmen ayakları yere basmayan, fazla dramatize edilmiş, geçmiş dönem Türkiye’sinde belli başlı kanallarda TV filmi olarak oynatılsa daha iyi olabilecek bir film çekmiş.

Bu şekilde hele bir de Antalya’da ana yarışmada yer alıyor olması festival için iyi bir haber değil. Yönetmenin ikinci filmini merakla bekliyor olacağım çünkü daha iyi bir sinemacı olması için önünde değerlendirecek nice zamanlar olacağını düşünüyorum.

ÖLÜ ARININ İĞNESİ - ULUSAL YARIŞMA #6Başrollerinde Cansel Elçin ve eşi rolünde de gerçekte de eşi olan Zeynep Tuğçe Bayat’ın yer aldığı filmin yönetmenliğini Aydın Orak üstleniyor. Son dönemin üretken isimlerinden Orak’ın yeni projesi annelik ve babalık kavramı üzerinden ilerlese de temelde suçluluk psikolojisi üzerine eğilen bir yapım olarak akıllarda kalıyor.

İşinde başarılı bir avukat olarak resmedilen Yusuf karakterinin henüz yeni doğmuş bebeğine yanlış ilacı vermesiyle başlayan suçluluk psikolojisi film boyunca devam ediyor. Bebeğin ölüm nedeni ilaç mı yoksa doğal bir ölüm mü olduğu senaryoda üzerinde en çok durulan kısım olmasına rağmen bu durum netlik kazanmıyor ve ucu açık bırakılıyor.

Eşine gerçeği açıkladığında ise bir annenin depresyona sürüklenme sürecini izliyoruz. Yaşanan bir acının ardından içsel dünyalarıyla yüzleşen karakterler yeniden toparlanıp hayata devam edebilme gücünü gösterebilecekler midir?

Trajik bir olay örgüsüne sahip olan filmin senaryosu birçok kısımda çalışmıyor ve tıkanıyor. Yusuf’un aldığı davada karar açıklanırken son saniyede çekilmesi fakat buna rağmen kararın değişmemesinin hikayeye en ufak bir katkısı olmadığı gibi, davada kurtardığı kişiyle yolda karşılaşmasını ve ondan beylik öğütler dinlemesini izliyoruz.

Hiçbir anlamı olmayan bu sahneler filmin süresini uzatıyor. Ek olarak bir arı metaforu filmin başından sonuna dek eşlik etse de bu da pek açığa kavuşturulmuyor ve anlamsız bir seçim olarak duruyor. Arı sokması, rüyada arı görülmesi, televizyonda arı belgeselinin oynaması gibi pek çok sahnenin filme kazandırdığı herhangi bir şey yok.

Özetle, Ölü Arının İğnesi ve Bir Anne Hakkında filmleriyle festivalin ilk 6 filmini vasat altı olarak nitelendirebilirim rahatlıkla.