Aruz Kalıplarında Hikmet Pırıltıları (31)

Ah sandı görüp hep sevecek hep seveceksin

Ah sandı görüp hep sevecek hep seveceksin

Ye’si sevdâ rengi düşmüş çeşm-i dildar kan bugün

Neyleyim ah neyleyim can nâzenin giryan bugün

Duymamış hiç bâd-ı firkat köz ciğer biryân bugün

Neyleyim ah neyleyim can nâzenin giryan bugün

Güller solsa da gönlüm şen hezârı özle sen

Güller solsa da gönlüm şen hezârı özle sen

Ben deyuben gezenin kalmaz bil ism ü sanı

Söyle cânâ cevre düşkün zâlim olduysan eğer

Dilfigar etmek de aşkın kanunundanmış meğer

Bilmiyorsan âşıkânın kalbi dünyâlar değer

Dilfigar etmek de aşkın kanunundanmış meğer

Dîl şevkutarâb, sanki sever çektiği derdi

Yan ki gönlüm âteş-i aşk bâb-ı hikmettir sana

Nur olur birden o nârın sanma nikmettir sana

Ol Cemil’in kudretinden cümledir her yansıyan

Geç şu üç gün lezzetinden bil nedâmettir sana

Ol Vedûd esmâ-i hüsnâsında lutf-i aşka bak

Başka bak ey nefse düşmüş çeşm-i nâdân başka bak

Hem selam bekler çiçekler sanma sen bülbülde gül

Kâinat bin nâme hıfz et neş’eyâb ol gül de gül

Pür ümîdim dâvet-i cennet duyup cennet misal

Hakk sözünden olma gâfil bil muhakkaktır visal

Bilmez mi gönül gâyesi Hakk, Hakk’a niyazda

Dîl perîşân dîde giryân sîne biryân oldu gör

Sanki güzdür nevbahardan soldu güller soldu gör

Bî-ümîdim neşve-i tâbım sönüp kayboldu gör

Sanki güzdür nevbahardan soldu güller soldu gör

‘Hakşinas bir maske’ takmış, ardı gizlenmiş den’i

Kol kırar hem ‘sizdenim’ der, gösterin dıştan yen’i

Sağcı olmuş solcu olmuş öyle kandırmış beni

Ah riyâkar kol kırar hem gösterir dıştan yen’i

Nerde kaldın iftirakın derde dûçar etti gel

Sûzinâk dîl âh ü feryâdım duyar ağyar benim

Ah meğer sevdâ ateşten gömleğimmiş yar benim

Hâtırâlar pür elem dil-i şeydâ gam’la gel

Dîde giryân oldu gör silmedin bir damla gel

Yetti cânâ firkatın şâd edip bayramla gel

Dîde giryân oldu gör silmedin bir damla gel