“Eller yukarı” mı, “mücadeleye devam” mı?

Sevgili okurlarım; yoksulluk, işsizlik, adaletsizlik, hukuksuzluk, devlet kaynaklarının yağmalanması, siyasilerin haksız kazançları herkesi canından bezdirdi.

AKP iktidarı yaşamı o kadar zorlaştırdı ki, çoğu kişi “eller yukarı” noktasına geldi.

Acaba “eller yukarı” yapıp sisteme teslim mi olmalıyız, yoksa zorluklar karşısında “mücadeleye devam” mı etmeliyiz?

Kuşkusuz mücadeleye devam etmeliyiz.

Teslim olmak, hiçbir Türk aydınına yakışmaz.

Bu konuda bir rehberimiz de var.

Mustafa Kemal Atatürk…

Atatürk, “mücadele gücü düşük aydınlara” bakın nasıl yol gösteriyor?

Tarih, 29 Ekim 1933.

Cumhuriyet’in 10.yıldönümü.

Atatürk, tee 93 yıl önce, “o dönemin mücadele gücü düşük aydınlarına” bakın nasıl yol göstermişti.

Aslında Mustafa Kemal’in bu sözleri, “bugünün mücadele gücü düşük aydınları” için de geçerli.

Büyük önder, diyor ki:

“İdeal ele geçince ideal olmaktan çıkar, yaşanır bir şey olur. Bazı şeyler, kanunla, emirle, milletçe omuz omuza boğuştuğunuz halde düzelmezler. Adam fesi atar, şapkayı giyer ama alnında fesin izi vardır.

Siz sarıkla gezmeyi yasaklarsınız, kimse sarıkla dolaşmaz. Ama bazı insanlardaki görünmeyen sarıkları yok edemezsiniz. Çünkü onlar zihniyetin içindedir. Zihniyet binlerce yılın birikimidir. O birikimi bir anda yok edemezsiniz, onunla boğuşursunuz.

Yeni bir zihniyet, yeni bir ahlak yerleştirinceye kadar boğuşursunuz ve sonunda başarılı olursunuz. Önemli olan boğuşmaktan yorulmamak, umutsuzluğa düşmemektir. Milletler böyle ilerler. Yorulan, umutsuzluğa kapılan yenilir.

Biz biliyoruz ki inandığımız şeyler doğrudur, yenidir, ileridir. Öyleyse; eskiyi, geriyi, işe yaramazı mutlaka yeneceğiz demektir. Çünkü ilerlemenin başka çaresi yoktur. Yaşamak kanunu, budur.”

“Yaşamak kanunu” neymiş?

Nasıl?

Mustafa Kemal, 93 yıl önce, bugünleri de ne güzel anlatmış değil mi?

Atatürk, neler söylüyor?

”Binlerce yılın birikimi olan karanlık zihniyetin bir anda yok edilemeyeceğini” söylüyor.

”Yeni bir zihniyeti ve yeni bir ahlakı yerleştirmek için boğuşmanın, çabalamanın, mücadelenin şart olduğunu” söylüyor.

”Önemli olan boğuşmaktan ve yorulmaktan umutsuzluğa düşmemektir” diyor.

”Yorulan ve umutsuzluğa kapılan yenilir” diyor.

”İnandığımız şeylerin doğru, yeni ve ileri olduğunu” söylüyor.

”Eskiyi, geriyi, işe yaramazı mutlaka yeneceğimizi” belirtiyor.

”İlerlemenin başka çaresi yok” diyor.

Ve Atatürk, bu ilkelerin tamamına “Yaşamak kanunu” adını veriyor.

O halde “Yaşamak kanunu”nun esası neymiş?

Umutsuzluğa kapılmamakmış…

Yılmamakmış…

Her ne şart altında olursa olsun mücadeleyi sürdürmekmiş…

Doğru bilinen yolda yürümeye devam etmekmiş…

Bu kanun, hepimize yol gösterici olmalı

Görüyorsunuz…

Atatürk’ün görüşleri “zamansız”.

93 yıl önce de geçerliydi, bugün de geçerli.

Bir toplumun aydınlanması, öyle “düğmeyi çevirerek gerçekleştirilecek kadar” kolay ve basit değil.

Hedef koyacaksın, çalışacaksın, çabalayacaksın, proje geliştireceksin.

Önüne çıkan engellere teslim olmayacaksın.

Umutsuzluğa kapılmayacaksın, yılmayacaksın.

Sorunun çözümünü bir başkasından beklemeyeceksin.

Çaresiz kalınca “yurt dışına kaçmayı” aklının ucundan geçirmeyeceksin.

Atatürk’ün “Yaşamak kanunu”nu belleğimizde ve vicdanımızda özenle koruyalım.

Bu kanun, rehberimiz olsun, bize yol göstermeye hep devam etsin!