Marmarabirlik’te üreticinin menfaati nerede?

Marmarabirlik’in lisanslı depoları, üretici açısından en basit tabiriyle bir “ürün bankası” anlamı taşır. Ürün döneminde zeytinini veya zeytinyağını ucuza satmak zorunda kalmadan güvenli bir şekilde stoklamanı, bu ürün karşılığında aldığın dijital senetle (ELÜS) hem kredi kullanmanı hem de fiyatlar yükselişe geçtiğinde ürününü borsada satmanı sağlayan mükemmel bir sistemdir.

Fakat bu sistemi kim biliyor? Marmarabirlik üyesi olan veya olmayan bir üreticinin bu sistemden haberi var mı? Ben adım gibi inanıyorum ki birlik yöneticilerinin bu sistemi kimseye anlattığı falan yok. Usulden lisanslı depoculuğu anlatan internet siteleri kurulmuş.

Fakat işten güçten, stresten ve sıkıntıdan başını kaşıyamayan üreticinin bunlardan haberi yok.

Değerli üreticiler, aslında öylesine güzel bir sistem ki toplamda 13.500 ton zeytin ve 4.000 ton zeytinyağı kapasiteli bir deponun sahibisiniz. Fakat bu imkânı kullandırtmıyorlar.

Bir dönem eski Orhangazi Kooperatif Başkanı Remzi Bayram’a sormuştum. Kendisi hâlihazırda genel merkez yöneticisi. “Biz lisanslı depoları neden kullanamıyoruz?” diye sormuştum. Maalesef, “Kendi kooperatifimize yetmiyor.” şeklinde bir cevap almıştım.

Hatırladığım kadarıyla kooperatifler ana sözleşmesinde üyelerin menfaatine hareket edilmesi gerektiği belirtiliyor. Fakat bakıyorum, burada menfaatin nerede olduğu belli değil. Üretici her zaman mutsuz. Çaresizlik ve bekleyiş içinde.

Üye üretici artık şunu bekliyor erken fiyat açıklasın kota uygulamasın, gerisi bi şekilde olur.

Biz çok büyük bir metropolde yaşamıyoruz. Hepimizin bir yerlerde bir fotoğraf karesi var. Buradan Marmarabirlik Genel Başkanı Ali Yıldız’a sormak istiyorum: Yöneticilerin nasıl bir gelir kaynağı var da ultra lüks restoranlarda bir gecede bir iki asgari ücret bırakıyorlar? Nasıl bir şans, nasıl bir şöhret bu?

Bir tek zeytin tanesi için merdivenin tepesine tekrar çıkan üreticinin malını, hediye adı altında bakanlıklara, bürokratlara ve gelen misafirlere dağıtıyorsunuz.

En son hatırladığım kadarıyla, göreve yeni geldiğinizde basın mensuplarına bir kahvaltı verdiniz. Bu kahvaltının ardından dağıtılan hediye poşetlerini görünce içim acıdı.

Bu üyenin malına bu derece göz dikmeyin! Üyenin menfaatine olmayan işlere girişmeyin.

Mesela şunu da açıklar mısınız: Bir yıl içerisinde dağıtılan hediyeliklerin miktarı nedir?

Üretici artık şunu bekliyor: Gelen gideni aratmasın!

Bu kadar rahat davranmayın! Kendi köyünüzden cenazenizde helallik alabilirsiniz ama binlerce Orhangazi, İznik, Gemlik ve daha nice yerdeki üyeden helallik alamazsınız.

Üreticinin hakkını yedirmeyin.

Unutmayın ki her şey gelip geçicidir. Marmarabirlik ise daima kalıcıdır. Allah birliğimizi başımızdan eksik etmesin.