Voyager 1, yıldızlararası uzayda iletişim kesintisini atlattı

Voyager 1, ekim ayında yaklaşık 48 saat süren iletişim kesintisini kendi kendine çözdü ve Dünya ile yeniden bağlantı kurdu. Bir ışık-günü uzakta.

· 2 dk 3 Voyager 1, yıldızlararası uzayda iletişim kesintisini atlattı Bluesky'de ve beğeni sayısı ABD seçim gecesinde ikiye katlandı Voyager 1, insanlığın en uzak uzay aracı, 18-20 Ekim tarihlerinde yaklaşık 48 saat boyunca Dünya ile iletişimi kesildi. Uzay aracı sorunu kendi kendine çözdü; mühendisler uzaktan bir düzeltme göndermeden önce sinyal yeniden alındı.

NASA'nın Jet Propulsion Laboratory (JPL) bünyesindeki Voyager görev yöneticisi Kareem Badaruddin, 29 Ekim'de yapılan açıklamada olayı şu sözlerle değerlendirdi: "Uzay aracının böyle bir şey yapmasını ilk kez görüyoruz, ancak görevde artık beklenmedik olayları beklememiz gereken bir noktadayız."

Voyager 1 şu an Dünya'dan yaklaşık bir ışık-günü uzakta; bir komutun uzay aracına ulaşması bir gün, yanıtın Dünya'ya dönmesi bir gün daha sürüyor. Uzay aracı, 16,09 milyar mil (25,89 milyar kilometre) uzaklığa ulaşarak 18 Kasım'da ışık-günü kilometre taşına ulaşacak.

NASA'nın üç antenli Deep Space Network (Derin Uzay Ağı) düzenli kontrol yapar. 18 ve 19 Ekim'de Voyager 1 yanıt vermedi; sinyal 20 Ekim'de geri geldi. Mühendisler hâlâ nedenini araştırıyor, ancak uzay aracının bir tür "güvenli mod"a geçtiği düşünülüyor.

Bir itici grubu çevrimdışı oldu ve yedekleri devreye girdi; bu takas, uzay aracının bilgisayarları aktif iticilerde bir sorun algıladığında otomatik olarak gerçekleşiyor.

Voyager 1 ve hâlâ çalışan ikizi Voyager 2, 1977'de fırlatıldı ve güneş sistemindeki gezegenleri keşfetmek için yola çıktı. İki uzay aracı, nadir bir gezegen hizalamasından yararlanarak Jupiter, Saturn, Uranüs ve Neptün'ü minimum yakıtla ziyaret etti.

Her ikisi Jupiter ve Saturn sistemlerini birkaç ay arayla geçti; Voyager 1'in Saturn halkaları ve Titan'a (yaşam öncesi kimya barındırabileceği düşünülen uydu) yakın geçişi, uzay aracının yörüngesini güneş sistemi düzleminin üstüne çıkardı. Voyager 2 ise 1986'da Uranüs'e, 1989'da Neptün'e giderek bu gezegen sistemlerinin bugüne kadarki tek yakın görünümünü sağladı.

Nükleer enerjiyle çalışan ve derin uzaydan değerli bilim verileri göndermeye devam eden Voyager'ların görevleri birkaç kez uzatıldı. Her ikisi de birkaç yıl önce yıldızlararası uzaya geçti ve hâlâ operasyonel. Ancak güç kaynakları (plütonyum) azalıyor; mühendisler periyodik olarak bazı aletleri kapatıyor veya güç tasarrufu için başka yollar buluyor.

Voyager 1 son olarak "Büyük Patlama" (Big Bang) adlı bir güç ayarlamasına tabi tutuldu; bu ayarlama bir dizi uzay aracı aletini yeniden yapılandırdı.

Eylül başında mühendisler Voyager 1'de üç cihazı kapatıp üç daha düşük güçlü alternatifle değiştirdi; Voyager 2 de yaklaşık altı hafta önce benzer bir "Büyük Patlama" gerçekleştirdi. JPL, görevin ne kadar daha çalışabileceğine dair kesin bir tahmin vermedi, ancak her uzay aracının yılda 4 watt güç kaybettiğini (her biri 470 watt ile fırlatılmış) ve "Büyük Patlama" sayesinde bilimsel aletlerin "daha önce tahmin edilenden daha uzun" süre çalıştırılabileceğini belirtti.

Voyager 1'de azalan güç, aksi takdirde muhtemelen gelecek yaz başka bir aletin kapatılmasına neden olacaktı.

2022'de JPL'de Voyager proje yöneticisi Suzanne Dodd, görevin 2030'lara kadar devam etmesi umudunu dile getirmişti.