Cumhuriyete sahip çıkalım

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 103. yıl dönümü Atatürk'ün hafızalara kazınan, "Efendiler, yarın Cumhuriyet'i ilan edeceğiz…’’ işte bu söz aslında bir çağın açılmasına ve yeni bir çağın düzenle, inançla açılmasına yol açtı.

Ankara henüz başkent olalı yalnızca on beş gün olmuştu. Savaş kazanılmış, Lozan imzalanmış, işgal kuvvetleri İstanbul’dan ayrılmıştı. Saltanat bir yıl önce kaldırılmıştı. Fakat yeni devletin yönetim biçiminin adı, Anayasa’da henüz açıkça yazmıyordu.

Üstelik Ankara’da bir hükümet krizi yaşanıyordu. Fethi Bey başkanlığındaki hükümet 27 Ekim’de istifa etmiş, Meclis mevcut sistem içinde yeni bir hükümet kurmakta zorlanmıştı.

O akşam Çankaya’da Mustafa Kemal Paşa’nın sofrasında birkaç yakın çalışma arkadaşı vardı. Yemek sırasında söylenen kısa bir cümle, ertesi gün Türkiye’nin kaderini değiştirecekti:

“Efendiler, yarın Cumhuriyeti ilan edeceğiz.” Bu sözde yalnızca kesinlik var... Çok önceden atılmış Erzurum ve Sivas Kongreleri yapılmış millet hazırlanmış Cumhuriyet rejimine geçiş olacak bir gecede karar verilmedi.

Bu doğum çok özel bir oluşum... Bu çocuğa isim erilmesi gerekiyordu, karşı duranlar yok muydu, çelme takmak isteyen, erk elinden gitmesini istemeyen... Her dönemde olduğu gibi hatta halen devam etmek isteyenler olduğu gibi... Buna kimse izin vermez...

Bundan 103 yıl önce meclis Devletin ilk Cumhurbaşkanını seçmek için oy kullandı. Mustafa Kemal Paşa, oylamaya katılan 158 milletvekilinin tamamının oyuyla Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Cumhurbaşkanı oldu.

Meclis salonunda, “Yaşasın Cumhuriyet!” sesleri yükseldi bilen vardı, anlayan vardı bilmek istemeyen vardı, sonuç ortada kazanılması gereken bir mücadele idi ve kazanıldı... İlan edildi... Geri dönüş söz konusu değil... Türkiye de... Dünya da buna izin vermez.

29 Ekim 1923 akşamı Ankara sokaklarında her zamankinden çok farklı bir hareketlilik vardı. Hava kararmış ama kimse evine gitmemişti. Tam o sırada sokaklarda 10-12 yaşlarında, yırtık ayakkabılı bir gazete dağıtıcısı çocuk yalın ayak koşmaya başladı. Koltuğunun altında yeni basılmış gazeteler vardı.

Çocuk nefes nefese, var gücüyle bağırıyordu: "Yazıyor, yazıyor! Cumhuriyet’in ilan edildiğini yazıyor! Mustafa Kemal Paşa’nın Cumhurbaşkanı olduğunu yazıyor!" Halk evlerinden fırladı, herkes birbirine sarıldı, gözyaşları döküldü.

Küçük çocuk o gece tüm gazeteleri gururla dağıttı çünkü taşıdığı haber, artık bu ülkedeki her çocuğun eşit şartlarda büyüyebileceğinin müjdesiydi.

Cumhuriyet yeni kurulmuştu ama ülkede fabrikalar kuracak mühendisler, hastaları iyileştirecek doktorlar çok azdı. Atatürk, akıllı ve çalışkan gençleri seçti ve onları eğitim almaları için Avrupa’ya göndermeye karar verdi. Tren istasyonunda bekleyen gençlerin içi hüzün ve endişeyle doluydu.

Tam tren kalkmak üzereyken Atatürk’ten bir telgraf geldi. Telgrafta şu yazıyordu: "Sizleri birer kıvılcım olarak gönderiyorum, volkan olarak dönmelisiniz!" Bu sözleri duyan gençlerin kalbi vatan sevgisiyle doldu. Gittiler, çok çalıştılar ve ülkeye birer volkan gibi dönerek fabrikalar, okullar kurdular.

İşte böyle kuruldu ve kutlandı...

CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN... CUMHURİYETE SAHİP ÇIKMALIYIZ.