Giresun’un Geleceği Bu 3 Yatırıma Bağlı!

Giresun Ticaret ve Sanayi Odası (GTSO) Yönetim Kurulu Başkanı Hasan Çakırmelikoğlu, yazdığı yazısında Giresun’un geleceğinin üç önemli yatırıma bağlı olduğunu vurguladı.

Çakırmelikoğlu”Giresun ekonomisi, artan üretim ve ihracat hacmine rağmen kişi başına düşen milli gelir ve teknolojik rekabet gücünde arzulanan seviyeye ulaşamıyor. Şehrin temel açmazı üretim gücünün yetersizliği değil, ortaya çıkan ekonomik potansiyelin yüksek katma değere ve kalıcı toplumsal refaha dönüştürülememesi olarak öne çıkıyor.” dedi.

RAKAMLARLA GİRESUN EKONOMİSİÇakırmelikoğlu, 2020 yılında 260 milyon dolar olan ihracat, 2025 yılı itibarıyla 1 milyar 152,5 milyon dolara çıktığını,

2020’de yaklaşık 90 bin olan ücretli çalışan sayısı, Temmuz 2026 itibarıyla 110 bin 127’ye yükselirken işsizlik oranı yüzde 5,1’e gerilediğini ifade ederek” Pozitif göstergelere karşın Giresun ekonomik büyüklükte Türkiye genelinde 52., kişi başına düşen gelirde ise 62. sırada yer alıyor.” diye görüşlerini belirtti.

Takırmelikoğlu yazısında şu konulara temas etti: Ankara Sanayi Odası’nın (ASO-İLTEK) İllerin Teknolojik Gelişmişlik Endeksi’nde 65. sıradan 68. sıraya gerileyen kent, en alt basamak olan “FF” kategorisinde bulunuyor.

KALKINMA İÇİN 3 KRİTİK HAMLEŞehrin fındığa ve tarımsal ham maddeye dayalı tek tip ekonomik yapıyı kırması için üç temel alanda somut adımların hayata geçirilmesi gerekiyor:

Ulaşım ve Lojistik: Giresun Güney Çevre Yolu, Dereli-Şebinkarahisar yolu (Pınarlar Tüneli), Tirebolu-Torul ve Yağlıdere-Kurtbeli projelerinin finansman ve takvimlerinin netleştirilerek pazara erişimin hızlandırılması. Katma Değerli Sanayi: Giresun 3. ve 4.

OSB ile Şebinkarahisar OSB projelerinin dijital ve altyapı imkânlarıyla tamamlanarak fındık ve gıdanın işlenmiş, markalı ürünler hâlinde ihraç edilmesi. Teknoloji ve Ar-Ge: Üniversite-sanayi iş birliğinin sahaya indirilmesi, KOBİ’lerin dijitalleşmesi ve gençlere yönelik nitelikli istihdam alanlarının yaratılması.

Şehrin geleceğinin fiziksel üretim miktarından ziyade üretilen ürünlerin niteliğine bağlı olduğu belirtilirken; kamu, yerel yönetimler, üniversite ve iş dünyasının ortak bir yatırım ajandasında buluşması gerektiği vurgulanıyor.