Kangal Termik Santrali'nde Kepenkler İndi: 950 İşçi İzne Çıkarıldı

Sivas'ın Kangal ilçesinde 1989 yılından bu yana enerji üretimi gerçekleştiren Kangal Termik Santrali, yaşanan ekonomik kriz ve hammadde tedariki sorunları nedeniyle faaliyetlerini tamamen durdurdu. 2013 yılında özelleştirilerek Konya Şeker bünyesine katılan 457 megavat kurulu güce sahip tesis, Türkiye'nin en büyük 15'inci kömür santrali olma özelliğini taşıyor.

Üretimin durma noktasına gelmesindeki temel etken, santrale kömür sağlayan Köseoğlu Madencilik İnşaat Sanayi ve Ticaret AŞ'nin aldığı karar oldu. Şirket, birikmiş alacaklarını tahsil edemediği gerekçesiyle 30 Ekim 2026 itibarıyla kömür sevkiyatını kesti.

Konya Şeker yönetimi, alternatif bir kömür kaynağının bulunmaması ve yaşanan teknik arızaların gelir kaybını derinleştirmesi nedeniyle santralin ticari olarak sürdürülemez bir noktaya ulaştığını duyurdu. Yaşanan bu süreçten doğrudan etkilenen yaklaşık 950 çalışan için zorunlu izin dönemi başlatıldı.

Şirketin Sermaye Piyasası Kurulu'na (SPK) yaptığı bildirime göre, personelin öncelikle yıllık ücretli izin haklarını kullanmaları, bu süre dolduktan sonra ise ücretsiz izne ayrılmaları kararlaştırıldı. Yıllık izin hakkı bulunmayan işçiler ise doğrudan ücretsiz izin uygulamasına tabi tutuldu.

Konya Şeker yönetimi, enerji sektörüne giriş kararlarının şirket için ciddi bir yük oluşturduğunu belirterek, geçmişte yapılan bu yatırımı başımızın belası olarak nitelendirdi. Soma Termik Santrali'nde yaşanan benzer sorunların ardından Kangal'da da üretimin askıya alınması, özelleştirme süreçlerinin yarattığı tartışmaları yeniden gündeme getirdi.

Santralde şu aşamada sadece idari ve teknik işleyişi sürdürecek asgari sayıda personel görev yapmaya devam edecek. Kangal Termik Santrali, daha önce 2020 yılının başında çevre mevzuatına uyum sağlayamadığı gerekçesiyle geçici olarak kapatılmış, filtreleme sistemlerinin tamamlanmasıyla yeniden tam kapasiteye ulaşmıştı.

Ancak bu kez yaşanan krizin teknik değil, doğrudan ekonomik ve tedarik kaynaklı olması, tesisin geleceğine dair endişeleri artırıyor. Üretimin yeniden başlamasına dair herhangi bir takvim paylaşılmazken, bölge halkı ve çalışanlar belirsizliğin sona ermesini bekliyor.