Milleti “il” ve “ilçe” ile aldatmak

Yaşı 60’ı geçenler bilir…

Bir zamanlar kent halkı seçim öncesinde “Anadolu Lisesi” ile aldatılırdı.

“Oyunuzu bizim partimize verin, iktidar olunca şehrinize Anadolu Lisesi açalım” denirdi.

Anadolu liselerinin sayısı bir anda çığ gibi arttı.

Yer gök Anadolu Lisesi oldu.

Bugün ülkemizde 2.944 Anadolu Lisesi var.

Sonra “Anadolu Lisesi” açmak, seçimlerde halkın kafasını çelmeye yetmez oldu.

Seçmen, bir başka “havuç”la kandırılmalıydı.

“Fen Lisesi” dediler…

“Oyunuzu bize verin, size Fen Lisesi açalım…”

Bugüne kadar 368 Fen Lisesi açtılar.

Baktılar, Anadolu Lisesi ve Fen Lisesi açmak seçmeni kesmiyor, el yükselttiler.

Oyunuzu bize verin, sizin şehrinize üniversite açacağız, meslek yüksek okulu açacağız…

Bugün 81 İl’in 81’inde de üniversite var.

Bazı kentlerimizde 1’den fazla…

129’u devlet, 79’u vakıf olmak üzere toplam üniversite sayımız 208.

Yurdumuzun dört bir tarafına serpilmiş meslek yüksek okulu sayımız ise 1.014.

Görkemli kampüsler, şişirilmiş akademisyen kadroları ve her yıl dağıtılan on binlerce diploma.

Eskiden eğitim fırsatı bulamayanlar işsizdi, bugün hemen hemen her evde “üniversite diplomalı işsizlerimiz” var.

Anlayacağınız, işsizlerimizin eğitim seviyesi oldukça yükseldi.

Herkesin diploması var, ama işi yok.

Seçmen, bir zamanlar “belediye” ile de kandırılmıştı

Türkiye, neler gördü neler.

Özal döneminde (1983-1993) seçmeni en büyük kandırma aracı, “belediye” idi.

2 bin nüfusu bul, “belediye” ol!

Belediye teşkilatı kurulması için halk oylaması yapılacak, köyün nüfusu yetmiyor, yıllar önce büyük kentlere göçenler nüfusu 2 bine tamamlamak için oy kullanma günü bir iki günlüğüne köylerine dönerdi.

Ne hikayeler, ne hikayeler…

Sonunda ne oldu biliyor musunuz?

Türkiye’deki belediye sayısı tam 1.983’e yükseldi.

AKP döneminde bu konuda radikal karar alındı, belediye sayısı 1.403’e düşürüldü.

(Kocaeli’de bir zamanlar 45 belediye vardı, bugünkü belediye sayımız ise 13.)

Seçmeni “belediye” ile aldatma yöntemi, ANAP döneminde yaygın olarak kullanıldı.

Şimdi gelelim günümüze

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, geçen hafta, il sayısının 100’e, ilçe sayısının ise 1000’e çıkarılacağını duyurdu.

Ve bunu bir “vizyon” olarak ortaya koydu.

Buna göre 19 yeni il, 78 yeni ilçe kurulacak.

İl sayısı 100 ilçe sayısı 1000 olunca, çok güçlenecek idari yapımız, “Türkiye’nin ayak sesi olarak” dosta düşmana ilan edilecekmiş.

Böyle diyor Bahçeli.

Bahçeli’nin bu açıklamasından, “bir ülkenin gücünün il ve ilçe sayısıyla orantılı olduğu” sonucu ortaya çıkıyor.

Madem öyle il sayısını 200’e, ilçe sayısını da 2 bine çıkaralım, dosta düşmana biraz daha korku salalım.

Bence “il ve ilçe sayısının artırılması projesi”, bal gibi seçim yatırımı.

Yaklaşan seçimlerde kullanılacak bir “halkı kandırma” aracı.

Bizim partiyi desteklerseniz sizin ilçeyi “il” yapacağız…

Bize oy verirseniz sizin mahallede “ilçe” kuracağız…

Eskiden “Anadolu lisesi, fen lisesi, üniversite, meslek yüksek okulu açmak veya belediye kurmak” seçimlerde seçmeni tavlama yöntemiydi, bunları bitirdik, şimdi sıra il ve ilçe kurmaya geldi.

İl ve ilçe sayısını artırmak, halkın sorununu çözüyor mu?

Diyelim ki il sayısını 100, ilçe sayısını 1000 yaptık…

Yani 19 yeni il, 78 yeni ilçe kurduk…

Böylece halkımızın ve ülkemizin sorunlarını çözmüş mü oluyoruz?

Üretimimiz mi artacak?

İşsizlik sorunu mu çözülecek?

Hukuksuzluk ve adaletsizlik mi bitecek?

Eğitim kalitemiz mi artacak?

Emeklinin yıllardır çektiği çile mi ortadan kalkacak?

Asgari ücret mi yükselecek?

Ekonomik kriz mi sona erecek?

Dış borcumuz mu azalacak?

Tarım ürünlerinde dışa bağımlılığımız mı azalacak?

Yeni 19 il ve 78 ilçe kurmakla hangi temel sorunumuzu çözeceğiz, aklı başında birisi çıksın söylesin!

Tam aksine…

İl ve ilçe sayısını artırmak, devletin yükünü artırmaktan başka bir işe yaramaz.

Devletin sırtındaki “yiyici” sayısı artar, hepsi o kadar.

19 yeni vali…

78 yeni kaymakam…

İl ve ilçe müdürleri…

Makam arabaları, makam şoförleri…

Amiri, memuru, şefi…

Yeni binalar…

Lojmanlar…

Özetle şunu söylemek istiyorum:

19 yeni il ve 78 yeni ilçe, ülkemizin kalkınmasına zerre kadar katkı vermez; aksine devletin bütçesindeki deliği daha da büyütür.

Seçim kazanma uğruna, devletimizi yiyip bitiriyoruz, farkında değiliz.